The Therapeutic Impact of Traditional Indian Instrumental Music on Labour Pain and Anxiety in Primigravida Mothers: A Quasi-Experimental Study
تأثیر درمانی موسیقی سنتی هندی بدون کلام بر درد و اضطراب زایمان در مادران نخست‌زا: یک مطالعه شبه‌آزمایشی
چکیده
Objectives Childbirth is a universally intense physiological and psychological event. For primigravida women, the lack of prior experience often leads to heightened anxiety and lower pain tolerance during the first stage of labour. This study evaluates the efficacy of a specialized instrumental sound therapy as a non-pharmacological nursing intervention to manage these outcomes. Material and Methods A quasi-experimental pre-test/post-test control group design was utilized at a tertiary care hospital in Mangaluru. Sixty-eight primigravida women were recruited via purposive sampling and divided into intervention ( n = 34) and control ( n = 34) groups. The intervention consisted of two 30-min sessions of traditional Indian instrumental music administered via headphones during the latent phase (2-4 cm dilatation) with a 30-min rest interval. Pain was assessed using the Numerical Pain Rating Scale (NPRS), and anxiety was measured via the Visual Analogue Scale for Anxiety (VASA). Results The study of 68 primigravida mothers found that following the music intervention, the experimental group showed highly significant reductions in mean pain score (6.44–5.00) and anxiety (4.50–3.59) score, whereas scores in the control group naturally increased as labour progressed. Post-test comparisons confirmed that traditional Indian instrumental music significantly lowered pain and anxiety levels compared to standard care, establishing it as an effective non-pharmacological labour aid. Conclusion Specialized instrumental music is a highly effective, low-cost tool for improving maternal comfort and psychological stability during labour. These findings support the integration of structured music therapy into standard obstetric care protocols to enhance the birthing experience in modern, home-like labour environments.
اهداف: زایمان یک رویداد فیزیولوژیک و روان‌شناختی بسیار شدید و جهانی است. برای زنان نخست‌زا، فقدان تجربه قبلی اغلب منجر به افزایش اضطراب و تحمل پایین‌تر درد در مرحله اول زایمان می‌شود. این مطالعه اثربخشی یک درمان صوتی تخصصی با سازهای بدون کلام را به عنوان یک مداخله پرستاری غیر دارویی برای مدیریت این پیامدها ارزیابی می‌کند. مواد و روش‌ها: یک طرح شبه‌آزمایشی با گروه کنترل و پیش‌آزمون/پس‌آزمون در یک بیمارستان مراقبت‌های سطح سوم در مانگالورو اجرا شد. شصت‌وهشت زن نخست‌زا با نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به دو گروه مداخله (n = 34) و کنترل (n = 34) تقسیم شدند. مداخله شامل دو جلسه ۳۰ دقیقه‌ای موسیقی سنتی هندی بدون کلام از طریق هدفون در فاز نهفته (اتساع ۲ تا ۴ سانتی‌متر) با فاصله استراحت ۳۰ دقیقه‌ای بود. درد با استفاده از مقیاس عددی سنجش درد (NPRS) و اضطراب با مقیاس بصری سنجش اضطراب (VASA) ارزیابی شد. نتایج: مطالعه بر روی ۶۸ مادر نخست‌زا نشان داد که پس از مداخله موسیقی، گروه آزمایش کاهش بسیار معناداری در میانگین نمره درد (۶٫۴۴ تا ۵٫۰۰) و اضطراب (۴٫۵۰ تا ۳٫۵۹) داشت، در حالی که نمرات گروه کنترل به طور طبیعی با پیشرفت زایمان افزایش یافت. مقایسه‌های پس‌آزمون تأیید کرد که موسیقی سنتی هندی بدون کلام به طور معناداری سطوح درد و اضطراب را نسبت به مراقبت استاندارد کاهش می‌دهد و آن را به عنوان یک ابزار غیر دارویی مؤثر در زایمان معرفی می‌کند. نتیجه‌گیری: موسیقی تخصصی بدون کلام ابزاری بسیار مؤثر و کم‌هزینه برای بهبود راحتی مادر و ثبات روان‌شناختی در طول زایمان است. این یافته‌ها از ادغام موسیقی‌درمانی ساختارمند در پروتکل‌های مراقبت مامایی استاندارد برای ارتقای تجربه زایمان در محیط‌های مدرن و شبیه به خانه حمایت می‌کند.