Scientific Reports

Developing meaningful and effective cognition-oriented treatments to enhance cognition and dementia prevention is a major public health need. This online randomized controlled trial assessed the effects of a new web-based cognitive training platform, the Breakfast Game (BG), which simulates real-life executive control/multitasking demands. Participants were randomized into 1) experimental group: BG using the Emphasis Change (EmCh), a strategy to facilitate flexible attention allocation, or 2) active control group: BG without EmCh. Thirty-eight cognitively unimpaired older adults, highly educated (mean 16.4 years) and mostly White (78%), were included in the study. Participants underwent pre- and post-assessments with 12 intervention sessions, three times per week. The intent-to-treat approach and linear-mixed models were implemented, and all models controlled for baseline performance. Both groups improved the game performance over the sessions, but the EmCh presented significantly greater improvement. There were time-by-group interactions in the game metrics and near-transfer outcomes on multitasking and executive/attention control, indicating greater training gains and transfer effects in the EmCh group. There were no distant-transfer effects on self-efficacy, mood, or cognitive activities in daily life. The BG with the EmCh is a promising online intervention tool to promote cognitive health and enhance executive control / multitasking abilities in aging.

توسعه درمان‌های معنادار و مؤثر با محوریت شناخت به منظور ارتقاء شناخت و پیشگیری از زوال عقل، یک نیاز عمده بهداشت عمومی است. این کارآزمایی تصادفی‌شده‌ی کنترل‌شده‌ی آنلاین، اثرات یک پلتفرم جدید آموزش شناختی مبتنی بر وب به نام بازی صبحانه (Breakfast Game یا BG) را که نیازهای واقعی کنترل اجرایی/چندوظیفگی را شبیه‌سازی می‌کند، ارزیابی کرد. شرکت‌کنندگان به طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند: ۱) گروه آزمایشی: BG با استفاده از Emphasis Change (EmCh)، یک راهبرد برای تسهیل تخصیص انعطاف‌پذیر توجه؛ یا ۲) گروه کنترل فعال: BG بدون EmCh. سی‌وهشت سالمند بدون اختلال شناختی، با تحصیلات بالا (میانگین ۱۶.۴ سال) و عمدتاً سفیدپوست (۷۸٪)، در این مطالعه شرکت کردند. شرکت‌کنندگان پیش و پس از مداخله مورد ارزیابی قرار گرفتند و ۱۲ جلسه مداخله، سه بار در هفته، دریافت کردند. رویکرد intent-to-treat و مدل‌های خطی آمیخته به کار گرفته شد و همه مدل‌ها برای عملکرد پایه کنترل شدند. هر دو گروه در طول جلسات عملکرد بازی را بهبود دادند، اما گروه EmCh بهبود معنادار بیشتری نشان داد. تعامل زمان-گروه در سنجه‌های بازی و پیامدهای انتقال نزدیک در چندوظیفگی و کنترل اجرایی/توجه مشاهده شد که نشان‌دهنده دستاوردهای آموزشی و اثرات انتقال بیشتر در گروه EmCh بود. هیچ اثر انتقال دوردستی بر خودکارآمدی، خلق‌وخو یا فعالیت‌های شناختی در زندگی روزمره مشاهده نشد. BG با EmCh یک ابزار مداخله‌ای آنلاین امیدبخش برای ارتقاء سلامت شناختی و بهبود توانایی‌های کنترل اجرایی/چندوظیفگی در سالمندی است.

As national strategies for education reform deepen, exploring the association between physical exercise and college students’ academic achievement has become a critical priority in higher education. Although existing literature has confirmed a positive association between physical exercise and academic achievement, scant attention has been paid to systematically elucidating the underlying mechanism by integrating social support and psychological resilience within a serial mediation framework (chain mediation model). Drawing upon Social Support Theory (SST), Conservation of Resources Theory (COR), and the Theory of Planned Behavior (TPB), this study constructs a theoretical model to unravel how physical exercise is associated with academic achievement via the serial indirect pathways of social support and psychological resilience, while also examining the moderating effect of time management ability. A total of 950 valid responses were collected, and a two-stage hybrid approach combining Partial Least Squares Structural Equation Modeling (PLS-SEM) and Artificial Neural Network (ANN) was employed for empirical validation. The PLS-SEM results indicate that physical exercise shows a significant direct positive association with academic achievement (β = 0.156, $$\:p<0.001$$ ) and an indirect effect was identified via the serial mediation path of “Physical Exercise → Social Support → Psychological Resilience → Academic Achievement” ( $$\:\beta\:=0.008$$ , $$\:p=0.006$$ ). The ANN sensitivity analysis aligns highly with the PLS-SEM findings, further corroborating that psychological resilience is the strongest associate of academic achievement in terms of normalized importance (normalized importance = 64.580%), followed by physical exercise (44.950%) and social support (25.550%), thereby verifying the robustness of the conclusions. This study elucidates the underlying mechanisms by which physical exercise is positively associated with academic achievement via the indirect pathways of social support and psychological resilience, as well as the boundary condition of time management ability. These findings provide a theoretical basis and practical guidance for higher education administrators to formulate differentiated and precise student development strategies.

با تعمیق راهبردهای ملی اصلاحات آموزشی، بررسی ارتباط بین ورزش بدنی و پیشرفت تحصیلی دانشجویان دانشگاه به اولویتی اساسی در آموزش عالی تبدیل شده است. اگرچه ادبیات موجود ارتباط مثبت بین ورزش بدنی و پیشرفت تحصیلی را تأیید کرده است، اما به تبیین نظام‌مند سازوکارهای زیربنایی با ادغام حمایت اجتماعی و تاب‌آوری روان‌شناختی در چارچوب میانجی‌گری زنجیره‌ای (مدل میانجی‌گری زنجیره‌ای) توجه اندکی شده است. با بهره‌گیری از نظریه حمایت اجتماعی (SST)، نظریه حفاظت از منابع (COR) و نظریه رفتار برنامه‌ریزی‌شده (TPB)، این پژوهش مدلی نظری را برای تبیین نحوه ارتباط ورزش بدنی با پیشرفت تحصیلی از طریق مسیرهای غیرمستقیم زنجیره‌ای حمایت اجتماعی و تاب‌آوری روان‌شناختی ارائه می‌دهد و همچنین اثر تعدیل‌گر توانایی مدیریت زمان را مورد بررسی قرار می‌دهد. در مجموع ۹۵۰ پرسشنامه معتبر جمع‌آوری شد و رویکرد ترکیبی دو مرحله‌ای با استفاده از مدل‌یابی معادلات ساختاری حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) و شبکه عصبی مصنوعی (ANN) برای اعتبارسنجی تجربی به کار گرفته شد. نتایج PLS-SEM نشان داد که ورزش بدنی ارتباط مستقیم مثبت معناداری با پیشرفت تحصیلی دارد (β = 0.156, $$\:p<0.001$$) و اثر غیرمستقیم نیز از طریق مسیر میانجی‌گری زنجیره‌ای «ورزش بدنی → حمایت اجتماعی → تاب‌آوری روان‌شناختی → پیشرفت تحصیلی» شناسایی شد ( $$\:\beta\:=0.008$$ , $$\:p=0.006$$ ). تحلیل حساسیت ANN نیز با یافته‌های PLS-SEM هم‌راستا بود و بیش از پیش تأیید کرد که تاب‌آوری روان‌شناختی قوی‌ترین عامل مرتبط با پیشرفت تحصیلی از نظر اهمیت نرمال‌شده (normalized importance = 64.580%) است و پس از آن ورزش بدنی (44.950%) و حمایت اجتماعی (25.550%) قرار دارند که استحکام نتایج را تأیید می‌کند. این پژوهش سازوکارهای زیربنایی ارتباط مثبت ورزش بدنی با پیشرفت تحصیلی را از طریق مسیرهای غیرمستقیم حمایت اجتماعی و تاب‌آوری روان‌شناختی و همچنین شرط مرزی توانایی مدیریت زمان تبیین می‌کند. این یافته‌ها مبنای نظری و راهنمای عملی برای مدیران آموزش عالی جهت تدوین راهبردهای توسعه دانشجویی هدفمند و دقیق فراهم می‌آورد.

