آموزش ویژه

Background The implementation of the Lesotho Inclusive Education Policy 2018 is complex and requires a collaborative approach. Given the complexity of inclusive education, the paper acknowledges that there must be participation of different role players in helping teachers to effectively carry the mandate of the policy. Aims The study aims to explore how collaboration is effective in supporting the education of Learners with Special Education Needs (LSEN) through the perspectives and experiences of teachers and provides a comprehensive evidence-based approaches for improving the implementation of inclusive education policies through a collaborative approach. Methods The paper is framed within ecological systems theory to understand how collaboration as premised on the LIEP 2018 could effectively help the implementation phase of the policy. The paper is lensed under the interpretive paradigm and designed with a qualitative research approach. Nine teachers were purposively selected from a regular school and were engaged in a focus group discussion. The study was analysed thematically to identify the themes and patterns that emerged from teachers’ collaborative practices. Results The findings reveal that teachers collaborate with other schools to share best practices for inclusive classrooms. They also receive external training from different experts from various organisation who trained them on inclusive education and empowered them on inclusive strategies suitable for their teaching environments. Despite the policy’s pronunciation on collaboration, the school works in isolation; parental involvement is minimal and there is lack of support staff such as health personnel and psychologists for diagnosis, psychological and emotional support. Conclusion The study highlights the dynamics of stakeholder collaboration and its multifaceted nature in building more inclusive responsive practical strategies and frameworks that support teachers in building strong partnerships that foster inclusive educational environments. Recommendations On the basis of the findings, the study recommends that there is a need to sensitise parents and the communities about inclusive education. The MOET should further work collaboratively with the Ministry of Social Development to mobilise resources to pay for other hidden costs of schooling and the Ministry of Health for proper diagnosis to ensure that these learners attend schools and complete their education.

زمینه: اجرای سیاست آموزش فراگیر لسوتو ۲۰۱۸ پیچیده است و نیازمند رویکردی مبتنی بر همکاری می‌باشد. با توجه به پیچیدگی آموزش فراگیر، مقاله اذعان می‌کند که باید مشارکت نقش‌آفرینان مختلف در کمک به معلمان برای اجرای مؤثر مأموریت سیاست وجود داشته باشد. اهداف: این مطالعه با هدف بررسی اثربخشی همکاری در حمایت از آموزش دانش‌آموزان با نیازهای ویژه آموزشی (LSEN) از منظر دیدگاه‌ها و تجربیات معلمان انجام شده و رویکردهای جامع مبتنی بر شواهد را برای بهبود اجرای سیاست‌های آموزش فراگیر از طریق رویکردی مشارکتی ارائه می‌دهد. روش‌ها: این مقاله در چارچوب نظریه نظام‌های بوم‌شناختی به منظور درک چگونگی کمک مؤثر همکاری مبتنی بر LIEP 2018 به مرحله اجرای سیاست تدوین شده است. مقاله در پارادایم تفسیری قرار دارد و با رویکرد پژوهش کیفی طراحی شده است. نه معلم به‌صورت هدفمند از یک مدرسه عادی انتخاب و در یک بحث گروهی متمرکز شرکت داده شدند. مطالعه به‌صورت تحلیل تماتیک انجام شد تا مضامین و الگوهای ناشی از تجارب همکاری معلمان شناسایی شود. یافته‌ها: نتایج نشان می‌دهد که معلمان با مدارس دیگر برای به‌اشتراک‌گذاری بهترین تجارب کلاس‌های فراگیر همکاری می‌کنند. همچنین آموزش‌های بیرونی از سوی کارشناسان مختلف از سازمان‌های گوناگون دریافت می‌کنند که آن‌ها را در زمینه آموزش فراگیر و راهبردهای مناسب برای محیط تدریس‌شان توانمند می‌سازد. علی‌رغم تأکید سیاست بر همکاری، مدرسه به‌صورت منفرد عمل می‌کند؛ مشارکت والدین حداقلی است و کمبود نیروی پشتیبان مانند کارکنان بهداشتی و روان‌شناسان برای تشخیص، حمایت روانی و عاطفی وجود دارد. نتیجه‌گیری: مطالعه به پویایی‌های همکاری ذی‌نفعان و ماهیت چندوجهی آن در ایجاد راهبردها و چارچوب‌های عملی پاسخگو و فراگیر که از معلمان در ایجاد مشارکت‌های قوی برای تقویت محیط‌های آموزشی فراگیر حمایت می‌کند، اشاره دارد. توصیه‌ها: بر اساس یافته‌ها، مطالعه توصیه می‌کند که نیاز به آگاه‌سازی والدین و جوامع درباره آموزش فراگیر وجود دارد. وزارت آموزش و پرورش باید با همکاری وزارت توسعه اجتماعی برای بسیج منابع جهت پرداخت هزینه‌های پنهان تحصیل و با وزارت بهداشت برای تشخیص صحیح همکاری نماید تا اطمینان حاصل شود این دانش‌آموزان در مدارس حضور یافته و تحصیلات خود را به پایان می‌رسانند.

