An adaptive culture encourages employees to embrace change, dare to try new ideas, and learn from failure, allowing organizations to adapt quickly to environmental changes and remain competitive without compromising local cultural wisdom. This study analyses the hierarchical influence of entrepreneurial orientation and marketing strategy knowledge in determining organizational performance. The demand for batik is increasing along with the improvement of national economic conditions, which demands organizational performance. Realizing the importance of organizational performance, this study seeks to investigate more deeply the relationship between adaptive culture-based innovation and organizational performance. This study uses a quantitative approach with a descriptive survey design by utilizing data from 140 Batik pesisiran (Coastal Batik) SMEs in Indonesia. The results of the study indicate that there is a tiered influence of entrepreneurial orientation and marketing strategy knowledge on the development of new products based on local culture and low-cost creative processes based on local culture on organizational performance.
فرهنگ سازگارپذیر کارکنان را تشویق می‌کند تا تغییر را بپذیرند، جسارت آزمودن ایده‌های نو را داشته باشند و از شکست بیاموزند، که این امر به سازمان‌ها امکان می‌دهد به سرعت با تغییرات محیطی سازگار شده و بدون به خطر انداختن خرد فرهنگی محلی، رقابتی باقی بمانند. این پژوهش تأثیر سلسله‌مراتبی گرایش کارآفرینانه و دانش استراتژی بازاریابی را در تعیین عملکرد سازمانی تحلیل می‌کند. تقاضا برای باتیک همگام با بهبود شرایط اقتصادی ملی در حال افزایش است که این امر مستلزم عملکرد سازمانی است. با درک اهمیت عملکرد سازمانی، این پژوهش در پی آن است تا رابطه بین نوآوری مبتنی بر فرهنگ سازگارپذیر و عملکرد سازمانی را عمیق‌تر بررسی کند. این مطالعه با رویکرد کمی و طرح پیمایش توصیفی با استفاده از داده‌های ۱۴۰ بنگاه کوچک و متوسط باتیک ساحلی در اندونزی انجام شده است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که تأثیر سلسله‌مراتبی گرایش کارآفرینانه و دانش استراتژی بازاریابی بر توسعه محصولات جدید مبتنی بر فرهنگ محلی و فرآیندهای خلاقانه کم‌هزینه مبتنی بر فرهنگ محلی بر عملکرد سازمانی وجود دارد.
For more than seven decades, Alan Turing’s imitation game has shaped how the AI community discusses machine intelligence, although it was never a psychometric instrument. AI systems now outperform humans in strategic games, scientific prediction, and pattern recognition, achievements better described as domain-specific superhuman performance than as general intelligence unless a novelty condition is enforced. This paper argues that imitation-based evaluation is misaligned with such systems and introduces the Reversed Turing Test (RTT), which asks whether a machine can be identified precisely because its performance is measurably superhuman. The test combines a standardized superhuman index (SI), expressed in standard-deviation units relative to a human reference sample, with a panel of judges whose identifications are verified against the performance evidence. The paper provides a formal definition of the RTT, a taxonomy of novelty types with verification methods, a worked example in protein structure prediction, and a pre-registered text-generation study (n = 500; composite SI ≈ 3.2; 90% identification accuracy grounded in stylometric cues), interpreted as superhuman stylometric performance rather than superhuman intelligence. The RTT is compared against established benchmarks, its philosophical limits are stated, and implications for trust, creativity, governance, and evaluation design are discussed.