One essential aspect of mindfulness practice is to help people focus on the present moment. Although this present-focused attention has been linked to several positive outcomes, it also raises the possibility that mindfulness could increase present bias, with potentially negative consequences for decision-making. Across three laboratory studies and one longitudinal field study, we examined whether mindfulness meditation affects intertemporal choice. In the laboratory studies, participants completed brief guided mindfulness exercises before making economic decisions involving trade-offs between smaller immediate rewards and larger delayed rewards. In our field study, participants completed an eight-week mindfulness course offered by an established mindfulness institute, and they made intertemporal choices before and after their training. Across all four studies, mindfulness did not increase present bias or meaningfully alter intertemporal decisions.

یکی از جنبه‌های اساسی تمرین ذهن‌آگاهی، کمک به افراد برای تمرکز بر لحظه حال است. اگرچه این توجه متمرکز بر حال با پیامدهای مثبت متعددی مرتبط دانسته شده است، اما این امکان را نیز مطرح می‌کند که ذهن‌آگاهی می‌تواند سوگیری حال‌گرایانه را افزایش دهد و پیامدهای منفی بالقوه‌ای برای تصمیم‌گیری به همراه داشته باشد. در سه مطالعه آزمایشگاهی و یک مطالعه میدانی طولی، بررسی کردیم که آیا مدیتیشن ذهن‌آگاهی بر انتخاب‌های بین‌زمانی تأثیر می‌گذارد یا خیر. در مطالعات آزمایشگاهی، شرکت‌کنندگان پیش از اتخاذ تصمیمات اقتصادی شامل ترجیح بین پاداش‌های کوچک‌تر فوری و پاداش‌های بزرگ‌تر با تأخیر، تمرینات هدایت‌شده کوتاه ذهن‌آگاهی را انجام دادند. در مطالعه میدانی ما، شرکت‌کنندگان یک دوره هشت‌هفته‌ای ذهن‌آگاهی را که توسط یک مؤسسه معتبر ذهن‌آگاهی ارائه می‌شد، گذراندند و پیش و پس از آموزش خود انتخاب‌های بین‌زمانی انجام دادند. در هر چهار مطالعه، ذهن‌آگاهی موجب افزایش سوگیری حال‌گرایانه یا تغییر معنادار در تصمیمات بین‌زمانی نشد.

Abstract Resilience and psychological flexibility are protective factors for mental health and well-being in the general population as well as in patients with cancer. Additionally, psychological inflexibility is a risk factor for poor wellbeing and psychopathology. Research suggests that psychological flexibility constitutes a resilience factor and mediates the association between resilience and psychological outcomes across various contexts. However, there is only sparse evidence regarding the mediating role of psychological inflexibility and flexibility processes in the relationship between resilience and psychological outcomes in patients with a chronic health condition. This study examined psychological inflexibility and flexibility processes as mediators of the relationship between resilience and psychological outcomes in patients with cancer. A total of N = 222 patients completed an online survey assessing resilience (Resilience Scale-11), psychological inflexibility (Acceptance and Action Questionnaire-2), distress (National Cancer Center Network distress thermometer), depression (Patient Health Questionnaire-8), anxiety (General Anxiety Disorder-7), and mental health-related quality of life (Short Form Health Survey-12). Across all bootstrapped mediation models, psychological inflexibility mediated the relationship between resilience and all psychological outcomes. Secondary analyses of acceptance of versus struggle with illness and value-based living versus obstruction showed partial mediation, with distinct patterns of association for each process. Our findings highlight psychological (in)flexibility as a key mediator between resilience and psychological outcomes in cancer patients. Obstruction showed the strongest association, suggesting that ACT-based interventions targeting psychological barriers may be particularly effective in enhancing resilience and mental health.

چکیده: تاب‌آوری و انعطاف‌پذیری روان‌شناختی از عوامل محافظت‌کننده برای سلامت روان و بهزیستی در جمعیت عمومی و همچنین در بیماران مبتلا به سرطان به‌شمار می‌روند. علاوه‌براین، عدم انعطاف‌پذیری روان‌شناختی یک عامل خطر برای بهزیستی پایین و آسیب‌شناسی روانی است. پژوهش‌ها نشان داده‌اند که انعطاف‌پذیری روان‌شناختی به‌عنوان یک عامل تاب‌آوری عمل کرده و میانجی ارتباط بین تاب‌آوری و پیامدهای روان‌شناختی در زمینه‌های مختلف است. با این حال، شواهد اندکی در مورد نقش میانجی‌گری عدم انعطاف‌پذیری روان‌شناختی و فرایندهای انعطاف‌پذیری در رابطه بین تاب‌آوری و پیامدهای روان‌شناختی در بیماران مبتلا به بیماری مزمن وجود دارد. این مطالعه، عدم انعطاف‌پذیری و فرایندهای انعطاف‌پذیری روان‌شناختی را به‌عنوان میانجی رابطه بین تاب‌آوری و پیامدهای روان‌شناختی در بیماران مبتلا به سرطان بررسی کرد. در مجموع، ۲۲۲ نفر از بیماران پرسش‌نامه آنلاین شامل سنجش تاب‌آوری (Resilience Scale-11)، عدم انعطاف‌پذیری روان‌شناختی (Acceptance and Action Questionnaire-2)، پریشانی (National Cancer Center Network distress thermometer)، افسردگی (Patient Health Questionnaire-8)، اضطراب (General Anxiety Disorder-7) و کیفیت زندگی مرتبط با سلامت روان (Short Form Health Survey-12) را تکمیل کردند. در تمامی مدل‌های میانجی‌گری بوت‌استرپ‌شده، عدم انعطاف‌پذیری روان‌شناختی رابطه بین تاب‌آوری و تمامی پیامدهای روان‌شناختی را میانجی‌گری کرد. تحلیل‌های ثانویه پذیرش در مقابل مبارزه با بیماری و زندگی مبتنی بر ارزش‌ها در مقابل انسداد، میانجی‌گری جزئی را با الگوهای متمایز برای هر فرایند نشان داد. یافته‌های ما بر نقش کلیدی (عدم) انعطاف‌پذیری روان‌شناختی به‌عنوان میانجی بین تاب‌آوری و پیامدهای روان‌شناختی در بیماران سرطانی تأکید می‌کند. انسداد قوی‌ترین ارتباط را نشان داد و این امر حاکی از آن است که مداخلات مبتنی بر ACT که موانع روان‌شناختی را هدف قرار می‌دهند، ممکن است در ارتقای تاب‌آوری و سلامت روان مؤثرتر باشند.

The in-depth penetration of artificial intelligence (AI) technology has reshaped career forms and the structure of the labor market, exerting a profound impact on university students’ cognition and orientation towards career development. Based on the conservation of resources theory and self-determination theory, we conducted three studies—an experimental study and two survey studies—to explore correlational linkages between AI awareness and university students’ boundaryless career. Studies 1 and 3 consistently demonstrated that AI awareness is indirectly associated with boundaryless career through the parallel mediating pathways of intrinsic motivation and future job insecurity. Study 2 provided experimental evidence that heightened AI awareness increases both intrinsic motivation and future job insecurity. This research enriches the application scenarios of boundaryless career theory in the context of technological change, deepens the understanding of the mechanism linking technological perception to youth career psychology, and offers practical implications for career guidance in universities.

