Background The Depression, Anxiety and Stress Scale for Youth (DASS-Y) has been validated in several countries, but its measurement equivalence between Middle Eastern and East Asian adolescents remains untested, and prior validations primarily relied on single analytic approaches without examining complex factor structures or brief screening forms. This study evaluated the DASS-Y in Lebanese adolescents enduring sociopolitical strain and Chinese adolescents under comparatively stable conditions. Methods The sample comprised 758 Lebanese ( M age = 15.95, SD = 1.78; 63.2% female) and 1,062 Chinese adolescents ( M age = 16.83, SD = 0.59; 47.5% female). Psychometric properties were examined using confirmatory factor analysis, exploratory structural equation modeling (ESEM), and bifactor variants of both. Differential item functioning was assessed using Rasch analysis. Reliability was indexed by composite reliability (CR), average variance extracted (AVE), and person separation reliability. Results Lebanese adolescents showed a largely unidimensional pattern, whereas an ESEM solution better represented the Chinese data. Reliability was strong in both samples (subscale CR = 0.91 to 0.95, AVE = 0.58 to 0.71, person separation reliability = 0.79 to 0.85; total CR = 0.97 in both samples; total AVE = 0.63 for the Lebanese and 0.61 for the Chinese sample). Several items, mainly in the stress subscale, functioned non-equivalently across samples. The 12-item short form performed comparably (subscale CR = 0.88 to 0.92, AVE = 0.65 to 0.73; total CR = 0.96 and 0.94; total AVE = 0.64 and 0.57, respectively). Conclusions Lebanese adolescents’ responses reflected a unitary distress construct, whereas Chinese adolescents’ responses showed greater differentiation among depression, anxiety, and stress, though a general distress factor remained dominant in both samples. Reliability was high throughout, so this divergence is structural rather than a matter of measurement precision. The 12-item form offers a practical screening option pending further cross-national confirmation.
چکیده به فارسی
زمینه: مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس برای نوجوانان (DASS-Y) در چندین کشور اعتبارسنجی شده است، اما معادل‌سازی سنجشی آن بین نوجوانان خاورمیانه‌ای و شرق آسیایی تاکنون بررسی نشده است و اعتبارسنجی‌های پیشین عمدتاً بر رویکردهای تحلیلی منفرد تکیه داشته‌اند، بدون آنکه ساختارهای عاملی پیچیده یا فرم‌های غربالگری کوتاه را بررسی کنند. این مطالعه به ارزیابی DASS-Y در نوجوانان لبنانی که تحت فشارهای اجتماعی-سیاسی قرار دارند و نوجوانان چینی در شرایط نسبتاً باثبات پرداخت. روش‌ها: نمونه شامل ۷۵۸ نوجوان لبنانی (میانگین سن = ۱۵٫۹۵، انحراف معیار = ۱٫۷۸؛ ۶۳٫۲٪ دختر) و ۱۰۶۲ نوجوان چینی (میانگین سن = ۱۶٫۸۳، انحراف معیار = ۰٫۵۹؛ ۴۷٫۵٪ دختر) بود. ویژگی‌های روان‌سنجی با استفاده از تحلیل عاملی تأییدی، مدل‌یابی معادلات ساختاری اکتشافی (ESEM) و گونه‌های بای‌فاکتور هر دو روش بررسی شد. عملکرد افتراقی گویه‌ها با تحلیل Rasch ارزیابی گردید. پایایی با شاخص‌های پایایی ترکیبی (CR)، واریانس استخراج‌شده متوسط (AVE) و پایایی جداسازی فردی سنجیده شد. نتایج: نوجوانان لبنانی عمدتاً الگوی تک‌بعدی نشان دادند، در حالی که راه‌حل ESEM نمایانگر بهتری برای داده‌های چینی بود. پایایی در هر دو نمونه قوی بود (پایایی ترکیبی زیرمقیاس‌ها = ۰٫۹۱ تا ۰٫۹۵، AVE = ۰٫۵۸ تا ۰٫۷۱، پایایی جداسازی فردی = ۰٫۷۹ تا ۰٫۸۵؛ پایایی ترکیبی کل = ۰٫۹۷ در هر دو نمونه؛ AVE کل = ۰٫۶۳ برای نمونه لبنانی و ۰٫۶۱ برای نمونه چینی). چندین گویه، عمدتاً در زیرمقیاس استرس، عملکرد غیرمعادل در بین نمونه‌ها داشتند. فرم کوتاه ۱۲ گویه‌ای عملکردی مشابه داشت (پایایی ترکیبی زیرمقیاس‌ها = ۰٫۸۸ تا ۰٫۹۲، AVE = ۰٫۶۵ تا ۰٫۷۳؛ پایایی ترکیبی کل = ۰٫۹۶ و ۰٫۹۴؛ AVE کل = ۰٫۶۴ و ۰٫۵۷ به ترتیب). نتیجه‌گیری: پاسخ‌های نوجوانان لبنانی بازتاب‌دهنده یک سازه واحد پریشانی بود، در حالی که پاسخ‌های نوجوانان چینی تمایز بیشتری میان افسردگی، اضطراب و استرس نشان داد، هرچند عامل کلی پریشانی در هر دو نمونه غالب باقی ماند. پایایی در سراسر مطالعه بالا بود، بنابراین این تفاوت ساختاری است نه مربوط به دقت اندازه‌گیری. فرم ۱۲ گویه‌ای، گزینه‌ای عملی برای غربالگری ارائه می‌دهد تا زمانی که تأیید بین‌کشوری بیشتری صورت گیرد.
