Lia van Zuylen

Background Receiving a cancer diagnosis frequently evokes a wide range of emotions. Emotions may help to cope with cancer: these are adaptive emotions. When emotions become disproportionate to the situation or interfere with functioning, emotions are maladaptive. According to the network theory of mental disorders, symptoms are reciprocally associated with each other; if there are strong connections between symptoms, the symptom network remains activated. A strongly connected network indicates maladaptive emotions. Objective To examine whether patients with cancer with maladaptive emotions are characterized by stronger associations among emotional (and among emotional and cancer-treatment-related) symptoms as compared to patients with adaptive emotions. Methods Patients with cancer (n = 132) completed Ecological Momentary Assessments for 14 days, 5 times a day, 3–7 months after start of systemic treatment. Patients were categorized as having adaptive or maladaptive emotions, based on a reference standard (psychiatric diagnostic assessment or self-reported subjective need for professional mental healthcare). Multilevel Vector Autoregression models were built in R (mlVAR package), and associations among symptoms in networks were compared (mnet package). Results Patients with maladaptive emotions did not show stronger associations among symptoms than patients with adaptive emotions. This result of no statistically significant differences was consistently found for both emotional and cancer-treatment-related symptoms, both reference standards (psychiatric diagnostic assessment and subjective need for professional mental health care), and both contemporaneous and temporal networks (maximal edge differences ≤0.14). Conclusion Contrary to our hypothesis, associations among emotional symptoms and of emotional and cancer-treatment-related symptoms were not stronger in patients with maladaptive emotions, as compared to patients with adaptive emotions. This raises doubts about the validity of network theory as an explanation for maladaptive emotions in patients with cancer. Since network strength did not differentiate between adaptive and maladaptive emotions, clinical assessment should continue to be guided by symptom intensity, patient functioning, and the expressed need for mental health care.

زمینه: دریافت تشخیص سرطان اغلب طیف وسیعی از هیجان‌ها را برمی‌انگیزد. هیجان‌ها می‌توانند به مقابله با سرطان کمک کنند؛ این‌ها هیجان‌های سازگارانه هستند. زمانی که هیجان‌ها نسبت به موقعیت نامتناسب شده یا در عملکرد اختلال ایجاد کنند، هیجان‌ها ناسازگارانه محسوب می‌شوند. بر اساس نظریه شبکه‌ای اختلالات روانی، نشانه‌ها به طور متقابل با یکدیگر مرتبط هستند؛ اگر ارتباطات قوی میان نشانه‌ها وجود داشته باشد، شبکه نشانه‌ها فعال باقی می‌ماند. یک شبکه با پیوندهای قوی‌تر نشان‌دهنده هیجان‌های ناسازگارانه است. هدف: بررسی این‌که آیا بیماران مبتلا به سرطان با هیجان‌های ناسازگارانه، با ارتباطات قوی‌تر میان نشانه‌های هیجانی (و همچنین میان نشانه‌های هیجانی و نشانه‌های مرتبط با درمان سرطان) نسبت به بیماران با هیجان‌های سازگارانه مشخص می‌شوند یا خیر. روش‌ها: بیماران مبتلا به سرطان (n = 132) به مدت ۱۴ روز، روزانه ۵ بار، ۳ تا ۷ ماه پس از شروع درمان سیستمیک، ارزیابی‌های لحظه‌ای بوم‌شناختی را تکمیل کردند. بیماران بر اساس یک معیار مرجع (ارزیابی تشخیصی روان‌پزشکی یا نیاز ذهنی خوداظهاری به مراقبت حرفه‌ای سلامت روان) به دو گروه هیجان‌های سازگارانه یا ناسازگارانه تقسیم شدند. مدل‌های رگرسیون برداری خودبازگشتی چندسطحی در نرم‌افزار R (بسته mlVAR) ساخته شد و ارتباطات میان نشانه‌ها در شبکه‌ها مقایسه شد (بسته mnet). یافته‌ها: بیماران با هیجان‌های ناسازگارانه ارتباطات قوی‌تری میان نشانه‌ها نسبت به بیماران با هیجان‌های سازگارانه نشان ندادند. این نتیجه که تفاوت آماری معناداری وجود ندارد، به طور مداوم برای هر دو دسته نشانه‌های هیجانی و نشانه‌های مرتبط با درمان سرطان، هر دو معیار مرجع (ارزیابی تشخیصی روان‌پزشکی و نیاز ذهنی به مراقبت حرفه‌ای سلامت روان) و هر دو نوع شبکه همزمان و زمانی مشاهده شد (حداکثر تفاوت لبه‌ها ≤0.14). نتیجه‌گیری: برخلاف فرضیه ما، ارتباطات میان نشانه‌های هیجانی و همچنین میان نشانه‌های هیجانی و نشانه‌های مرتبط با درمان سرطان در بیماران با هیجان‌های ناسازگارانه نسبت به بیماران با هیجان‌های سازگارانه قوی‌تر نبود. این یافته اعتبار نظریه شبکه‌ای را به عنوان توضیحی برای هیجان‌های ناسازگارانه در بیماران مبتلا به سرطان زیر سؤال می‌برد. از آن‌جا که قدرت شبکه بین هیجان‌های سازگارانه و ناسازگارانه تفاوتی نداشت، ارزیابی بالینی باید همچنان بر شدت نشانه‌ها، عملکرد بیمار و نیاز ابراز شده به مراقبت سلامت روان مبتنی باشد.