Alexandre Menezes Sampaio

OBJECTIVES: This study aimed to comprehensively investigate the psychometric properties of the Montgomery-Åsberg Depression Rating Scale (MADRS) in a sample from Northeast Brazil. METHODS: Data were obtained from a cross-sectional study of 303 participants with depressive disorders assessed using the MINI 7.02, MADRS, GAD-7, and ASSIST 3.0. We evaluated reliability, construct validity, convergent and discriminant validity, and diagnostic accuracy. RESULTS: Regarding reliability, the instrument demonstrated robust internal consistency, supported by strong Cronbach's alpha and McDonald's omega coefficients. In terms of construct validity, Exploratory Factor Analysis (EFA) indicated a single-factor solution, while the H-index supported a replicable latent structure. However, formal assessments of closeness to unidimensionality suggested that the scale is not strictly unidimensional. For convergent and discriminant validity, correlational analyses showed a moderate association with anxiety symptoms and weak associations with substance use measures, respectively. Regarding accuracy, ROC curve analysis indicated that a cutoff score of 9 is useful for screening, whereas 18 may better identify a depressive episode. CONCLUSION: While the MADRS remains a valuable tool, structural refinements could further enhance its psychometric performance across distinct clinical settings.

اهداف: این مطالعه با هدف بررسی جامع ویژگی‌های روان‌سنجی مقیاس درجه‌بندی افسردگی مونتگومری-آسبرگ (MADRS) در نمونه‌ای از شمال‌شرق برزیل انجام شد. روش‌ها: داده‌ها از یک مطالعه مقطعی با ۳۰۳ شرکت‌کننده مبتلا به اختلالات افسردگی که با استفاده از MINI 7.02، MADRS، GAD-7 و ASSIST 3.0 ارزیابی شدند، به‌دست آمد. پایایی، روایی سازه، روایی همگرا و واگرا و دقت تشخیصی مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج: از نظر پایایی، ابزار مذکور انسجام درونی قوی‌ای را نشان داد که توسط ضرایب آلفای کرونباخ و امگا مک‌دونالد تأیید شد. از نظر روایی سازه، تحلیل عاملی اکتشافی (EFA) راه‌حل تک‌عاملی را نشان داد، در حالی که شاخص H ساختار نهفته قابل تکرار را تأیید کرد. با این حال، ارزیابی‌های رسمی نزدیکی به تک‌بعدی بودن نشان داد که این مقیاس کاملاً تک‌بعدی نیست. برای روایی همگرا و واگرا، تحلیل‌های همبستگی به ترتیب ارتباط متوسط با علائم اضطراب و ارتباط ضعیف با شاخص‌های مصرف مواد را نشان دادند. از نظر دقت، تحلیل منحنی ROC نشان داد که نمره برش ۹ برای غربالگری مفید است، در حالی که نمره ۱۸ ممکن است برای شناسایی اپیزود افسردگی مناسب‌تر باشد. نتیجه‌گیری: اگرچه MADRS همچنان ابزاری ارزشمند است، اصلاحات ساختاری می‌تواند عملکرد روان‌سنجی آن را در محیط‌های بالینی مختلف بهبود بخشد.