بیش از هفت دهه است که بازی تقلید آلن تورینگ نحوه بحث جامعه هوش مصنوعی درباره هوشمندی ماشین را شکل داده است، هرچند که هرگز یک ابزار روان‌سنجی نبوده است. سامانه‌های هوش مصنوعی اکنون در بازی‌های راهبردی، پیش‌بینی علمی و شناسایی الگو از انسان‌ها پیشی گرفته‌اند؛ دستاوردهایی که بهتر است به‌عنوان عملکرد فرابشری خاص حوزه توصیف شوند تا هوشمندی عمومی، مگر آنکه شرط نوآوری اعمال شود. این مقاله استدلال می‌کند که ارزیابی مبتنی بر تقلید با چنین سامانه‌هایی هم‌راستا نیست و آزمون تورینگ معکوس (RTT) را معرفی می‌کند که می‌پرسد آیا می‌توان یک ماشین را دقیقاً به این دلیل شناسایی کرد که عملکرد آن به‌طور قابل سنجشی فرابشری است. این آزمون شاخص فرابشری استانداردشده (SI) را که بر حسب واحدهای انحراف معیار نسبت به نمونه مرجع انسانی بیان می‌شود، با هیئتی از داوران که شناسایی‌های آنان بر اساس شواهد عملکردی راستی‌آزمایی می‌شود، ترکیب می‌کند. مقاله تعریف رسمی RTT، طبقه‌بندی انواع نوآوری با روش‌های راستی‌آزمایی، یک مثال عملی در پیش‌بینی ساختار پروتئین و یک مطالعه از پیش ثبت‌شده در تولید متن (n = 500؛ SI ترکیبی ≈ 3.2؛ دقت شناسایی ۹۰٪ مبتنی بر نشانه‌های سبک‌شناختی) را ارائه می‌دهد که به‌عنوان عملکرد سبک‌شناختی فرابشری تفسیر می‌شود نه هوشمندی فرابشری. آزمون RTT با معیارهای تثبیت‌شده مقایسه می‌شود، حدود فلسفی آن بیان می‌شود و پیامدهای آن برای اعتماد، خلاقیت، حکمرانی و طراحی ارزیابی مورد بحث قرار می‌گیرد.
As women's participation in higher education is increasing, their representation in leadership positions is still limited, especially in Indonesia. This study examines how educational design, including classroom pedagogy, co-curricular engagement, and experiential learning, can shape female students' leadership aspirations. This qualitative study is based on Social Cognitive Career Theory and Transformational Learning Theory. The analysis applied a systematic thematic coding procedure, supported by code-frequency mapping, theme co-occurrence analysis, and researcher triangulation, in order to strengthen the transparency and rigor of the analysis. The findings show that gender-inclusive learning climates, active learning methods such as discussions and presentations, and micro-leadership roles within group assignments can improve leadership self-efficacy and identity formation. Co-curricular and experiential learning opportunities can serve as mastery experiences, which can strengthen confidence and relational leadership skills. However, cultural expectations and family norms still influence how women translate their educational experiences into leadership ambitions. This study highlights the role of higher education and also digital and interactive learning environments as spaces that can support inclusive leadership development in non-Western contexts.
با وجود افزایش مشارکت زنان در آموزش عالی، نمایندگی آنان در موقعیت‌های رهبری همچنان محدود است، به‌ویژه در اندونزی. این پژوهش بررسی می‌کند که چگونه طراحی آموزشی، از جمله روش‌های تدریس در کلاس، مشارکت‌های فوق‌برنامه و یادگیری تجربی، می‌تواند آرمان‌های رهبری دانشجویان زن را شکل دهد. این مطالعه کیفی مبتنی بر نظریه شناختی-اجتماعی مسیر شغلی و نظریه یادگیری تحول‌آفرین است. تحلیل داده‌ها با استفاده از رویه کدگذاری نظام‌مند تماتیک، نقشه‌برداری فراوانی کدها، تحلیل هم‌رخدادی تم‌ها و مثلث‌سازی پژوهشگران انجام شده است تا شفافیت و دقت تحلیل تقویت شود. یافته‌ها نشان می‌دهد که فضای یادگیری جنسیت‌پذیر، روش‌های یادگیری فعال مانند بحث و ارائه، و نقش‌های خردرهبری در تکالیف گروهی می‌تواند خودکارآمدی رهبری و شکل‌گیری هویت را بهبود بخشد. فرصت‌های یادگیری فوق‌برنامه و تجربی می‌تواند به‌عنوان تجارب تسلط‌یابنده عمل کند که اعتمادبه‌نفس و مهارت‌های رهبری ارتباطی را تقویت می‌کند. با این حال، انتظارات فرهنگی و هنجارهای خانوادگی همچنان بر نحوه ترجمه تجارب آموزشی زنان به آرمان‌های رهبری تأثیرگذار است. این پژوهش نقش آموزش عالی و همچنین محیط‌های یادگیری دیجیتال و تعاملی را به‌عنوان فضاهایی که می‌توانند از توسعه رهبری فراگیر در زمینه‌های غیرغربی حمایت کنند، برجسته می‌کند.