ترجمه‌ی خودکار برای آشنایی سریع؛ برای نقل و ارجاع، متن اصلی ملاک است.
Huang, C., Chen, X., Fekih‐Romdhane, F., Obeïd, S., Chen, I., Liao, X.-L., Ping, X., Lee, Z.-H., Hallit, S. R., & Malas, O. (2026). Cross-national validation of the Depression, Anxiety and Stress Scale for Youth (DASS-Y) in Lebanese and Chinese adolescents. PLoS ONE, 21(10), e0360807. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0360807
با احترام و بدون توهین، تحقیر، برچسب‌زنی یا حمله‌ی شخصی با دیگران گفتگو کنید.
از نوشتن هرگونه اطلاعات هویتی یا قابل‌شناسایی مراجعان، بیماران یا اشخاص ثالث، از جمله نام، شماره‌ی تماس، تصویر، نشانی، محل کار یا جزئیات منحصربه‌فرد پرونده خودداری کنید.
اگر درباره‌ی یک تجربه‌ی بالینی سؤال می‌کنید، اطلاعات را تا حد ممکن بی‌نام و کلی بیان کنید تا امکان شناسایی فرد وجود نداشته باشد.
این بخش برای یادگیری و گفت‌وگوی علمی است و جایگزین ارزیابی، تشخیص، مشاوره یا روان‌درمانی شخصی نیست.
در شرایط بحران یا خطر آسیب به خود یا دیگران، به این بخش اتکا نکنید و برای دریافت کمک فوری با اورژانس اجتماعی ۱۲۳ یا صدای مشاور بهزیستی ۱۴۸۰ تماس بگیرید.
انتشار تبلیغات، معرفی خدمات شخصی، شماره‌ی تلفن، شناسه‌ی شبکه‌های اجتماعی، پیوند تبلیغاتی یا درخواست جذب مراجع در این بخش مجاز نیست.
در بیان ادعاهای علمی، به‌ویژه درباره‌ی اثربخشی درمان‌ها، تشخیص یا یافته‌های پژوهشی، تا حد امکان نام منبع معتبر، مقاله یا راهنمای علمی را ذکر کنید.
از ارائه‌ی تشخیص قطعی، تجویز درمان یا دارو و توصیه‌های بالینی شخصی به سایر کاربران خودداری کنید.
پاسخ‌هایی که کارشناسان فکر بنیان می‌دهند با برچسب «پاسخ فکر بنیان» یا «کارشناس فکر بنیان» نمایش داده می‌شوند و سایر نوشته‌ها بیانگر نظر کاربران هستند.
گزارش نوشته‌ی نامناسب: اگر نوشته‌ای حاوی نقض محرمانگی، محتوای آسیب‌زا، توهین، تبلیغ یا تخلف از این قوانین است، گزینه‌ی «گزارش» را انتخاب کنید تا تیم سایت بررسی کند.
This study examines the relationship between cognitive processes and job performance in teachers at the Cruz del Norte Educational Unit, focusing on attention, planning, organization, anxiety, and job stress. A mixed-method design was applied, combining quantitative and qualitative techniques such as psychometric tests, Pearson correlation, multiple regression analysis, Student’s t-test, the Delphi method, and the Ishikawa diagram. The results show that executive functions, particularly planning and organization, have a significant positive impact on job performance. Teachers with higher levels of these skills demonstrate better performance, with strong correlations (r = 0.72, p = 0.001; r = 0.65, p = 0.003). In contrast, anxiety and stress act as limiting factors. Multiple regression analysis indicates that anxiety (β = -0.4946, p < 0.0001) and stress (β = -0.3721, p < 0.001) negatively predict job performance. Additionally, job indiscipline—reflected in absenteeism and lateness—shows a strong negative correlation with performance (r = -0.74, p < 0.000). These findings highlight the importance of time management and organizational commitment, as well as the need to implement training and psychological support strategies to improve teacher performance and educational quality.