Driving can be enhanced if the vehicle quickly responds to the driver’s emotions. Accurate recognition of the driver’s emotional state is essential for advanced driver assistance systems (ADAS). The existing models restrict to single-modal data and fail to acquire hidden emotions which affects the prediction accuracy. Also, they lack real time data integration with self driving vehicles. Thus, a more robust multimodal model is needed to combine driver’s vital metrics and emotional behaviors for enhanced safety and dynamic vehicle-human interactivity. The proposed model ‘Emo-Aware’ blends real-time data from multiple sensors, including face emotion detection cameras, speech emotion detection microphones, heart rate sensors, and blood pressure sensors. The captured data are preprocessed to remove noise, retrieve relevant features and amplify to the desired state. Further, it processes this integrated data using a CNN model with hard voting method to precisely assess driver’s sentiments. The proposed framework is validated in a simulator using benchmark multimodal datasets, demonstrating its effectiveness for driver emotion assessment and laying groundwork for future real-world ADAS deployment. The robustness of model lies in its capability to adjust driving constraints on basis of the emotion quotient of driver thereby providing a personalized driving environment. Upon model’s implementation, there is a notable rise in accuracy and fall in the loss function. The diagonal values in the confusion matrix represent class-wise emotion detection accuracies of 0.92, 0.93, 0.91, 0.95, 0.92, and 0.86, corresponding to the emotions of disgust, fear, happiness, neutrality, sadness, and surprise, respectively. The results for discrete functional modules are also gauged. The speech-sentiment module recorded the optimal values, 0.94, 0.93, 0.91, and 0.92, respectively, for accuracy, precision, recall, and f-score. The blood pressure module reported the MSE, RMSE, MAE, and R-squared values as 6 mmHg² and 2.6 mmHg, 2.2 mmHg, and 0.96, respectively. Furthermore, the Face module also recorded the optimum values of 0.95, 0.94, 0.93, and 0.93 for accuracy, precision, recall, and f-score, respectively. Therefore, the model can be beneficial for advanced driver emotion detection that not only emphasizes safety but also examines the relationship between drivers and their vehicles through personalized emotionally aware interactions.

رانندگی می‌تواند در صورتی بهبود یابد که وسیله نقلیه به سرعت به هیجانات راننده واکنش نشان دهد. شناسایی دقیق وضعیت هیجانی راننده برای سامانه‌های پیشرفته کمک‌راننده (ADAS) ضروری است. مدل‌های موجود به داده‌های تک‌وجهی محدود می‌شوند و قادر به شناسایی هیجانات پنهان نیستند که این امر بر دقت پیش‌بینی تأثیر می‌گذارد. همچنین، این مدل‌ها فاقد یکپارچه‌سازی داده‌های بلادرنگ با خودروهای خودران هستند. بنابراین، نیاز به یک مدل چندوجهی مقاوم‌تر وجود دارد تا شاخص‌های حیاتی و رفتارهای هیجانی راننده را برای افزایش ایمنی و تعامل پویای انسان و خودرو ترکیب کند. مدل پیشنهادی «Emo-Aware» داده‌های بلادرنگ را از حسگرهای متعدد، از جمله دوربین‌های شناسایی هیجان چهره، میکروفون‌های شناسایی هیجان گفتار، حسگرهای ضربان قلب و حسگرهای فشار خون ترکیب می‌کند. داده‌های جمع‌آوری‌شده پیش‌پردازش می‌شوند تا نویز حذف، ویژگی‌های مرتبط استخراج و به وضعیت مطلوب تقویت شوند. سپس این داده‌های یکپارچه با استفاده از مدل CNN و روش hard voting برای ارزیابی دقیق احساسات راننده پردازش می‌شوند. چارچوب پیشنهادی در شبیه‌ساز با استفاده از داده‌مجموعه‌های چندوجهی مرجع اعتبارسنجی شده و اثربخشی آن برای ارزیابی هیجان راننده و فراهم‌سازی زمینه برای استقرار آتی در ADAS واقعی را نشان می‌دهد. پایداری مدل در توانایی آن برای تنظیم محدودیت‌های رانندگی بر اساس ضریب هیجانی راننده نهفته است و بدین ترتیب محیط رانندگی شخصی‌سازی‌شده‌ای فراهم می‌شود. با پیاده‌سازی مدل، افزایش قابل توجهی در دقت و کاهش تابع خطا مشاهده می‌شود. مقادیر قطری ماتریس سردرگمی دقت شناسایی هیجان به تفکیک کلاس را به ترتیب 0.92، 0.93، 0.91، 0.95، 0.92 و 0.86 برای هیجانات انزجار، ترس، شادی، خنثی، غم و شگفتی نشان می‌دهد. نتایج ماژول‌های عملکردی مجزا نیز ارزیابی شده‌اند. ماژول احساس-گفتار مقادیر بهینه 0.94، 0.93، 0.91 و 0.92 را به ترتیب برای دقت، دقت مثبت، یادآوری و f-score ثبت کرده است. ماژول فشار خون مقادیر MSE، RMSE، MAE و R-squared را به ترتیب 6 mmHg² و 2.6 mmHg، 2.2 mmHg و 0.96 گزارش کرده است. همچنین، ماژول چهره نیز مقادیر بهینه 0.95، 0.94، 0.93 و 0.93 را به ترتیب برای دقت، دقت مثبت، یادآوری و f-score ثبت کرده است. بنابراین، این مدل می‌تواند برای شناسایی پیشرفته هیجان راننده مفید باشد که نه تنها بر ایمنی تأکید دارد بلکه رابطه بین رانندگان و خودروهایشان را از طریق تعاملات شخصی‌سازی‌شده و آگاه از هیجان بررسی می‌کند.

From ancient times to the present, the concept of happiness has consistently occupied a significant place in philosophical discourse and religious doctrine. People have pursued a “good” and “happy” life and have thought about the reasons behind such a life. Although existing literature suggests that positive childhood experiences (PCEs) are positively linked to flourishing, the underlying psychological processes remain relatively unexplored. Therefore, this study aims to address this limitation by examining associational relations between PCEs and flourishing, including self-compassion and gratitude as potential associated variables, as well as their sequential association. The participant group consisted of 499 Turkish adults aged between 18 and 52 years ( M = 27.11, SD = 8.14), representing a broad range of adulthood stages. The results revealed that PCEs were positively related to self-compassion, gratitude, and flourishing. Similarly, self-compassion was positively linked with gratitude and flourishing, and gratitude was positively correlated with flourishing. It was also found that both self-compassion and gratitude indicated significant associative relations in the relationship between PCEs and flourishing. The results also indicated a smaller but significant sequential association involving self-compassion and gratitude. The present study contributes to the expanding literature by providing a more comprehensive understanding of the link between childhood experiences and adult psychological outcomes. It also highlights the significance of childhood experiences for practitioners and identifies critical psychological factors that may be important to foster to improve flourishing in adulthood.

