The psychological costs of algorithmic control: Stress, detachment failure and work–life conflict
هزینه‌های روان‌شناختی کنترل الگوریتمی: استرس، شکست در جداشدگی روانی و تعارض کار-زندگی
چکیده
Algorithmic control (AC) embedded in food-delivery platforms is conceptualized as a persistent, digitally mediated job demand associated with greater algorithmic stress (AS) and psychological detachment failure (PDF), thereby contributing to work-life conflict (WLC) among food-delivery workers. The study employed a two-wave time-lagged longitudinal design involving 315 employees from prominent Indian cities. It examined the relationships among AC, AS, PDF and WLC. Confirmatory factor analysis and structural equation modeling were used to assess the measurement model and the proposed structural relationships among the constructs. The findings indicate that AC is positively associated with heightened stress and reduced ability to disengage from work during non-work hours. The specific sequential indirect effect of AC on WLC through AS and PDF was significant, while the direct association between AC and WLC remained significant, indicating partial sequential mediation. The findings highlight the importance of reducing uncertainty surrounding algorithmic evaluations, ratings and incentives that can keep work-related concerns active after working hours and hinder psychological detachment.
کنترل الگوریتمی (AC) که در پلتفرم‌های تحویل غذا تعبیه شده است، به عنوان یک تقاضای شغلی مداوم و میانجی‌گری‌شده دیجیتالی مفهوم‌سازی می‌شود که با استرس الگوریتمی (AS) بیشتر و شکست در جداشدگی روانی (PDF) همراه است و در نتیجه به تعارض کار-زندگی (WLC) در میان کارکنان تحویل غذا منجر می‌شود. این پژوهش با استفاده از یک طرح طولی دو مرحله‌ای با تأخیر زمانی و با مشارکت ۳۱۵ کارمند از شهرهای برجسته هند انجام شد. روابط میان AC، AS، PDF و WLC مورد بررسی قرار گرفت. برای ارزیابی مدل اندازه‌گیری و روابط ساختاری پیشنهادی میان سازه‌ها، از تحلیل عاملی تأییدی و مدل‌سازی معادلات ساختاری استفاده شد. یافته‌ها نشان می‌دهد که AC با افزایش استرس و کاهش توانایی جداشدگی از کار در ساعات غیرکاری ارتباط مثبت دارد. اثر غیرمستقیم متوالی خاص AC بر WLC از طریق AS و PDF معنادار بود، در حالی که ارتباط مستقیم بین AC و WLC همچنان معنادار باقی ماند که نشان‌دهنده میانجی‌گری متوالی جزئی است. یافته‌ها بر اهمیت کاهش عدم قطعیت پیرامون ارزیابی‌های الگوریتمی، امتیازدهی‌ها و مشوق‌هایی که می‌توانند نگرانی‌های مرتبط با کار را پس از ساعات کاری فعال نگه دارند و مانع جداشدگی روانی شوند، تأکید می‌کند.