این مطالعه به بررسی رابطه بین فرایندهای شناختی و عملکرد شغلی در معلمان واحد آموزشی Cruz del Norte می‌پردازد و بر توجه، برنامه‌ریزی، سازمان‌دهی، اضطراب و استرس شغلی تمرکز دارد. از طرح پژوهشی ترکیبی استفاده شده است که تکنیک‌های کمی و کیفی مانند آزمون‌های روان‌سنجی، همبستگی پیرسون، تحلیل رگرسیون چندگانه، آزمون t استیودنت، روش دلفی و نمودار ایشیکاوا را ترکیب می‌کند. نتایج نشان می‌دهد که کارکردهای اجرایی، به‌ویژه برنامه‌ریزی و سازمان‌دهی، تأثیر مثبت معناداری بر عملکرد شغلی دارند. معلمانی که سطوح بالاتری از این مهارت‌ها را دارا هستند، عملکرد بهتری از خود نشان می‌دهند و همبستگی‌های قوی (r = ۰.۷۲, p = ۰.۰۰۱؛ r = ۰.۶۵, p = ۰.۰۰۳) مشاهده شده است. در مقابل، اضطراب و استرس به‌عنوان عوامل محدودکننده عمل می‌کنند. تحلیل رگرسیون چندگانه نشان می‌دهد که اضطراب (β = -۰.۴۹۴۶, p < ۰.۰۰۰۱) و استرس (β = -۰.۳۷۲۱, p < ۰.۰۰۱) پیش‌بینی‌کننده منفی عملکرد شغلی هستند. همچنین، بی‌انضباطی شغلی—که در غیبت و تأخیر منعکس می‌شود—همبستگی منفی قوی با عملکرد دارد (r = -۰.۷۴, p < ۰.۰۰۰). این یافته‌ها اهمیت مدیریت زمان و تعهد سازمانی و همچنین ضرورت اجرای راهبردهای آموزشی و حمایت روان‌شناختی برای بهبود عملکرد معلمان و کیفیت آموزشی را برجسته می‌کند.
This study examines the relationship between cognitive processes and job performance in teachers at the Cruz del Norte Educational Unit, focusing on attention, planning, organization, anxiety, and job stress. A mixed-method design was applied, combining quantitative and qualitative techniques such as psychometric tests, Pearson correlation, multiple regression analysis, Student’s t-test, the Delphi method, and the Ishikawa diagram. The results show that executive functions, particularly planning and organization, have a significant positive impact on job performance. Teachers with higher levels of these skills demonstrate better performance, with strong correlations (r = 0.72, p = 0.001; r = 0.65, p = 0.003). In contrast, anxiety and stress act as limiting factors. Multiple regression analysis indicates that anxiety (β = -0.4946, p < 0.0001) and stress (β = -0.3721, p < 0.001) negatively predict job performance. Additionally, job indiscipline—reflected in absenteeism and lateness—shows a strong negative correlation with performance (r = -0.74, p < 0.000). These findings highlight the importance of time management and organizational commitment, as well as the need to implement training and psychological support strategies to improve teacher performance and educational quality.
این مطالعه به بررسی رابطه بین فرایندهای شناختی و عملکرد شغلی در معلمان واحد آموزشی Cruz del Norte می‌پردازد و بر توجه، برنامه‌ریزی، سازمان‌دهی، اضطراب و استرس شغلی تمرکز دارد. از طرح پژوهشی ترکیبی استفاده شده است که تکنیک‌های کمی و کیفی مانند آزمون‌های روان‌سنجی، همبستگی پیرسون، تحلیل رگرسیون چندگانه، آزمون t استیودنت، روش دلفی و نمودار ایشیکاوا را ترکیب می‌کند. نتایج نشان می‌دهد که کارکردهای اجرایی، به‌ویژه برنامه‌ریزی و سازمان‌دهی، تأثیر مثبت معناداری بر عملکرد شغلی دارند. معلمانی که سطوح بالاتری از این مهارت‌ها را دارا هستند، عملکرد بهتری از خود نشان می‌دهند و همبستگی‌های قوی (r = ۰.۷۲, p = ۰.۰۰۱؛ r = ۰.۶۵, p = ۰.۰۰۳) مشاهده شده است. در مقابل، اضطراب و استرس به‌عنوان عوامل محدودکننده عمل می‌کنند. تحلیل رگرسیون چندگانه نشان می‌دهد که اضطراب (β = -۰.۴۹۴۶, p < ۰.۰۰۰۱) و استرس (β = -۰.۳۷۲۱, p < ۰.۰۰۱) پیش‌بینی‌کننده منفی عملکرد شغلی هستند. همچنین، بی‌انضباطی شغلی—که در غیبت و تأخیر منعکس می‌شود—همبستگی منفی قوی با عملکرد دارد (r = -۰.۷۴, p < ۰.۰۰۰). این یافته‌ها اهمیت مدیریت زمان و تعهد سازمانی و همچنین ضرورت اجرای راهبردهای آموزشی و حمایت روان‌شناختی برای بهبود عملکرد معلمان و کیفیت آموزشی را برجسته می‌کند.
