Comparative Analysis of Flexibility and Posture Between Indian Classical and Western Dancers: An Observational Study
تحلیل مقایسهای انعطافپذیری و وضعیت بدنی بین رقصندگان کلاسیک هندی و رقصندگان غربی: یک مطالعه مشاهدهای
Journal of Health and Allied Sciences NU
2026 Vol. 0, pp. 1-7
https://doi.org/10.25259/jhasnu_243_2025
چکیده
Objectives Being an art form, dance requires extraordinary posture and flexibility to perform complex movements. The physical demands of Indian classical and Western dancing styles differ; Indian classical dancers emphasise precise, controlled movements, whereas Western dancers frequently use broad, dynamic gestures. There is a paucity of research comparing posture and flexibility between these two dancing styles. Therefore, this study aimed to compare upper and lower limb flexibility and postural characteristics between Indian classical and Western dancers Material and Methods This observational study was conducted over 6 months with 34 (33 females; 1 male) Indian classical dancers and 34 (32 females; 2 males) Western dancers from dance academies in Belagavi city. Dancers aged 18–40 years with at least 4 years of experience were included. Flexibility of the upper limb was assessed using Apley’s scratch test, while lower limb flexibility was measured with the sit-and-reach test. Posture was analysed using Kinovea software from sagittal plane photographs for the craniovertebral angle, thoracic kyphosis angle, lumbar lordosis angle, and anterior pelvic tilt. Results Indian classical dancers, all participants had typical or high upper limb flexibility; 88.24% demonstrated below-average lower limb flexibility, 76.47% showed abnormal forward head posture, 64.71% exhibited abnormal lumbar hyperlordosis, and 70.59% had anterior pelvic tilt. In contrast, Western dancers had 17.65% (right) and 20.59% (left), showing low upper limb flexibility, but none had below-average lower limb flexibility; 5.88% of Western dancers exhibited abnormal forward head posture and lumbar hyperlordosis, while 11.76% had anterior pelvic tilt. The mean scores of all parameters except thoracic kyphosis were statistically significant between the two dance form groups ( p <0.05) Conclusion This study demonstrates that Indian classical dancers exhibit greater upper limb flexibility, with a corresponding decrease in lower limb flexibility and postural malalignment. However, Western dancers exhibit superior lower limb flexibility and better postural alignment. This finding highlights the distinct physical adaptation associated with each dance style.
چکیده به فارسی
