Rahime Betül OKUR KARALİ

This research aims to examine the relationships between positive childhood experiences and tolerance disposition in adults, and to determine the status of these two variables according to demographic characteristics such as gender, age, parental presence, and number of siblings. The study was conducted with 1,250 participants aged 18 and over living in Turkey. Data were collected using the Tolerance tendency Scale, the Positive Childhood Experiences Scale, and a Personal Information Form, and were analyzed using statistical procedures appropriate for the research objectives. The findings revealed positive, low-level, and significant relationships between positive childhood experiences and both general tolerance and its sub-dimensions of ‘acceptance’ and ‘respect for differences’. Furthermore, it was determined that positive childhood experiences varied by gender and parental presence; specifically, mean scores were higher among male than among female and among parents than among non-parents. Additionally, it has been found that individuals with four or more siblings exhibit significantly higher levels of tolerance and acceptance compared to those with no siblings or only one sibling.

هدف این پژوهش بررسی روابط بین تجارب مثبت دوران کودکی و گرایش به تحمل‌پذیری در بزرگسالان و تعیین وضعیت این دو متغیر بر اساس ویژگی‌های جمعیت‌شناختی نظیر جنسیت، سن، حضور والدین و تعداد خواهر و برادر است. این مطالعه با مشارکت ۱۲۵۰ نفر از افراد بالای ۱۸ سال ساکن ترکیه انجام شد. داده‌ها با استفاده از مقیاس گرایش به تحمل‌پذیری، مقیاس تجارب مثبت دوران کودکی و فرم اطلاعات فردی گردآوری و با روش‌های آماری متناسب با اهداف پژوهش تحلیل شدند. یافته‌ها نشان دادند که بین تجارب مثبت دوران کودکی و هر دو متغیر تحمل‌پذیری کلی و زیرمقیاس‌های «پذیرش» و «احترام به تفاوت‌ها» رابطه مثبت، سطح پایین و معناداری وجود دارد. همچنین مشخص شد که تجارب مثبت دوران کودکی بر اساس جنسیت و حضور والدین متفاوت است؛ به‌طور خاص، میانگین نمرات در مردان نسبت به زنان و در والدین نسبت به افراد بدون فرزند بالاتر بود. افزون بر این، مشخص شد افرادی که چهار خواهر و برادر یا بیشتر دارند، در مقایسه با افراد بدون خواهر و برادر یا تنها یک خواهر و برادر، سطوح بالاتری از تحمل‌پذیری و پذیرش را نشان می‌دهند.