از دوران باستان تا به امروز، مفهوم خوشبختی همواره جایگاه مهمی در گفتمان فلسفی و آموزه‌های دینی داشته است. انسان‌ها همواره در پی یک زندگی «خوب» و «شاد» بوده‌اند و درباره دلایل چنین زندگی‌ای اندیشیده‌اند. اگرچه پژوهش‌های موجود نشان می‌دهند که تجارب مثبت دوران کودکی (PCEs) با شکوفایی رابطه مثبت دارند، اما فرایندهای روان‌شناختی زیربنایی آن نسبتاً کمتر مورد بررسی قرار گرفته‌اند. بنابراین، این مطالعه با هدف رفع این محدودیت، به بررسی روابط همبستگی بین تجارب مثبت دوران کودکی و شکوفایی، با در نظر گرفتن شفقت به خود و قدردانی به عنوان متغیرهای مرتبط بالقوه و همچنین ارتباطات متوالی آن‌ها می‌پردازد. گروه شرکت‌کنندگان شامل ۴۹۹ بزرگسال ترک در بازه سنی ۱۸ تا ۵۲ سال (میانگین = ۲۷٫۱۱، انحراف معیار = ۸٫۱۴) بود که طیف وسیعی از مراحل بزرگسالی را نمایندگی می‌کردند. نتایج نشان داد که تجارب مثبت دوران کودکی با شفقت به خود، قدردانی و شکوفایی رابطه مثبت دارد. به همین ترتیب، شفقت به خود نیز با قدردانی و شکوفایی رابطه مثبت داشت و قدردانی نیز با شکوفایی همبستگی مثبت نشان داد. همچنین مشخص شد که هم شفقت به خود و هم قدردانی، روابط همبستگی معناداری را در رابطه بین تجارب مثبت دوران کودکی و شکوفایی نشان می‌دهند. نتایج همچنین حاکی از وجود یک ارتباط متوالی کوچک‌تر اما معنادار شامل شفقت به خود و قدردانی بود. مطالعه حاضر با ارائه درک جامع‌تر از پیوند بین تجارب دوران کودکی و پیامدهای روان‌شناختی بزرگسالی، به ادبیات رو به گسترش این حوزه کمک می‌کند. همچنین اهمیت تجارب دوران کودکی را برای متخصصان برجسته می‌سازد و عوامل روان‌شناختی مهمی را که ممکن است برای ارتقای شکوفایی در بزرگسالی ضروری باشند، شناسایی می‌کند.

Globally, one in eight people experiences mental illness, yet its intersection with education remains under-explored in low- and middle-income countries (LMICs). This study uses nationally representative data from the 76th round of the National Sample Survey (2018) for India to examine how intellectual and developmental (IDD) disability and mental illness—treated as distinct categories—are associated with low educational attainments. Employing a generalised ordered logit model, we found that IDDs were associated with a 71.3% probability of receiving no formal education, while the corresponding risk for respondents with mental illness was 48.3%. Females with mental illness were 18.7% points more likely than males to receive no formal education among mentally ill respondents. Economic affluence reduces the gender gap, but it persists even in the richest quintile among mentally ill respondents. These findings highlight that income-based solutions are insufficient and underscore the need for gender-sensitive mental health and education policies in LMICs to attain Sustainable Development Goals related to mental health, education, gender, and income inequality.

در سطح جهانی، یک نفر از هر هشت نفر دچار اختلال روانی می‌شود، اما تلاقی آن با آموزش در کشورهای با درآمد پایین و متوسط (LMICs) کمتر مورد بررسی قرار گرفته است. این مطالعه با استفاده از داده‌های نماینده ملی از دور هفتاد و ششم طرح نمونه‌گیری ملی (۲۰۱۸) هند، بررسی می‌کند که چگونه ناتوانی‌های هوشی و رشدی (IDD) و اختلالات روانی—که به عنوان دو دسته مجزا در نظر گرفته شده‌اند—با دستاوردهای پایین آموزشی مرتبط هستند. با به‌کارگیری مدل رگرسیون لجستیک ترتیبی تعمیم‌یافته، دریافتیم که احتمال عدم دریافت آموزش رسمی در افراد دارای IDD برابر با ۷۱/۳٪ و در پاسخ‌دهندگان دارای اختلال روانی معادل ۴۸/۳٪ بود. زنان دارای اختلال روانی، در مقایسه با مردان مبتلا، ۱۸/۷ درصد بیشتر احتمال داشت که هیچ آموزش رسمی دریافت نکنند. رفاه اقتصادی شکاف جنسیتی را کاهش می‌دهد، اما حتی در پنجک ثروتمندترین پاسخ‌دهندگان دارای اختلال روانی نیز این شکاف باقی می‌ماند. این یافته‌ها نشان می‌دهد که راه‌حل‌های مبتنی بر درآمد کافی نیستند و بر ضرورت سیاست‌های سلامت روان و آموزش حساس به جنسیت در کشورهای با درآمد پایین و متوسط برای تحقق اهداف توسعه پایدار مرتبط با سلامت روان، آموزش، جنسیت و نابرابری درآمدی تأکید می‌کند.

Athletes experience mental health difficulties at rates comparable to or exceeding those of the general population, yet disclosure and help-seeking are often constrained by stigma and performance-oriented norms. This study evaluated a brief, retired-athlete–led, team-embedded mental health literacy (MHL) session and examined changes in MHL, perceived psychological safety, and help-seeking intention among athletes from two Japanese competitive sport teams in the women’s category. Thirty-four athletes (badminton, volleyball) attended a 90-min session integrating psychoeducation and facilitated team dialogue delivered by retired athletes who had completed facilitator training in mental health literacy. Using a single-group pre–post–2-month follow-up design, outcomes were assessed at baseline, immediately post-session, and follow-up. Mixed-effects models estimated change over time, with exploratory stratification by baseline psychological strain measured with the Athlete Psychological Strain Questionnaire (APSQ). MHL improved from baseline to post-session and remained higher at follow-up (standardised mean changes of 0.72 and 0.65, respectively). Perceived psychological safety also increased and was maintained (0.65 and 0.59). Exploratory subgroup estimates varied by baseline strain, although time × strain-group interactions were not statistically significant. The proportion endorsing likely/very likely help-seeking increased descriptively (41%, 53%, 50%) but showed no clear time effects. These preliminary findings support further controlled and implementation-oriented evaluation of retired-athlete–led delivery and downstream help-seeking behaviour.

ورزشکاران با نرخ‌هایی مشابه یا حتی بالاتر از جمعیت عمومی با مشکلات سلامت روان مواجه می‌شوند، اما افشاگری و جستجوی کمک اغلب به دلیل انگ و هنجارهای عملکردمحور محدود می‌شود. این مطالعه یک جلسه کوتاه سواد سلامت روان (MHL) با هدایت ورزشکار بازنشسته و تیم‌محور را ارزیابی کرده و تغییرات در MHL، ایمنی روان‌شناختی ادراک‌شده و قصد جستجوی کمک را در میان ورزشکاران دو تیم ورزشی رقابتی زنانه ژاپنی بررسی کرد. سی‌وچهار ورزشکار (بدمینتون، والیبال) در یک جلسه ۹۰ دقیقه‌ای شرکت کردند که آموزش روانی و گفت‌وگوی تسهیل‌شده تیمی را با هدایت ورزشکاران بازنشسته‌ای که آموزش تسهیل‌گری در سواد سلامت روان را گذرانده بودند، ادغام می‌کرد. با استفاده از طرح تک‌گروهی پیش‌آزمون–پس‌آزمون–پیگیری دوماهه، پیامدها در خط پایه، بلافاصله پس از جلسه و در پیگیری ارزیابی شدند. مدل‌های اثرات مختلط تغییرات در طول زمان را برآورد کردند و طبقه‌بندی اکتشافی بر اساس فشار روانی اولیه با استفاده از پرسشنامه فشار روانی ورزشکار (APSQ) انجام شد. MHL از خط پایه تا پس از جلسه بهبود یافت و در پیگیری نیز بالاتر باقی ماند (تغییرات میانگین استانداردشده به ترتیب ۰٫۷۲ و ۰٫۶۵). ایمنی روان‌شناختی ادراک‌شده نیز افزایش یافت و حفظ شد (۰٫۶۵ و ۰٫۵۹). برآوردهای اکتشافی زیرگروه‌ها بر اساس فشار اولیه متفاوت بود، اگرچه تعاملات زمان × گروه فشار از نظر آماری معنادار نبودند. نسبت افرادی که جستجوی کمک را محتمل/بسیار محتمل اعلام کردند به طور توصیفی افزایش یافت (۴۱٪، ۵۳٪، ۵۰٪) اما اثر زمانی مشخصی نشان نداد. این یافته‌های مقدماتی از ارزیابی‌های کنترل‌شده‌تر و با رویکرد پیاده‌سازی برای ارائه با هدایت ورزشکار بازنشسته و رفتار جستجوی کمک در آینده حمایت می‌کند.

