Michael Matewos Abraham

Background Refugee youth are at elevated risk for post-traumatic stress disorder (PTSD) and other mental health disorders, yet systemic and cultural barriers limit access to care. Scalable, transdiagnostic interventions such as Problem Management Plus (PM+) are promising, but their impact on trauma symptoms is modest. Incorporating brief trauma-focused components may enhance effectiveness. Aims To evaluate the feasibility and acceptability of PM+ with an emotional processing module (PM+EP) for refugee youth aged 16–25 years in the Netherlands. Method Refugee youth with elevated psychological distress (K10 > 15) and impaired functioning (World Health Organization Disability Assessment Schedule 2.0 (WHODAS 2.0) > 16) were randomised into PM+EP, PM+ with supportive counselling (PM+SC), or care as usual (CAU). Feasibility and acceptability were assessed via recruitment, adherence, fidelity and qualitative interviews. Psychological distress, PTSD symptoms, functioning and self-identified problems were measured at baseline, post-intervention and follow-up. Registered in Overview of Medical Research in the Netherlands (OMON; Trial ID: NL-OMON56254). Results Fifty-two participants were randomised (PM+EP: n = 17; PM+SC: n = 19; CAU: n = 16). Attendance and fidelity were high, and PM+ interventions were rated as acceptable and culturally appropriate. No significant between-group differences were observed in the primary analyses. Exploratory analyses suggested greater short-term symptom reduction for probable depression in PM+EP versus CAU ( b = –0.79, s.e. = 0.38, p = 0.04). Effect size estimates ranged from small to large across outcomes (Hedges’ g = –0.98 to 0.19). Conclusions PM+ is feasible, acceptable and safe for refugee youth aged 16 years and older. The potential added value of the EP module remains unclear and warrants further investigation. Trial Registration Number The trial was registered in the Dutch clinical trial registration: Overview of Medical Research in the Netherlands (OMON) (Trial ID: NL-OMON56254; https://onderzoekmetmensen.nl/en/trial/56254 ).

زمینه: جوانان پناهنده در معرض خطر بالاتر ابتلا به اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) و سایر اختلالات سلامت روان قرار دارند، اما موانع نظام‌مند و فرهنگی دسترسی به مراقبت را محدود می‌کند. مداخلات مقیاس‌پذیر و فراتشخیصی مانند مدیریت مسئله پلاس (PM+) امیدبخش هستند، اما تأثیر آن‌ها بر علائم تروما متوسط است. افزودن مؤلفه‌های کوتاه‌مدت متمرکز بر تروما ممکن است اثربخشی را افزایش دهد. اهداف: ارزیابی امکان‌سنجی و پذیرش مدیریت مسئله پلاس به‌همراه ماژول پردازش هیجانی (PM+EP) برای جوانان پناهنده ۱۶ تا ۲۵ ساله در هلند. روش: جوانان پناهنده با پریشانی روان‌شناختی بالا (K10 > 15) و اختلال عملکرد (World Health Organization Disability Assessment Schedule 2.0 (WHODAS 2.0) > 16) به‌صورت تصادفی در گروه‌های PM+EP، PM+ به‌همراه مشاوره حمایتی (PM+SC)، یا مراقبت معمول (CAU) قرار گرفتند. امکان‌سنجی و پذیرش از طریق جذب، پایبندی، وفاداری و مصاحبه‌های کیفی ارزیابی شد. پریشانی روان‌شناختی، علائم PTSD، عملکرد و مشکلات شناسایی‌شده توسط خود شرکت‌کنندگان در خط پایه، پس از مداخله و پیگیری اندازه‌گیری شد. این مطالعه در سامانه‌ی Overview of Medical Research in the Netherlands (OMON؛ شماره‌ی کارآزمایی: NL-OMON56254) ثبت شده است. نتایج: پنجاه‌ودو شرکت‌کننده به‌صورت تصادفی تخصیص یافتند (PM+EP: n = 17؛ PM+SC: n = 19؛ CAU: n = 16). حضور و وفاداری بالا بود و مداخلات PM+ به‌عنوان قابل پذیرش و مناسب از نظر فرهنگی ارزیابی شدند. در تحلیل‌های اصلی، تفاوت معناداری بین گروه‌ها مشاهده نشد. تحلیل‌های اکتشافی کاهش علائم کوتاه‌مدت بیشتر برای افسردگی محتمل در گروه PM+EP نسبت به CAU را نشان داد (b = –0.79، s.e. = 0.38، p = 0.04). برآوردهای اندازه‌ی اثر در نتایج مختلف از کوچک تا بزرگ متغیر بود (Hedges’ g = –0.98 تا 0.19). نتیجه‌گیری: PM+ برای جوانان پناهنده ۱۶ ساله و بالاتر امکان‌پذیر، قابل پذیرش و ایمن است. ارزش افزوده‌ی بالقوه‌ی ماژول EP همچنان نامشخص است و نیازمند بررسی بیشتر می‌باشد. شماره‌ی ثبت کارآزمایی: این کارآزمایی در ثبت کارآزمایی بالینی هلند: Overview of Medical Research in the Netherlands (OMON) (شماره‌ی کارآزمایی: NL-OMON56254؛ https://onderzoekmetmensen.nl/en/trial/56254 ) ثبت شده است.