Sophie; id_orcid 0000-0002-1076-7112 Bennett

OBJECTIVE: Increasing numbers of young people (YP) are seeking support for eating disorders, creating a growing unmet need for timely and accessible treatment. While guided self-help (GSH) interventions have demonstrated effectiveness for other youth mental health difficulties, options for eating disorders remain limited. SPICE (Short Psychological Intervention for Children with Eating Disorders), a transdiagnostic CBT-based GSH program, was developed to address this gap. This qualitative study explored participant perspectives on the mechanisms through which SPICE may support recovery. METHOD: SPICE comprises eight weekly modules supported by a 30-min guided therapy session each week. Six female adolescents with eating disorders and their parents who completed SPICE participated in semi-structured post-intervention interviews. Data were analyzed using critical realist thematic analysis. RESULTS: Four key putative mechanisms were identified: (1) Interpersonal support (from the guide and parents) as a catalyst for change and for keeping momentum going. (2) Increased knowledge of eating disorders and associated cognitive and behavioural factors leading to positive changes. (3) In vivo experiential learning as key to implementing specific strategies and taking ownership over change. (4) Context, that is, individual and systemic factors promoting and inhibiting change. DISCUSSION: Interpersonal relationships were perceived to promote engagement and change. Participants reported that psychoeducation empowered them and their families, while experiential learning helped translate strategies into everyday practice. Flexible and tailored approaches were considered important for improving accessibility and effectiveness. Perceived barriers included complex module content, remote delivery, and competing commitments. Findings provide preliminary support for GSH interventions for eating disorders in YP and identify areas for refining future intervention.

هدف: تعداد فزاینده‌ای از افراد جوان (YP) به دنبال حمایت برای اختلالات خوردن هستند که این امر منجر به نیاز فزاینده و برآورده‌نشده برای درمان به‌موقع و قابل دسترس شده است. در حالی که مداخلات خودیاری هدایت‌شده (GSH) اثربخشی خود را برای سایر مشکلات سلامت روان نوجوانان نشان داده‌اند، گزینه‌ها برای اختلالات خوردن همچنان محدود باقی مانده است. برنامه SPICE (مداخله روان‌شناختی کوتاه‌مدت برای کودکان مبتلا به اختلالات خوردن)، یک برنامه خودیاری هدایت‌شده مبتنی بر درمان شناختی-رفتاری (CBT) فراتشخیصی است که برای رفع این خلأ توسعه یافته است. این مطالعه کیفی دیدگاه‌های شرکت‌کنندگان را درباره سازوکارهایی که از طریق آن‌ها SPICE می‌تواند به بهبودی کمک کند، مورد بررسی قرار داد. روش: SPICE شامل هشت ماژول هفتگی است که هر هفته با یک جلسه درمان هدایت‌شده ۳۰ دقیقه‌ای همراه می‌شود. شش نوجوان دختر مبتلا به اختلالات خوردن و والدین آن‌ها که SPICE را به پایان رسانده بودند، در مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته پس از مداخله شرکت کردند. داده‌ها با استفاده از تحلیل تماتیک واقع‌گرای انتقادی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج: چهار سازوکار کلیدی فرضی شناسایی شد: (۱) حمایت بین‌فردی (از سوی راهنما و والدین) به عنوان کاتالیزور تغییر و حفظ پویایی. (۲) افزایش دانش درباره اختلالات خوردن و عوامل شناختی و رفتاری مرتبط که منجر به تغییرات مثبت می‌شود. (۳) یادگیری تجربی در موقعیت واقعی به عنوان عامل کلیدی در اجرای راهبردهای خاص و پذیرش مسئولیت تغییر. (۴) زمینه، یعنی عوامل فردی و نظام‌مند که تغییر را تسهیل یا بازدارندگی می‌کنند. بحث: روابط بین‌فردی به عنوان عامل ارتقاء مشارکت و تغییر تلقی شد. شرکت‌کنندگان گزارش دادند که آموزش روانی به آن‌ها و خانواده‌هایشان قدرت بخشیده است، در حالی که یادگیری تجربی به انتقال راهبردها به عمل روزمره کمک کرده است. رویکردهای انعطاف‌پذیر و متناسب با نیازها برای بهبود دسترسی و اثربخشی مهم تلقی شدند. موانع ادراک‌شده شامل محتوای پیچیده ماژول‌ها، ارائه از راه دور و تعهدات رقابتی بود. یافته‌ها حمایت اولیه‌ای برای مداخلات خودیاری هدایت‌شده برای اختلالات خوردن در افراد جوان ارائه می‌دهد و حوزه‌هایی را برای اصلاح مداخلات آینده شناسایی می‌کند.