Against the background of artificial intelligence (AI) reshaping the labor market, employment anxiety among higher vocational college students is becoming increasingly prominent. Grounded in Career Construction Theory, this study aims to explore the relationship between AI literacy and employment anxiety among Chinese higher vocational college students, with a specific focus on the chain mediating roles of career planning and future time perspective. A total of 1,234 students from five industry-featured higher vocational colleges in Jiangxi Province, China, were surveyed using self-report scales measuring AI literacy, employment anxiety, career planning, and future time perspective. The relationships among these variables were tested using the PROCESS macro (Model 6) for SPSS. The results indicated that (1) all variables were significantly correlated with one another; (2) AI literacy exhibited a significant positive total association with employment anxiety, which decomposed into a substantial positive direct association and a negative total indirect association; (3) AI literacy exerted a significant negative indirect association on employment anxiety through three pathways, namely, the independent mediating roles of career planning and future time perspective, and their chain mediating role, while the total association remained positive. These findings suggest that while higher AI literacy may heighten students’ awareness of labor-market disruptions, its negative indirect associations with employment anxiety operate through enhanced career planning and future orientation. It is recommended that higher vocational colleges consider integrating AI literacy education into career guidance programs, strengthening students’ career planning competencies, and cultivating a long-term future orientation, so as to potentially strengthen the anxiety-buffering pathway associated with AI literacy.

در بستر تحول بازار کار توسط هوش مصنوعی (AI)، اضطراب شغلی در میان دانشجویان آموزش عالی فنی و حرفه‌ای به طور فزاینده‌ای برجسته می‌شود. این مطالعه که مبتنی بر نظریه ساخت شغلی است، با هدف بررسی رابطه بین سواد هوش مصنوعی و اضطراب شغلی در میان دانشجویان آموزش عالی فنی و حرفه‌ای چینی انجام شده است و به طور خاص بر نقش‌های میانجی زنجیره‌ای برنامه‌ریزی شغلی و چشم‌انداز زمانی آینده تمرکز دارد. در این پژوهش، مجموعاً ۱۲۳۴ دانشجو از پنج کالج آموزش عالی فنی و حرفه‌ای با ویژگی‌های صنعتی در استان جیانگشی چین با استفاده از مقیاس‌های خودگزارشی سنجش سواد هوش مصنوعی، اضطراب شغلی، برنامه‌ریزی شغلی و چشم‌انداز زمانی آینده مورد بررسی قرار گرفتند. روابط میان این متغیرها با استفاده از ماکروی PROCESS (مدل ۶) در نرم‌افزار SPSS آزمون شد. نتایج نشان داد که (۱) تمامی متغیرها با یکدیگر همبستگی معناداری داشتند؛ (۲) سواد هوش مصنوعی ارتباط کلی مثبت معناداری با اضطراب شغلی نشان داد که به یک ارتباط مستقیم مثبت قابل توجه و یک ارتباط غیرمستقیم کلی منفی تجزیه شد؛ (۳) سواد هوش مصنوعی از طریق سه مسیر، یعنی نقش‌های میانجی مستقل برنامه‌ریزی شغلی و چشم‌انداز زمانی آینده و نقش میانجی زنجیره‌ای آن‌ها، تأثیر غیرمستقیم منفی معناداری بر اضطراب شغلی داشت، در حالی که ارتباط کلی همچنان مثبت باقی ماند. این یافته‌ها نشان می‌دهد که اگرچه سواد بالاتر هوش مصنوعی ممکن است آگاهی دانشجویان از اختلالات بازار کار را افزایش دهد، اما ارتباطات غیرمستقیم منفی آن با اضطراب شغلی از طریق تقویت برنامه‌ریزی شغلی و جهت‌گیری به آینده عمل می‌کند. توصیه می‌شود که کالج‌های آموزش عالی فنی و حرفه‌ای، آموزش سواد هوش مصنوعی را در برنامه‌های راهنمایی شغلی ادغام کرده، شایستگی‌های برنامه‌ریزی شغلی دانشجویان را تقویت نموده و جهت‌گیری بلندمدت به آینده را پرورش دهند تا بتوانند مسیر کاهش اضطراب مرتبط با سواد هوش مصنوعی را تقویت نمایند.

Congenital hypothyroidism (CH) is the most common congenital endocrine disorder and one of the preventable causes of intellectual disability through timely diagnosis and treatment. Understanding thyroid health-preventive behaviors during the reproductive years may provide useful insights for health promotion. This study aimed to assess thyroid health–preventive behaviors and their associated beliefs among reproductive-aged women in Khuzestan Province, Iran, based on the Theory of Planned Behavior (TPB). This cross-sectional study included 411 women of reproductive age selected through multistage random sampling between May 2023 and February 2024. Data were collected using a self-designed questionnaire with established validity and reliability, covering sociodemographic characteristics, knowledge, and TPB constructs. The outcome was self-reported thyroid health–preventive behavior, categorized as optimal or non-optimal adherence. Data were analyzed using the Kruskal–Wallis test, Mann–Whitney U test, correlation analysis, and univariate and multivariable logistic regression. In the multivariable logistic regression analysis of 411 participants, higher intention (adjusted OR = 1.16, 95% CI: 1.01–1.35), subjective norm (adjusted OR = 1.12, 95% CI: 1.05–1.20), perceived behavioral control (adjusted OR = 1.20, 95% CI: 1.07–1.34), and attitude (adjusted OR = 1.14, 95% CI: 1.06–1.23) were associated with higher odds of optimal adherence to thyroid health–preventive behaviors (all p < 0.05). Knowledge was significantly associated with preventive behaviors in the unadjusted analysis, but the association was attenuated and was no longer statistically significant after adjustment (adjusted OR = 0.95, 95% CI: 0.87–1.03, p = 0.203). This study found associations between TPB constructs and self-reported thyroid health–preventive behaviors among women of reproductive age. Attitudes, Subjective norm, perceived behavioral control, and intention may be relevant to preventive practices. These findings may inform the development of tailored educational and health promotion strategies that could be considered within existing preconception, antenatal, and postnatal healthcare services. Further longitudinal and intervention research is needed to determine whether such strategies are associated with sustained changes in preventive behaviors.