Despite national aspirations and international obligations to implement inclusive education, educational practices in Saudi Arabia continue to rely on special education and segregated settings for students with disability. While existing research has predominantly focused on school-level barriers, there remains a lack of studies investigating factors that perpetuate special education and segregation at the system level in the Saudi Arabian context. Accordingly, this qualitative study investigated why special education and segregation persist in Saudi Arabia, drawing on the perspectives of education officials. In-depth, semi-structured interviews were conducted with six education officials involved in policy development and implementation, and the data were thematically analysed. A critical perspective on inclusive education informed both the conceptualisation and interpretation of the analysis. Four key themes emerged: reliance on classification, lack of positive attitudes towards inclusive education, avoidance of structural reform, and systemic reproduction of special education and segregation. The study contributes to the literature by suggesting that segregation is reproduced through interconnected institutional mechanisms and system-level priorities that sustain special education and impede inclusive education reform. The findings also highlight how the perceptions and values of those in positions of responsibility may shape system-level decision-making and the maintenance of special and segregated education systems. Future research should therefore examine how decision-makers’ perceptions and values regarding inclusive education might be shifted.

با وجود آرمان‌های ملی و تعهدات بین‌المللی برای اجرای آموزش فراگیر، رویه‌های آموزشی در عربستان سعودی همچنان بر آموزش ویژه و محیط‌های جداسازی‌شده برای دانش‌آموزان دارای معلولیت تکیه دارند. در حالی که پژوهش‌های موجود عمدتاً بر موانع سطح مدرسه تمرکز داشته‌اند، همچنان کمبود مطالعاتی وجود دارد که به بررسی عواملی بپردازند که آموزش ویژه و جداسازی را در سطح نظام در بافت عربستان سعودی تداوم می‌بخشند. بر این اساس، این مطالعه کیفی به بررسی دلایل تداوم آموزش ویژه و جداسازی در عربستان سعودی از منظر مسئولان آموزشی پرداخت. مصاحبه‌های عمیق و نیمه‌ساختاریافته با شش نفر از مسئولان آموزشی که در توسعه و اجرای سیاست‌ها نقش داشتند، انجام شد و داده‌ها به شیوه تحلیل تماتیک بررسی گردید. رویکردی انتقادی نسبت به آموزش فراگیر، هم در مفهوم‌سازی و هم در تفسیر تحلیل، مدنظر قرار گرفت. چهار مضمون کلیدی استخراج شد: اتکا به طبقه‌بندی، فقدان نگرش مثبت نسبت به آموزش فراگیر، اجتناب از اصلاحات ساختاری و بازتولید نظام‌مند آموزش ویژه و جداسازی. این مطالعه با پیشنهاد اینکه جداسازی از طریق سازوکارهای نهادی به‌هم‌پیوسته و اولویت‌های سطح نظام که آموزش ویژه را حفظ و اصلاح آموزش فراگیر را مانع می‌شوند، بازتولید می‌شود، به ادبیات پژوهش می‌افزاید. یافته‌ها همچنین نشان می‌دهند که ادراکات و ارزش‌های افراد دارای مسئولیت می‌تواند تصمیم‌گیری‌های سطح نظام و تداوم نظام‌های آموزش ویژه و جداسازی‌شده را شکل دهد. بنابراین، پژوهش‌های آتی باید بررسی کنند که چگونه می‌توان ادراکات و ارزش‌های تصمیم‌گیرندگان درباره آموزش فراگیر را تغییر داد.