Mental health care utilization among middle-aged and older U.S. adults: Findings from the National Health Interview Survey
استفاده از خدمات سلامت روان در میان بزرگسالان میانسال و سالمند ایالات متحده: یافته‌هایی از پیمایش ملی مصاحبه سلامت
چکیده
Mental health care (MHC) utilization remains uneven among middle-aged and older adults in the United States, yet the role of comorbidity burden and other sociodemographic, socioeconomic, behavioral, and clinical domain predictors remains incompletely characterized. We analyzed pooled data from six waves (2019–2024) of the National Health Interview Survey (NHIS), comprising 128,261 adults aged ≥40 years. Comorbidity burden was the primary predictor, categorized as none, one, or ≥2 chronic conditions, while together with additional predictors was organized according to the predisposing, enabling, and need domains of Andersen’s Behavioral Model of Health Services Use. MHC utilization, the outcome, was defined as counseling or psychotherapy, mental health medication use, or visits to a mental health specialist within the previous 12 months. Survey-weighted multivariable logistic regression accounted for the complex survey design and sampling weights. Overall, approximately one in five adults utilized MHC services. Utilization was higher among females, non-Hispanic White adults, unmarried adults, smokers, overweight or obese adults, those with lower income, those with health insurance coverage, or residence in the Midwest, and those with one or ≥2 comorbidities, depression, or anxiety. In contrast, utilization was lower among adults aged 50–64, 65–74, and ≥75 years, non-Hispanic Black and Asian adults, and those with higher educational attainment. Taken together, these findings indicate that MHC utilization is shaped by comorbidity burden alongside predisposing, enabling, and need-related factors, underscoring the need for targeted and culturally responsive strategies to improve equitable access to MHC among this ageing population.
استفاده از خدمات سلامت روان (MHC) در میان بزرگسالان میانسال و سالمند در ایالات متحده همچنان نامتوازن باقی مانده است، اما نقش بار همزمانی بیماری‌ها و سایر پیش‌بین‌های جمعیت‌شناختی، اجتماعی-اقتصادی، رفتاری و بالینی به طور کامل تبیین نشده است. ما داده‌های تجمیع‌شده از شش موج (۲۰۱۹ تا ۲۰۲۴) پیمایش ملی مصاحبه سلامت (NHIS) را که شامل ۱۲۸٬۲۶۱ بزرگسال با سن ۴۰ سال و بالاتر بود، تحلیل کردیم. بار همزمانی بیماری‌ها به عنوان پیش‌بین اصلی، در سه دسته بدون بیماری مزمن، یک بیماری مزمن، یا دو یا بیشتر بیماری مزمن طبقه‌بندی شد و همراه با سایر پیش‌بین‌ها بر اساس حوزه‌های مستعدکننده، توانمندساز و نیاز مدل رفتاری اندرسن برای استفاده از خدمات سلامت سازمان‌دهی گردید. استفاده از MHC به عنوان پیامد، به عنوان مشاوره یا روان‌درمانی، مصرف داروهای سلامت روان یا مراجعه به متخصص سلامت روان در ۱۲ ماه گذشته تعریف شد. رگرسیون لجستیک چندمتغیره با وزن‌دهی بر اساس پیمایش، طراحی پیچیده پیمایش و وزن‌های نمونه‌گیری را لحاظ کرد. به طور کلی، تقریباً یک نفر از هر پنج بزرگسال از خدمات MHC استفاده کرده است. استفاده در میان زنان، بزرگسالان غیرهیسپانیک سفیدپوست، افراد مجرد، سیگاری‌ها، افراد دارای اضافه وزن یا چاقی، افراد با درآمد پایین‌تر، افراد دارای پوشش بیمه سلامت، یا ساکنان منطقه غرب میانه، و همچنین افراد دارای یک یا دو یا بیشتر همزمانی بیماری، افسردگی یا اضطراب بیشتر بود. در مقابل، استفاده در میان بزرگسالان ۵۰–۶۴، ۶۵–۷۴ و ۷۵ سال و بالاتر، بزرگسالان غیرهیسپانیک سیاه‌پوست و آسیایی و افراد با تحصیلات بالاتر کمتر بود. در مجموع، این یافته‌ها نشان می‌دهد که استفاده از MHC تحت تأثیر بار همزمانی بیماری‌ها در کنار عوامل مستعدکننده، توانمندساز و مرتبط با نیاز قرار دارد و بر ضرورت راهبردهای هدفمند و پاسخگو به فرهنگ برای بهبود دسترسی عادلانه به MHC در این جمعیت سالمند تأکید می‌کند.