کم‌کاری مادرزادی تیروئید (CH) شایع‌ترین اختلال غدد درون‌ریز مادرزادی و یکی از علل قابل پیشگیری ناتوانی ذهنی از طریق تشخیص و درمان به‌موقع است. درک رفتارهای پیشگیرانه سلامت تیروئید در دوران باروری می‌تواند بینش‌های مفیدی برای ارتقای سلامت فراهم کند. هدف این مطالعه، ارزیابی رفتارهای پیشگیرانه سلامت تیروئید و باورهای مرتبط با آن‌ها در زنان سنین باروری استان خوزستان، ایران، بر اساس نظریه رفتار برنامه‌ریزی‌شده (TPB) بود. این مطالعه مقطعی شامل ۴۱۱ زن سنین باروری بود که با نمونه‌گیری تصادفی چندمرحله‌ای بین مه ۲۰۲۳ تا فوریه ۲۰۲۴ انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه خودساخته با روایی و پایایی تأییدشده، شامل ویژگی‌های جمعیت‌شناختی، دانش و سازه‌های TPB جمع‌آوری شد. پیامد مورد بررسی، رفتار پیشگیرانه سلامت تیروئید خودگزارش‌دهی‌شده بود که به دو دسته پایبندی بهینه و غیر بهینه تقسیم شد. داده‌ها با استفاده از آزمون کراسکال–والیس، آزمون من–ویتنی یو، تحلیل همبستگی و رگرسیون لجستیک یک‌متغیره و چندمتغیره تحلیل شدند. در تحلیل رگرسیون لجستیک چندمتغیره ۴۱۱ شرکت‌کننده، قصد بالاتر (OR تعدیل‌شده = ۱.۱۶، ۹۵٪ CI: ۱.۰۱–۱.۳۵)، هنجار ذهنی (OR تعدیل‌شده = ۱.۱۲، ۹۵٪ CI: ۱.۰۵–۱.۲۰)، کنترل رفتاری ادراک‌شده (OR تعدیل‌شده = ۱.۲۰، ۹۵٪ CI: ۱.۰۷–۱.۳۴) و نگرش (OR تعدیل‌شده = ۱.۱۴، ۹۵٪ CI: ۱.۰۶–۱.۲۳) با شانس بیشتر پایبندی بهینه به رفتارهای پیشگیرانه سلامت تیروئید ارتباط داشتند (همه p < ۰.۰۵). دانش در تحلیل تعدیل‌نشده با رفتارهای پیشگیرانه ارتباط معناداری داشت، اما این ارتباط پس از تعدیل کاهش یافت و دیگر از نظر آماری معنادار نبود (OR تعدیل‌شده = ۰.۹۵، ۹۵٪ CI: ۰.۸۷–۱.۰۳، p = ۰.۲۰۳). این مطالعه ارتباط بین سازه‌های TPB و رفتارهای پیشگیرانه سلامت تیروئید خودگزارش‌دهی‌شده در زنان سنین باروری را نشان داد. نگرش، هنجار ذهنی، کنترل رفتاری ادراک‌شده و قصد ممکن است برای اقدامات پیشگیرانه مرتبط باشند. این یافته‌ها می‌تواند توسعه راهبردهای آموزشی و ارتقای سلامت متناسب را که می‌توان در خدمات مراقبت‌های بهداشتی پیش از بارداری، دوران بارداری و پس از زایمان مدنظر قرار داد، اطلاع‌رسانی کند. پژوهش‌های طولی و مداخله‌ای بیشتر برای تعیین این‌که آیا چنین راهبردهایی با تغییرات پایدار در رفتارهای پیشگیرانه همراه هستند یا خیر، مورد نیاز است.

Cerebral palsy is the most common motor disability in childhood and imposes a substantial burden on mothers and families. This study assessed caregiving burden among mothers of children with cerebral palsy in the West Bank, Palestine, and examined associated factors. A cross-sectional study was conducted at pediatric rehabilitation centers across the West Bank. Data were collected using a sociodemographic and clinical characteristics questionnaire, the short version of the Burden Scale for Family Caregivers, and the World Health Organization Quality of Life-BREF. Descriptive statistics, bivariate analyses, and hierarchical multivariable linear regression were performed (p < 0.05). A total of 262 mothers participated. Most reported a high caregiving burden (85.5%), with psychological burden having the highest median score. Overall burden was significantly associated with residence, monthly income, and the child’s functional status. Social quality of life had a mean score of 58.01 (SD = 20.50) and was significantly negatively correlated with overall burden and all burden domains. In hierarchical regression, social quality of life was the strongest predictor of overall burden, followed by monthly income and the child’s functional status. Mothers experienced high caregiving burden, highlighting the need for targeted support strategies to improve maternal well-being and care for children with cerebral palsy.

فلج مغزی شایع‌ترین ناتوانی حرکتی در دوران کودکی است و بار قابل توجهی را بر مادران و خانواده‌ها تحمیل می‌کند. این مطالعه به ارزیابی بار مراقبت در میان مادران کودکان مبتلا به فلج مغزی در کرانه باختری، فلسطین، و بررسی عوامل مرتبط پرداخت. یک مطالعه مقطعی در مراکز توانبخشی کودکان سراسر کرانه باختری انجام شد. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه ویژگی‌های جمعیت‌شناختی و بالینی، نسخه کوتاه مقیاس بار مراقبین خانوادگی، و پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت-BREF جمع‌آوری گردید. آمار توصیفی، تحلیل‌های دو متغیره و رگرسیون خطی چندمتغیره سلسله‌مراتبی انجام شد (p < 0.05). در مجموع ۲۶۲ مادر شرکت کردند. اکثر آن‌ها بار مراقبت بالایی را گزارش کردند (۸۵.۵٪)، به‌طوری که بار روان‌شناختی بالاترین نمره میانه را داشت. بار کلی به طور معناداری با محل سکونت، درآمد ماهانه و وضعیت عملکردی کودک مرتبط بود. میانگین نمره کیفیت اجتماعی زندگی ۵۸.۰۱ (انحراف معیار = ۲۰.۵۰) بود و با بار کلی و تمامی حوزه‌های بار، همبستگی منفی معناداری داشت. در رگرسیون سلسله‌مراتبی، کیفیت اجتماعی زندگی قوی‌ترین پیش‌بینی‌کننده بار کلی بود و پس از آن درآمد ماهانه و وضعیت عملکردی کودک قرار گرفتند. مادران بار مراقبت بالایی را تجربه کردند که بر ضرورت راهبردهای حمایتی هدفمند برای ارتقای بهزیستی مادران و مراقبت از کودکان مبتلا به فلج مغزی تأکید دارد.

The children’s intelligent companion robot market faces the industry-wide challenge of “high initial adoption yet low sustained retention.” Existing research has predominantly relied on single-method approaches, leaving the psychological mechanisms and configurational pathways driving user continuance intention insufficiently understood. This study constructs a sequential multi-method research framework integrating “BERTopic thematic mining—PLS-SEM linear validation—fsQCA configurational analysis.” Drawing on 6,405 valid online reviews from JD.com and 440 valid questionnaire responses, the study adopts an integrated theoretical framework combining the Expectation Confirmation Model (ECM) and the Value-based Adoption Model (VAM). BERTopic thematic mining identified six core demand dimensions from consumer reviews: perceived usefulness, perceived enjoyment, visual aesthetics, social/gifting value, technical reliability, and expectation confirmation. PLS-SEM analysis reveals that satisfaction is the strongest predictor of continuance intention ( β = 0.705, p < 0.001), explaining 50.3% of its variance ( R ² = 0.503). Perceived value ( R ² = 0.571) is jointly driven by expectation confirmation ( β = 0.230), perceived usefulness ( β = 0.197), technical reliability ( β = 0.163), social/gifting value ( β = 0.141), visual aesthetics ( β = 0.106), and perceived enjoyment ( β = 0.104). Notably, perceived enjoyment exhibits a distinctive dual-pathway mechanism, influencing continuance intention both indirectly through perceived value and directly through satisfaction ( β = 0.232, p < 0.001). Further fsQCA configuration analysis identified four configurations of high continuance intention (with a solution consistency rate of 0.811 and a coverage rate of 0.469), which can be grouped into three broader patterns based on their theoretical coherence: the “expectation confirmation-dominated” pattern (Configurations 1 and 2, with consistency rates of 0.855 and 0.839, respectively), the “full-dimensional attribute-driven” pattern (Configuration 3, consistency rate of 0.814), and the “Social-Hedonic Compensation” pattern (Configuration 4, consistency rate of 0.836), indicating substantial heterogeneity in continuance intention logic across different segments. Theoretically, this study extends the ECM-VAM framework to the context of children’s embodied intelligent products by introducing visual aesthetics and technical reliability as context-specific antecedents of perceived value, demonstrates that unstructured online review texts can serve as a valid source for the contextualized operationalization of theoretical constructs, and qualifies the linear assumptions of conventional net-effect models through a configurational perspective.

