Ai Triyaningsih Lina Permana

This study is motivated by the importance of the socio-emotional development of elementary school students in fostering their ability to interact, adapt, and build positive relationships with their environment. One initiative school undertake to support this development is the implementation of the "3S" habit (Smile, Greet, and Say Hello). However, research specifically analyzing student socio-emotional development through the 3S habit in lower-grade elementary classes remains limited. This study aims to describe the implementation of the 3S habit and the resulting socio-emotional development of the students. A descriptive qualitative approach was employed, utilizing data collection techniques such as observation, interviews, and documentation. The findings indicate that the 3S habit has been consistently implemented through morning student-welcoming activities, daily interactions within the school environment, and teachers setting a positive example. This habit contributes to students' socio-emotional development, evident in aspects such as self-confidence, social interaction skills, politeness, and concern for others. While self-confidence emerged as the most prominent aspect, other areas also showed positive development. The study implies a need for consistency in implementing the 3S habit to support the socio-emotional development of elementary school students.

این پژوهش با انگیزه اهمیت رشد اجتماعی‌عاطفی دانش‌آموزان دبستانی در پرورش توانایی تعامل، سازگاری و ایجاد روابط مثبت با محیط اطراف خود انجام شده‌است. یکی از ابتکارات مدارس برای حمایت از این رشد، اجرای عادت «۳س» (لبخند، سلام و سپاس) است. با این حال، پژوهش‌هایی که به طور خاص رشد اجتماعی‌عاطفی دانش‌آموزان را از طریق عادت ۳س در پایه‌های پایین دبستان تحلیل کنند، همچنان محدود هستند. هدف این پژوهش توصیف اجرای عادت ۳س و رشد اجتماعی‌عاطفی حاصل از آن در میان دانش‌آموزان است. رویکرد کیفی توصیفی به کار گرفته شده و از روش‌های گردآوری داده شامل مشاهده، مصاحبه و مستندسازی استفاده شده‌است. یافته‌ها نشان می‌دهد که عادت ۳س به طور مستمر از طریق فعالیت‌های استقبال صبحگاهی از دانش‌آموزان، تعاملات روزانه در محیط مدرسه و الگوسازی مثبت معلمان اجرا می‌شود. این عادت به رشد اجتماعی‌عاطفی دانش‌آموزان کمک می‌کند که در ابعادی مانند اعتمادبه‌نفس، مهارت‌های تعامل اجتماعی، ادب و توجه به دیگران مشهود است. در حالی که اعتمادبه‌نفس به عنوان برجسته‌ترین بعد ظاهر شد، سایر حوزه‌ها نیز رشد مثبتی نشان دادند. نتایج پژوهش بر ضرورت تداوم اجرای عادت ۳س برای حمایت از رشد اجتماعی‌عاطفی دانش‌آموزان دبستانی تأکید دارد.