A STUDY ON CORRELATION OF BODY MASS INDEX WITH HANDGRIP STRENGTH AND BLOOD PRESSURE INDICES AMONG YOUNG ADULTS IN A TERTIARY CARE CENTRE OF JHARKHAND

Background: Young adults' extensive use of smartphones has resulted in several health concerns and one of which is Text Neck Syndrome. Prolonged neck flexion during smartphone use can lead to neck pain, disability and functional limitations. The study focused on determining the prevalence and knowledge regarding Text Neck Syndrome and identify predicting factors associated with the condition. Methods: A cross-sectional study was carried out among 240 undergraduate students selected using convenience method of sampling from four colleges in East Khasi Hills, Meghalaya. A standardized questionnaire with questions on demographics, participant behaviour and understanding of text neck syndrome was used to gather data. Two standardized tools neck disability index and the smartphone addiction scale-short version were used with prior permission to assess neck disability and smartphone addiction.8,9 Results: The results demonstrated that, prevalence of Text Neck Syndrome among the participants discovered to be 35.8% (95% CI:29.8%–42.3%) and 41.0% participants had smartphone addiction. Majority (71.7%) participants had adequate knowledge regarding Text Neck Syndrome and smartphone addiction was identified as a significant independent predictor of Text Neck Syndrome, with 2.2 times higher odds of developing the condition. Additionally, there was a significant positive correlation found between smartphone addiction and neck disability. Conclusions: Text Neck Syndrome is a prevalent health issue among undergraduate students in Meghalaya, affecting more than one-third of the study population. Although most of the participants had adequate knowledge regarding text neck syndrome, the occurrence of the syndrome suggests the need of targeted educational, ergonomic and behavioural interventions among young adults.

Introduction: Drug use and human immunodeficiency virus (HIV) infection remain major public health challenges, particularly among adolescents and young adults. Educational materials supported by artificial intelligence (AI) represent an innovative approach to health promotion strategies. Objective: To develop and validate an artificial intelligence-supported educational brochure for the prevention of drug use and HIV infection among adolescents and young adults. Methods: A technological development study with a mixed-methods approach was conducted at the Universidad de Ciencias Médicas de Santiago de Cuba between August and October 2026. The development of the brochure comprised three phases: literature review and scientific content curation, AI-assisted graphic design, and expert validation. Means, standard deviations, and the Content Validity Index (CVI) were calculated. Results: An educational brochure was developed in both printed and digital formats addressing the prevention of drug use and HIV infection. The overall CVI was 0.96, and mean scores ranged from 4.63 to 4.88. Overall, 93.8% of responses were rated as "Agree" or "Strongly Agree." Conclusions: The educational brochure demonstrated adequate content validity and represents a useful educational resource for strengthening the prevention of drug use and HIV infection. Artificial intelligence proved to be an effective supportive tool when its use was accompanied by expert supervision and validation.

LGBTQ+ adolescents face more substance use risk than straight peers; however, within-group differences remain understudied. This study analyzed 2023 Youth Risk Behavior Survey data to compare alcohol and cannabis use between bisexual adolescents and their peers. Bisexual adolescents were 1.31x as likely to use alcohol as peers identifying “some other way” (95% CI [1.01, 1.52]). Cannabis use was 1.57x as likely among bisexual adolescents as straight adolescents (95% CI [1.48, 1.64]), 1.30x as likely as lesbian/gay adolescents (95% CI [1.02, 1.50]), and 1.64x as likely as peers unsure of their sexual identity (95% CI [1.46, 1.76]). Use of both substances was 1.54x as likely among bisexual adolescents as straight peers (95% CI [1.47, 1.61]) and 1.28x as likely as peers unsure of their sexual identity (95% CI [1.04, 1.45]). Findings support elevated cannabis use risk among bisexual adolescents. Bisexual-specific stressor awareness may enhance adolescent cannabis use prevention and reduction efforts.