بازار ربات‌های هوشمند همدم کودکان با چالش فراگیر «پذیرش اولیه بالا اما نگهداشت پایین» مواجه است. پژوهش‌های پیشین عمدتاً بر رویکردهای تک‌روشی تکیه داشته‌اند و سازوکارهای روان‌شناختی و مسیرهای پیکربندی‌کننده قصد تداوم استفاده کاربران را به‌طور کافی روشن نکرده‌اند. این مطالعه چارچوب پژوهشی چندروشی متوالی را با ادغام «استخراج موضوعی BERTopic—اعتبارسنجی خطی PLS-SEM—تحلیل پیکربندی fsQCA» طراحی می‌کند. با استفاده از ۶٬۴۰۵ بازبینی آنلاین معتبر از JD.com و ۴۴۰ پرسشنامه معتبر، این پژوهش چارچوب نظری تلفیقی مبتنی بر مدل تأیید انتظارات (ECM) و مدل پذیرش مبتنی بر ارزش (VAM) را به کار می‌گیرد. استخراج موضوعی BERTopic شش بُعد اصلی تقاضا را از بازبینی‌های مصرف‌کنندگان شناسایی کرد: سودمندی ادراک‌شده، لذت ادراک‌شده، زیبایی‌شناسی بصری، ارزش اجتماعی/هدیه‌ای، پایایی فنی و تأیید انتظارات. تحلیل PLS-SEM نشان می‌دهد که رضایت قوی‌ترین پیش‌بینی‌کننده قصد تداوم استفاده است (β = 0.705, p < 0.001) و ۵۰.۳٪ از واریانس آن را تبیین می‌کند (R² = 0.503). ارزش ادراک‌شده (R² = 0.571) به‌طور مشترک توسط تأیید انتظارات (β = 0.230)، سودمندی ادراک‌شده (β = 0.197)، پایایی فنی (β = 0.163)، ارزش اجتماعی/هدیه‌ای (β = 0.141)، زیبایی‌شناسی بصری (β = 0.106) و لذت ادراک‌شده (β = 0.104) هدایت می‌شود. شایان توجه است که لذت ادراک‌شده سازوکار دو‌مسیره متمایزی را نشان می‌دهد و هم به‌طور غیرمستقیم از طریق ارزش ادراک‌شده و هم به‌طور مستقیم از طریق رضایت بر قصد تداوم استفاده تأثیر می‌گذارد (β = 0.232, p < 0.001). افزون بر این، تحلیل پیکربندی fsQCA چهار پیکربندی با قصد تداوم استفاده بالا را شناسایی کرد (با نرخ سازگاری راه‌حل 0.811 و نرخ پوشش 0.469) که می‌توان آن‌ها را بر اساس انسجام نظری در سه الگوی کلی دسته‌بندی کرد: الگوی «غلبه تأیید انتظارات» (پیکربندی‌های ۱ و ۲، با نرخ سازگاری 0.855 و 0.839)، الگوی «محرک تمام‌ابعادی ویژگی‌ها» (پیکربندی ۳، نرخ سازگاری 0.814) و الگوی «جبران اجتماعی-لذت‌گرایانه» (پیکربندی ۴، نرخ سازگاری 0.836)، که نشان‌دهنده ناهمگونی قابل توجه در منطق قصد تداوم استفاده در بخش‌های مختلف است. از منظر نظری، این پژوهش چارچوب ECM-VAM را با معرفی زیبایی‌شناسی بصری و پایایی فنی به عنوان پیشایندهای خاص زمینه‌ای ارزش ادراک‌شده، به حوزه محصولات هوشمند تجسم‌یافته کودکان گسترش می‌دهد، نشان می‌دهد که متون بازبینی آنلاین غیرساختاریافته می‌توانند منبع معتبری برای عملیاتی‌سازی زمینه‌ای سازه‌های نظری باشند و با رویکرد پیکربندی، مفروضات خطی مدل‌های اثر خالص متعارف را تعدیل می‌کند.

Social anxiety is a salient psychological concern among college students and is closely related to interpersonal adjustment and emotional well-being. This cross-sectional study examined the association between physical exercise and social anxiety among Chinese college students, focusing on the statistical indirect roles of body appreciation and regulatory emotional self-efficacy. A total of 1,869 students mainly from Henan Province, China, completed self-report measures of physical exercise, body appreciation, regulatory emotional self-efficacy, and social anxiety. Pearson correlation analysis and PROCESS Model 6 with 5,000 bootstrap samples were used to examine direct and indirect associations. Physical exercise was negatively associated with social anxiety and positively associated with body appreciation and regulatory emotional self-efficacy. Body appreciation and regulatory emotional self-efficacy were separately involved in significant indirect associations between physical exercise and social anxiety. A sequential statistical indirect association involving body appreciation and regulatory emotional self-efficacy was also observed. These findings suggest that positive body image and emotion-regulation beliefs are relevant psychological resources in the association between physical exercise and social anxiety. Given the cross-sectional design, the findings should be interpreted as statistical associations rather than evidence of temporal or causal ordering.

اضطراب اجتماعی یکی از نگرانی‌های برجسته روان‌شناختی در میان دانشجویان دانشگاه است و ارتباط نزدیکی با سازگاری بین‌فردی و بهزیستی هیجانی دارد. این مطالعه مقطعی به بررسی ارتباط بین ورزش بدنی و اضطراب اجتماعی در میان دانشجویان دانشگاه‌های چین پرداخت و نقش‌های غیرمستقیم آماری قدردانی از بدن و خودکارآمدی تنظیمی هیجانی را مورد توجه قرار داد. در مجموع ۱۸۶۹ دانشجو عمدتاً از استان هنان چین، مقیاس‌های خودگزارشی ورزش بدنی، قدردانی از بدن، خودکارآمدی تنظیمی هیجانی و اضطراب اجتماعی را تکمیل کردند. برای بررسی ارتباطات مستقیم و غیرمستقیم، از تحلیل همبستگی پیرسون و مدل PROCESS شماره ۶ با ۵۰۰۰ نمونه بوت‌استرپ استفاده شد. ورزش بدنی با اضطراب اجتماعی رابطه منفی و با قدردانی از بدن و خودکارآمدی تنظیمی هیجانی رابطه مثبت داشت. قدردانی از بدن و خودکارآمدی تنظیمی هیجانی به طور جداگانه در ارتباطات غیرمستقیم معنادار بین ورزش بدنی و اضطراب اجتماعی نقش داشتند. همچنین یک ارتباط غیرمستقیم آماری متوالی شامل قدردانی از بدن و خودکارآمدی تنظیمی هیجانی مشاهده شد. این یافته‌ها نشان می‌دهد که تصویر بدنی مثبت و باورهای مربوط به تنظیم هیجان منابع روان‌شناختی مرتبط در ارتباط بین ورزش بدنی و اضطراب اجتماعی هستند. با توجه به طرح مقطعی پژوهش، یافته‌ها باید به عنوان ارتباطات آماری تفسیر شوند و نه به عنوان شواهدی از ترتیب زمانی یا علی.