ABSTRACT Introduction Anxiety is central to the psychotherapy process, yet psychotherapists routinely infer a client's anxiety intensity from observable behaviour rather than from formal measurement, with no widely accepted framework to organise which observable markers indicate which levels of anxiety. This exploratory study examined how therapists make such classifications. Method Ninety‐one mental health professionals were randomly assigned to classify 41 text‐described behavioural and physiological markers using either a 5‐level or a simplified 3‐level category system, both derived from an integrated model of state anxiety in psychotherapy. Results Response distributions departed significantly from uniformity for nearly all markers in both formats, and the rank ordering of markers by intensity was highly consistent across formats, suggesting that therapists may share broad intuitions about relative marker intensity. Which markers elicited agreement, however, was far less reproducible, depending substantially on the response format. Convergence also depended on where the agreement criterion was set, declining from 90.2% to 51.2% of markers in the 3‐level format and from 63.4% to 22.0% in the 5‐level format as the criterion rose from > 0.50 to > 0.70. The 3‐level format yielded more classifiable markers at every criterion, although this advantage was not consistent across indices, whereas the 5‐level format elicited fewer ‘Insufficient to Determine’ responses. Markers placed at the highest intensity levels were classified most consistently. Discussion These findings offer preliminary groundwork for research on marker operationalisation, contextualised rating tasks and the development of training materials for psychotherapy process research.
Background: Patients with chronic kidney disease undergoing hemodialysis frequently experience physical and psychological complaints that may affect their sleep quality. Uremic pruritus, restless legs syndrome, anxiety, and post-hemodialysis fatigue are potential factors that may disrupt sleep quality. Objective: This study aimed to identify the factors influencing the sleep quality of patients with chronic kidney disease undergoing hemodialysis at Bahteramas Regional General Hospital, Southeast Sulawesi Province. Methods: This study employed a quantitative analytical approach with a cross-sectional design. The sample consisted of 83 respondents. Data were collected using the Pittsburgh Sleep Quality Index (PSQI), 5-D Itch Scale, International Restless Legs Syndrome Rating Scale (IRLS), Hospital Anxiety and Depression Scale-Anxiety (HADS-A), and a post-hemodialysis fatigue assessment instrument. Data were analyzed using the Chi-square test and binary logistic regression. Results: Bivariate analysis showed that uremic pruritus (p = 0.046), restless legs syndrome (p = 0.015), anxiety (p = 0.029), and post-hemodialysis fatigue (p = 0.049) were statistically significant factors associated with sleep quality. Simultaneously, the four variables had a statistically significant effect on sleep quality (p = 0.007), with a Nagelkerke R Square value of 0.217. In the multivariable analysis, only anxiety showed a statistically significant independent effect (p = 0.019). Conclusion: Uremic pruritus, restless legs syndrome, anxiety, and post-hemodialysis fatigue were statistically associated with sleep quality in the bivariate analysis. The four variables were jointly significant in the multivariable model, whereas only anxiety remained statistically significant after adjustment for the other variables.
This study investigated the implementation of a gamified English for Specific Purposes (ESP) speaking instructional framework using spinning wheel media among nursing students. A qualitative case study approach was conducted involving 25 nursing students at STIKES Bina Usada Bali. Data were gathered over five instructional sessions through classroom observations, semi-structured interviews, and document analysis, followed by thematic analysis. The analysis revealed five themes: students’ engagement, speaking anxiety, speaking confidence, the relevance of nursing-based communication tasks, and classroom participation. The findings suggested that students perceived the randomized speaking prompts as engaging and considered nursing-related scenarios relevant to their prospective professional communication needs. Some participants further described feeling more comfortable and confident through repeated opportunities to practice speaking. Drawing on the classroom implementation, the study identified six related instructional components: context-based nursing tasks, randomized prompts, individual speaking performance, peer interaction, constructive feedback, and repeated practice. This study offers practical insights into the integration of gamification in ESP speaking instruction for nursing students. Nevertheless, the findings represent students’ experiences and perceptions; they do not demonstrate a causal improvement in speaking proficiency or establish the formal validity of the framework. Future research should investigate the framework in diverse educational contexts and explore its association with objectively assessed speaking outcomes.