اهداف: رقص به عنوان یک هنر، نیازمند وضعیت بدنی و انعطافپذیری فوقالعاده برای اجرای حرکات پیچیده است. الزامات فیزیکی سبکهای رقص کلاسیک هندی و رقص غربی متفاوت است؛ رقصندگان کلاسیک هندی بر حرکات دقیق و کنترلشده تأکید دارند، در حالی که رقصندگان غربی اغلب از حرکات گسترده و پویاتر استفاده میکنند. پژوهشهای اندکی به مقایسه وضعیت بدنی و انعطافپذیری بین این دو سبک رقص پرداختهاند. بنابراین، هدف این مطالعه مقایسه انعطافپذیری اندام فوقانی و تحتانی و ویژگیهای وضعیت بدنی بین رقصندگان کلاسیک هندی و رقصندگان غربی بود. مواد و روشها: این مطالعه مشاهدهای طی ۶ ماه با حضور ۳۴ رقصنده کلاسیک هندی (۳۳ زن؛ ۱ مرد) و ۳۴ رقصنده غربی (۳۲ زن؛ ۲ مرد) از آکادمیهای رقص شهر Belagavi انجام شد. رقصندگانی با سن ۱۸ تا ۴۰ سال و حداقل ۴ سال سابقه فعالیت وارد مطالعه شدند. انعطافپذیری اندام فوقانی با آزمون Apley’s scratch و انعطافپذیری اندام تحتانی با آزمون sit-and-reach سنجیده شد. وضعیت بدنی با استفاده از نرمافزار Kinovea و عکسهای صفحه ساژیتال برای زاویه کرانیوورتبرال، زاویه کیفوز توراسیک، زاویه لوردوز کمری و تیلت قدامی لگن تحلیل شد. نتایج: در میان رقصندگان کلاسیک هندی، همه شرکتکنندگان دارای انعطافپذیری معمولی یا بالا در اندام فوقانی بودند؛ ۸۸/۲۴٪ انعطافپذیری اندام تحتانی کمتر از حد متوسط داشتند، ۷۶/۴۷٪ وضعیت سر به جلو غیرطبیعی، ۶۴/۷۱٪ لوردوز کمری غیرطبیعی و ۷۰/۵۹٪ تیلت قدامی لگن داشتند. در مقابل، در رقصندگان غربی، ۱۷/۶۵٪ (راست) و ۲۰/۵۹٪ (چپ) انعطافپذیری پایین اندام فوقانی داشتند، اما هیچکدام انعطافپذیری اندام تحتانی کمتر از حد متوسط نداشتند؛ ۵/۸۸٪ از رقصندگان غربی وضعیت سر به جلو و لوردوز کمری غیرطبیعی و ۱۱/۷۶٪ تیلت قدامی لگن داشتند. میانگین نمرات همه پارامترها به جز کیفوز توراسیک بین دو گروه رقص به طور آماری معنادار بود (p<0.05). نتیجهگیری: این مطالعه نشان میدهد که رقصندگان کلاسیک هندی انعطافپذیری بیشتری در اندام فوقانی دارند، اما این امر با کاهش انعطافپذیری اندام تحتانی و ناهنجاریهای وضعیتی همراه است. در مقابل، رقصندگان غربی انعطافپذیری برتر اندام تحتانی و alignment وضعیتی بهتری دارند. این یافته بر سازگاری فیزیکی متمایز مرتبط با هر سبک رقص تأکید میکند.
ترجمهی خودکار برای آشنایی سریع؛ برای نقل و ارجاع، متن اصلی ملاک است.
موضوعها و کلیدواژهها
ارجاع
(Khanolkar et al., 2026)
گفتوگو
قوانین پرسش و گفتگو
- با احترام و بدون توهین، تحقیر، برچسبزنی یا حملهی شخصی با دیگران گفتگو کنید.
- از نوشتن هرگونه اطلاعات هویتی یا قابلشناسایی مراجعان، بیماران یا اشخاص ثالث، از جمله نام، شمارهی تماس، تصویر، نشانی، محل کار یا جزئیات منحصربهفرد پرونده خودداری کنید.
- اگر دربارهی یک تجربهی بالینی سؤال میکنید، اطلاعات را تا حد ممکن بینام و کلی بیان کنید تا امکان شناسایی فرد وجود نداشته باشد.
- این بخش برای یادگیری و گفتوگوی علمی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص، مشاوره یا رواندرمانی شخصی نیست.
- در شرایط بحران یا خطر آسیب به خود یا دیگران، به این بخش اتکا نکنید و برای دریافت کمک فوری با اورژانس اجتماعی ۱۲۳ یا صدای مشاور بهزیستی ۱۴۸۰ تماس بگیرید.
- انتشار تبلیغات، معرفی خدمات شخصی، شمارهی تلفن، شناسهی شبکههای اجتماعی، پیوند تبلیغاتی یا درخواست جذب مراجع در این بخش مجاز نیست.
- در بیان ادعاهای علمی، بهویژه دربارهی اثربخشی درمانها، تشخیص یا یافتههای پژوهشی، تا حد امکان نام منبع معتبر، مقاله یا راهنمای علمی را ذکر کنید.
- از ارائهی تشخیص قطعی، تجویز درمان یا دارو و توصیههای بالینی شخصی به سایر کاربران خودداری کنید.
- پاسخهایی که کارشناسان فکر بنیان میدهند با برچسب «پاسخ فکر بنیان» یا «کارشناس فکر بنیان» نمایش داده میشوند و سایر نوشتهها بیانگر نظر کاربران هستند.
- گزارش نوشتهی نامناسب: اگر نوشتهای حاوی نقض محرمانگی، محتوای آسیبزا، توهین، تبلیغ یا تخلف از این قوانین است، گزینهی «گزارش» را انتخاب کنید تا تیم سایت بررسی کند.
برای پرسیدن و پاسخ دادن باید مشترک باشید. ورود
هنوز پرسشی منتشر نشده است.