This study aims to systematically model the enablers shaping STEM teachers’ critical-thinking abilities (CTAs) by employing a hybrid FAHP–ISM–MICMAC framework. Following a rigorous stages screening process based on a comprehensive literature review and expert validation, 20 key enablers were identified. ISM was applied to establish hierarchical relationships, while MICMAC analysis classified them according to their driving and dependence power, and weighted them using FAHP to address ambiguity. The conclusions reveal a complex impact: enablers demonstrate high perceived importance; the ISM hierarchy indicates that only the enabler “Effective Professional Approach” is considered extremely fundamental, further verified by a MICMAC analysis that classifies them into high-driving, low-dependence, which hold the entire system steady. FAHP analysis indicates that “Curriculum & Digitalization” has the most significant weight (0.3216). This study provides a systematic structure that helps the STEM education sector (STEMES) develop teacher professionals to strengthen CTAs, specifically in the Pakistani context.

هدف این پژوهش، مدل‌سازی نظام‌مند عوامل تسهیل‌کننده شکل‌دهنده توانایی‌های تفکر انتقادی معلمان STEM (CTAs) با به‌کارگیری چارچوب ترکیبی FAHP–ISM–MICMAC است. پس از یک فرایند غربالگری دقیق مبتنی بر مرور جامع ادبیات و اعتبارسنجی توسط خبرگان، ۲۰ عامل کلیدی شناسایی شد. روش ISM برای تعیین روابط سلسله‌مراتبی به‌کار رفت، در حالی که تحلیل MICMAC آن‌ها را بر اساس قدرت محرک و وابستگی طبقه‌بندی کرد و با استفاده از FAHP برای رفع ابهام، وزن‌دهی انجام شد. نتایج نشان‌دهنده تأثیر پیچیده‌ای است: عوامل تسهیل‌کننده از اهمیت ادراک‌شده بالایی برخوردارند؛ سلسله‌مراتب ISM نشان می‌دهد که تنها عامل «رویکرد حرفه‌ای مؤثر» به‌عنوان بنیادی‌ترین عامل تلقی می‌شود که این موضوع با تحلیل MICMAC نیز تأیید شد و آن را در دسته عوامل با قدرت محرک بالا و وابستگی پایین قرار داد که کل سیستم را پایدار نگه می‌دارند. تحلیل FAHP نشان می‌دهد که «برنامه درسی و دیجیتالی‌سازی» دارای بیشترین وزن (0.3216) است. این پژوهش ساختاری نظام‌مند ارائه می‌دهد که به بخش آموزش STEM (STEMES) کمک می‌کند تا حرفه‌ای‌گری معلمان را برای تقویت CTAs، به‌ویژه در زمینه پاکستانی، توسعه دهد.

Academic procrastination among adolescents is a complex phenomenon associated with multiple factors. This study aimed to examine the associations among achievement motivation, health-related physical fitness, and academic procrastination in adolescents. A cross-sectional study design was employed. Using a stratified cluster random sampling method, 700 adolescents aged 12–14 years were recruited from two secondary schools in Yunnan Province, China. Data were collected through an online self-report questionnaire assessing academic procrastination and achievement motivation, along with. objective field-based physical fitness tests administered by certified physical education teachers to evaluate health-related physical fitness. After excluding invalid responses, 625 valid questionnaires were retained, yielding a valid response rate of 89.28%. Statistical analyses, including correlation, regression, and mediation analyses, were conducted using SPSS version 29.0. Correlation analyses indicated significant pairwise statistical associations among achievement motivation, academic procrastination, and health-related physical fitness in adolescents. Further analysis showed that health-related physical fitness exhibited a significant indirect statistical association between achievement motivation and academic procrastination, with an indirect association estimate of − 0.014 (95% confidence interval [CI]: −0.0350 to − 0.0012). However, this indirect association was small in magnitude, accounting for only 8.33% of the total statistical association between achievement motivation and academic procrastination. Achievement motivation was significantly associated with academic procrastination among adolescents, while health-related physical fitness exhibited a significant indirect statistical association with the relationship between achievement motivation and academic procrastination. Future research should further examine the interconnected relationships among achievement motivation, health-related physical fitness, and academic procrastination to provide a more comprehensive understanding of adolescents’ academic behaviors and healthy development.

اهمال‌کاری تحصیلی در میان نوجوانان پدیده‌ای پیچیده است که با عوامل متعددی مرتبط می‌باشد. هدف این مطالعه بررسی ارتباطات بین انگیزش پیشرفت، آمادگی جسمانی مرتبط با سلامت و اهمال‌کاری تحصیلی در نوجوانان بود. این پژوهش به صورت مقطعی انجام شد. با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای طبقه‌بندی‌شده، ۷۰۰ نوجوان ۱۴–۱۲ ساله از دو دبیرستان در استان یون‌نان چین انتخاب شدند. داده‌ها از طریق پرسشنامه خودگزارش‌دهی آنلاین که اهمال‌کاری تحصیلی و انگیزش پیشرفت را ارزیابی می‌کرد، جمع‌آوری شد و همچنین آزمون‌های میدانی عینی آمادگی جسمانی توسط معلمان تربیت بدنی دارای گواهینامه برای ارزیابی آمادگی جسمانی مرتبط با سلامت اجرا گردید. پس از حذف پاسخ‌های نامعتبر، ۶۲۵ پرسشنامه معتبر باقی ماند که نرخ پاسخ‌دهی معتبر ۸۹٫۲۸٪ را نشان داد. تحلیل‌های آماری شامل همبستگی، رگرسیون و میانجی‌گری با استفاده از نسخه ۲۹٫۰ نرم‌افزار SPSS انجام شد. تحلیل‌های همبستگی نشان داد که بین انگیزش پیشرفت، اهمال‌کاری تحصیلی و آمادگی جسمانی مرتبط با سلامت در نوجوانان ارتباط آماری معنادار دوجانبه وجود دارد. تحلیل‌های بیشتر نشان داد که آمادگی جسمانی مرتبط با سلامت دارای ارتباط آماری غیرمستقیم معناداری بین انگیزش پیشرفت و اهمال‌کاری تحصیلی است، به طوری که برآورد ارتباط غیرمستقیم برابر با ‎−۰٫۰۱۴‎ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ‎−۰٫۰۳۵۰‎ تا ‎−۰٫۰۰۱۲‎) بود. با این حال، این ارتباط غیرمستقیم از نظر اندازه کوچک بود و تنها ۸٫۳۳٪ از کل ارتباط آماری بین انگیزش پیشرفت و اهمال‌کاری تحصیلی را تشکیل می‌داد. انگیزش پیشرفت با اهمال‌کاری تحصیلی در نوجوانان ارتباط معناداری داشت، در حالی که آمادگی جسمانی مرتبط با سلامت ارتباط آماری غیرمستقیم معناداری با رابطه بین انگیزش پیشرفت و اهمال‌کاری تحصیلی نشان داد. پژوهش‌های آینده باید روابط متقابل بین انگیزش پیشرفت، آمادگی جسمانی مرتبط با سلامت و اهمال‌کاری تحصیلی را بیشتر بررسی کنند تا درک جامع‌تری از رفتارهای تحصیلی و رشد سالم نوجوانان فراهم گردد.