Denisa Gándara

ABSTRACT States vary significantly in both the amount of funding they allocate to community colleges and the mechanisms they use to distribute these funds (Kelchen et al., 2024; Mullin et al., 2015; State Higher Education Executive Officers, 2025). One major source of variation in state's approaches to funding community colleges is whether and how they incorporate race considerations in their funding models. For example, some states include weights for enrolling or graduating students with certain racial categorizations (Gándara et al., 2026). Including race‐based adjustments in funding models is one way to address the “education debt” owed to racially minoritized communities that has resulted from ideas, ideologies, and actions that have marginalized or otherwise harmed these communities (Ladson‐Billings, 2006, p. 5). Estela Bensimon (2007) developed the concept of equity mindedness to assess racialized assumptions about historically minoritized people . As Bensimon (2020), building on Ladson Billings (2006) and Kendi (2019), argues, addressing education debt requires anti‐racist policy, which includes naming race in policy. However, prior research documents legislators’ aversion to overtly addressing race in funding models for higher education institutions (Gándara, 2020), a reluctance that may be intensifying amid the current “anti‐DEI” climate (Briscoe et al., 2025; Lewis & Muñiz, 2024). In this context, this descriptive study addresses the questions: How do states incorporate race considerations in their funding models for community colleges? What patterns emerge in the consideration of race in funding models for community colleges in recent years? By assessing the extent to which state funding policies incorporate race‐related components, this study identifies both gaps and opportunities for addressing racialized inequities through community college finance policy. It provides examples for equity‐minded policymakers and advocates of what is missing from current funding models and what is possible in designing models that more directly advance racial equity.

چکیده: ایالت‌ها در میزان بودجه‌ای که به کالج‌های اجتماعی اختصاص می‌دهند و همچنین در سازوکارهایی که برای توزیع این منابع به کار می‌برند، تفاوت‌های قابل توجهی دارند (Kelchen و همکاران، 2024؛ Mullin و همکاران، 2015؛ State Higher Education Executive Officers، 2025). یکی از منابع اصلی تفاوت در رویکردهای ایالت‌ها به تأمین مالی کالج‌های اجتماعی، این است که آیا و چگونه ملاحظات نژادی را در مدل‌های تأمین مالی خود لحاظ می‌کنند. برای مثال، برخی ایالت‌ها برای ثبت‌نام یا فارغ‌التحصیلی دانشجویان با دسته‌بندی‌های نژادی خاص، ضرایبی را در نظر می‌گیرند (Gándara و همکاران، 2026). گنجاندن تعدیلات مبتنی بر نژاد در مدل‌های تأمین مالی، یکی از راه‌های پرداختن به «بدهی آموزشی» است که به جوامع نژادی به حاشیه رانده‌شده تعلق دارد و ناشی از ایده‌ها، ایدئولوژی‌ها و اقداماتی است که این جوامع را به حاشیه رانده یا به آن‌ها آسیب رسانده است (Ladson‐Billings، 2006، ص. 5). Estela Bensimon (2007) مفهوم ذهنیت عدالت‌محور را برای ارزیابی فرضیات نژادی درباره افراد تاریخی به حاشیه رانده‌شده توسعه داد. همان‌گونه که Bensimon (2020) با استناد به Ladson Billings (2006) و Kendi (2019) استدلال می‌کند، پرداختن به بدهی آموزشی مستلزم سیاست ضدنژادپرستانه است که شامل نام بردن از نژاد در سیاست می‌شود. با این حال، پژوهش‌های پیشین از بی‌میلی قانون‌گذاران به پرداختن آشکار به نژاد در مدل‌های تأمین مالی مؤسسات آموزش عالی حکایت دارد (Gándara، 2020)، بی‌میلی‌ای که ممکن است در فضای کنونی «ضد-DEI» تشدید شده باشد (Briscoe و همکاران، 2025؛ Lewis و Muñiz، 2024). در این زمینه، این مطالعه توصیفی به این پرسش‌ها می‌پردازد: ایالت‌ها چگونه ملاحظات نژادی را در مدل‌های تأمین مالی کالج‌های اجتماعی خود لحاظ می‌کنند؟ چه الگوهایی در سال‌های اخیر در توجه به نژاد در مدل‌های تأمین مالی کالج‌های اجتماعی مشاهده می‌شود؟ با ارزیابی میزان گنجاندن مؤلفه‌های مرتبط با نژاد در سیاست‌های تأمین مالی ایالتی، این مطالعه شکاف‌ها و فرصت‌های موجود برای پرداختن به نابرابری‌های نژادی از طریق سیاست مالی کالج‌های اجتماعی را شناسایی می‌کند. این پژوهش نمونه‌هایی را برای سیاست‌گذاران و کنشگران عدالت‌محور ارائه می‌دهد تا آنچه در مدل‌های فعلی تأمین مالی غایب است و آنچه در طراحی مدل‌هایی که به طور مستقیم‌تر عدالت نژادی را پیش می‌برند، ممکن است، مشخص شود.