نوجوانان LGBTQ+ با خطر بیشتری برای مصرف مواد نسبت به همسالان دگرجنس‌گرا مواجه هستند؛ با این حال، تفاوت‌های درون‌گروهی کمتر مورد مطالعه قرار گرفته‌اند. این پژوهش داده‌های پیمایش رفتارهای پرخطر نوجوانان سال ۲۰۲۳ را برای مقایسه مصرف الکل و کانابیس بین نوجوانان دوجنس‌گرا و همسالان آن‌ها تحلیل کرد. احتمال مصرف الکل در نوجوانان دوجنس‌گرا ۱٫۳۱ برابر بیشتر از همسالانی بود که هویت جنسی خود را «به گونه‌ای دیگر» اعلام کرده بودند (۹۵٪ CI [1.01, 1.52]). احتمال مصرف کانابیس در نوجوانان دوجنس‌گرا ۱٫۵۷ برابر بیشتر از نوجوانان دگرجنس‌گرا (۹۵٪ CI [1.48, 1.64])، ۱٫۳۰ برابر بیشتر از نوجوانان همجنس‌گرا/لزبین (۹۵٪ CI [1.02, 1.50]) و ۱٫۶۴ برابر بیشتر از همسالانی بود که نسبت به هویت جنسی خود مطمئن نبودند (۹۵٪ CI [1.46, 1.76]). احتمال مصرف هر دو ماده در نوجوانان دوجنس‌گرا ۱٫۵۴ برابر بیشتر از همسالان دگرجنس‌گرا (۹۵٪ CI [1.47, 1.61]) و ۱٫۲۸ برابر بیشتر از همسالانی بود که نسبت به هویت جنسی خود مطمئن نبودند (۹۵٪ CI [1.04, 1.45]). یافته‌ها نشان‌دهنده افزایش خطر مصرف کانابیس در میان نوجوانان دوجنس‌گرا است. آگاهی از عوامل استرس‌زای خاص دوجنس‌گرایان می‌تواند تلاش‌ها برای پیشگیری و کاهش مصرف کانابیس در نوجوانان را بهبود بخشد.

The prevalence of adverse childhood experiences (ACEs) and problematic use of social networks (PUS) among the young adults prompted the current study. In understanding how ACEs are associated with well-being, the current study examined the mediating role of PUS and the moderating role of self-consciousness. This cross-sectional study employed self-report measures to collect data from 671 young adults (382 males, 287 females, 2 non-binary; Mean age = 20.85 years) across India. The data were analyzed using concurrent moderation and mediation model (Hayes PROCESS macro model 5) in SPSS. The findings revealed a negative association between ACEs and well-being. This relationship was partially and significantly mediated by PUS. The simultaneous analysis of the moderation and mediation model showed overall significance. The direct path between ACEs and well-being was moderated by self-consciousness and mediated by PUS. The results of conditional effects indicated that as self-consciousness increased, the negative association between ACEs and well-being became stronger . Hence, individuals did not benefit from greater self-consciousness as they intensified the emotional cost of early adversity, leading to reduced overall well-being. Developing evidence-based interventions to prevent ACEs and address negative health behaviors (such as PUS) in this population will be beneficial. A policy intervention to regulate excessive use of social networking sites should be introduced.

شیوع تجارب نامطلوب دوران کودکی (ACEs) و استفاده مسئله‌ساز از شبکه‌های اجتماعی (PUS) در میان بزرگسالان جوان، پژوهش حاضر را برانگیخت. به منظور درک چگونگی ارتباط ACEs با بهزیستی، این پژوهش نقش میانجی‌گری PUS و نقش تعدیل‌گری خودآگاهی را بررسی کرد. این مطالعه مقطعی با استفاده از ابزارهای خودگزارش‌دهی، داده‌های ۶۷۱ بزرگسال جوان (۳۸۲ مرد، ۲۸۷ زن، ۲ غیر دودویی؛ میانگین سنی = ۲۰٫۸۵ سال) را از سراسر هند گردآوری کرد. داده‌ها با استفاده از مدل همزمان تعدیل‌گری و میانجی‌گری (ماکروی Hayes PROCESS مدل ۵) در نرم‌افزار SPSS تحلیل شدند. یافته‌ها نشان دادند که بین ACEs و بهزیستی ارتباط منفی وجود دارد. این رابطه به طور جزئی و معنادار توسط PUS میانجی‌گری شد. تحلیل همزمان مدل تعدیل‌گری و میانجی‌گری، معناداری کلی را نشان داد. مسیر مستقیم بین ACEs و بهزیستی توسط خودآگاهی تعدیل و توسط PUS میانجی‌گری شد. نتایج اثرات شرطی نشان داد که با افزایش خودآگاهی، ارتباط منفی بین ACEs و بهزیستی قوی‌تر می‌شود. بنابراین، افراد از خودآگاهی بیشتر سودی نمی‌برند، چرا که هزینه عاطفی ناشی از ناملایمات اولیه را تشدید کرده و منجر به کاهش بهزیستی کلی می‌شود. توسعه مداخلات مبتنی بر شواهد برای پیشگیری از ACEs و پرداختن به رفتارهای سلامت منفی (مانند PUS) در این جمعیت سودمند خواهد بود. مداخله سیاستی برای تنظیم استفاده بیش از حد از سایت‌های شبکه‌های اجتماعی باید معرفی شود.

