Anwar Jafar Abdulnabi

Background This study examined the predictive relationship between metacognitive thinking, academic self-regulation sub-dimensions, and academic burnout among undergraduate students in Jordan. Methods Using a convenience sample of 631 students, three validated scales were administered: the Metacognitive Awareness Inventory, the Academic Self-Regulation Inventory, and the Academic Burnout Inventory. Two-way ANOVA, correlation analyses, and multiple stepwise linear regression were employed to analyze the data. Results Two-way ANOVA revealed no statistically significant differences in metacognitive thinking, self-regulation, or academic burnout based on gender. However, significant differences were identified based on the year of study; upperclassmen (third- and fourth-year students) demonstrated significantly higher levels of metacognitive thinking and self-regulation, whereas first-year students reported the highest levels of academic burnout. Correlation analyses revealed significant inverse relationships between metacognitive thinking, self-regulation, and academic burnout. Multiple stepwise linear regression indicated that self-regulation dimensions—specifically decision-making, goal setting, and learning from mistakes—along with metacognitive thinking, significantly predicted academic burnout, with decision-making emerging as the strongest individual predictor. Conclusion Institutional support should focus on embedding targeted interventions that enhance self-regulatory capacities and decision-making skills to mitigate academic stress and burnout.

زمینه: این پژوهش رابطه پیش‌بین میان تفکر فراشناختی، زیرمقیاس‌های خودتنظیمی تحصیلی و فرسودگی شغلی تحصیلی را در میان دانشجویان مقطع کارشناسی در اردن مورد بررسی قرار داد. روش‌ها: با استفاده از یک نمونه‌گیری در دسترس شامل ۶۳۱ دانشجو، سه مقیاس معتبر به کار گرفته شد: پرسشنامه آگاهی فراشناختی، پرسشنامه خودتنظیمی تحصیلی و پرسشنامه فرسودگی شغلی تحصیلی. برای تحلیل داده‌ها از تحلیل واریانس دوطرفه، تحلیل همبستگی و رگرسیون خطی چندمرحله‌ای استفاده شد. نتایج: تحلیل واریانس دوطرفه تفاوت معناداری از نظر آماری در تفکر فراشناختی، خودتنظیمی یا فرسودگی شغلی تحصیلی بر اساس جنسیت نشان نداد. با این حال، تفاوت‌های معناداری بر اساس سال تحصیلی مشاهده شد؛ دانشجویان سال سوم و چهارم سطوح بالاتری از تفکر فراشناختی و خودتنظیمی را نشان دادند، در حالی که دانشجویان سال اول بالاترین سطوح فرسودگی شغلی تحصیلی را گزارش کردند. تحلیل همبستگی‌ها روابط معکوس معناداری میان تفکر فراشناختی، خودتنظیمی و فرسودگی شغلی تحصیلی نشان داد. رگرسیون خطی چندمرحله‌ای نشان داد که ابعاد خودتنظیمی—به ویژه تصمیم‌گیری، هدف‌گذاری و یادگیری از اشتباهات—همراه با تفکر فراشناختی، به طور معناداری فرسودگی شغلی تحصیلی را پیش‌بینی می‌کنند و تصمیم‌گیری به عنوان قوی‌ترین پیش‌بین فردی ظاهر شد. نتیجه‌گیری: حمایت‌های نهادی باید بر ادغام مداخلات هدفمند جهت ارتقای ظرفیت‌های خودتنظیمی و مهارت‌های تصمیم‌گیری برای کاهش استرس تحصیلی و فرسودگی شغلی متمرکز شود.