Purpose: To compare the learning outcomes, learner engagement, and student satisfaction associated with team-based decision learning (TBDL), an adaptation of team-based learning, and small group discussion supplemented by a mini-interactive lecture (SGD-MIL) for teaching National Health Programmes to Phase III Bachelor of Medicine and Bachelor of Surgery (MBBS) students.Methods: A non-randomised quasi-experimental crossover study was conducted among 56 Phase III MBBS students at Government Medical College, Ernakulam, India across six National Health Programme topics.Students received TBDL for three topics and SGD-MIL for three other topics, with the teaching method reversed in the other posting batch.Immediate post-test scores were analysed topic-wise, and a linear mixed-effects model was used to estimate the overall effect of teaching method while accounting for differences across topics and repeated observations within students; teaching method and topic were included as fixed effects, with student specified as a random intercept.Short-term retention, learner engagement, and satisfaction were also assessed.Results: TBDL produced higher immediate post-test scores for the National Tuberculosis Elimination Programme (NTEP), National AIDS Control Programme (NACP), and Reproductive and Child Health (RCH), but not for the National Programme for Prevention and Control of Non-Communicable Diseases (NP-NCD), National Vector Borne Disease Control Programme on Malaria (NVBDCP -Malaria), or National Vector Borne Disease Control Programme on Vector Borne Diseases Other Than Malaria (NVBDCP -Other VBDs).In a mixed-effects model using 296 scores from 55 students, the adjusted mean was 1.07 points higher with TBDL (95% CI: 0.53-1.61;P < 0.001), with a significant teaching method × topic interaction (P < 0.001).Short-term retention did not differ (P = 0.721), while TBDL was associated with higher engagement across all five domains.Conclusion: TBDL improved immediate learning for selected National Health Programme topics and consistently enhanced learner engagement, while short-term retention was comparable between methods.These findings support TBDL as a complementary, decision-oriented strategy for selected community medicine topics, particularly where learners must apply programme knowledge to realistic implementation decisions.

هدف: مقایسه پیامدهای یادگیری، میزان درگیری یادگیرندگان و رضایت دانشجویان در ارتباط با یادگیری تصمیم‌محور مبتنی بر تیم (TBDL)، که اقتباسی از یادگیری مبتنی بر تیم است، و بحث گروهی کوچک همراه با سخنرانی کوچک تعاملی (SGD-MIL) برای آموزش برنامه‌های ملی سلامت به دانشجویان فاز سوم دوره کارشناسی پزشکی (MBBS). روش‌ها: یک مطالعه نیمه‌تجربی متقاطع غیرتصادفی در میان ۵۶ دانشجوی فاز سوم MBBS در دانشکده پزشکی دولتی ارناکولام، هند، در شش موضوع برنامه ملی سلامت انجام شد. دانشجویان برای سه موضوع TBDL و برای سه موضوع دیگر SGD-MIL دریافت کردند و در گروه دیگر، روش تدریس معکوس شد. نمرات آزمون بلافاصله پس از آموزش به تفکیک موضوع تحلیل شد و برای برآورد اثر کلی روش تدریس با در نظر گرفتن تفاوت‌های موضوعی و مشاهدات تکراری درون دانشجویان، از مدل خطی اثرات مختلط استفاده گردید؛ روش تدریس و موضوع به عنوان اثرات ثابت و دانشجو به عنوان انترسپت تصادفی لحاظ شد. نگهداری کوتاه‌مدت، میزان درگیری یادگیرندگان و رضایت نیز ارزیابی شد. نتایج: TBDL نمرات بالاتری در آزمون بلافاصله پس از آموزش برای برنامه حذف سل (NTEP)، برنامه کنترل ایدز ملی (NACP) و سلامت باروری و کودک (RCH) ایجاد کرد، اما برای برنامه ملی پیشگیری و کنترل بیماری‌های غیرواگیر (NP-NCD)، برنامه کنترل بیماری‌های منتقله از ناقلین ملی در مورد مالاریا (NVBDCP -Malaria) یا سایر بیماری‌های منتقله از ناقلین غیر از مالاریا (NVBDCP -Other VBDs) چنین نبود. در مدل اثرات مختلط با استفاده از ۲۹۶ نمره از ۵۵ دانشجو، میانگین تعدیل‌شده با TBDL به میزان ۱٫۰۷ نمره بالاتر بود (۹۵٪ CI: ۰٫۵۳ تا ۱٫۶۱؛ P < ۰٫۰۰۱) و تعامل معناداری بین روش تدریس و موضوع مشاهده شد (P < ۰٫۰۰۱). نگهداری کوتاه‌مدت تفاوتی نداشت (P = ۰٫۷۲۱)، در حالی که TBDL با درگیری بیشتر یادگیرندگان در هر پنج حوزه همراه بود. نتیجه‌گیری: TBDL یادگیری فوری را برای برخی موضوعات برنامه ملی سلامت بهبود بخشید و به طور مستمر درگیری یادگیرندگان را افزایش داد، در حالی که نگهداری کوتاه‌مدت بین روش‌ها مشابه بود. این یافته‌ها از TBDL به عنوان راهبردی مکمل و تصمیم‌محور برای برخی موضوعات پزشکی اجتماعی، به ویژه در مواردی که یادگیرندگان باید دانش برنامه را در تصمیم‌گیری‌های اجرایی واقعی به کار گیرند، حمایت می‌کند.