Arianna Marci

Introduction Faculty development (FD) is an established feature of Higher Education, yet its impact on what teachers actually do in their teaching has been studied less often than outcomes such as satisfaction, learning and attitudes. This behavioural level is the third of the four outcome levels in the adaptation of Kirkpatrick's model developed for FD in Higher Education. No prior review has mapped it across disciplinary fields outside health professions education, and the present scoping review addresses that gap. Methods Following the PRISMA Extension for Scoping Reviews, we included empirical and theoretical sources published in English between 2005 and 2025 that reported a change in the teaching practices of university teachers following structured FD, in any discipline other than health professions education. Scopus and Web of Science were searched, with the last search on 25 April 2026. Three reviewers charted the data independently, coding the evaluation framework, the assessment method and type of evidence, and the indicator and direction of effect. Empirical studies were appraised with the Mixed Methods Appraisal Tool (MMAT). Results The search yielded 491 deduplicated records, of which 69 met the inclusion criteria. The evidence is recent and concentrated in the United States and in science, technology, engineering and mathematics (STEM) fields. Fifty-three of the 69 sources name no evaluation model. Of the 64 empirical studies appraised, 29 used non-randomised or descriptive quantitative designs and only one used random assignment. Qualitative studies largely met their criteria, whereas quantitative and mixed methods studies recurrently showed incomplete outcome data, unaccounted confounding, undocumented intervention fidelity and unexamined divergence between strands. Of 217 behavioural effects, 150 rest on teacher self-report and 66 on evidence external to the teacher, with one effect not classifiable. The direction of effect depended on how the change was established. Positive effects accounted for 65% of the self-reported behavioural effects but for 42% of the externally documented ones, and for 65% of those measured without a baseline against 49% of those measured with one. Discussion The literature makes its central claim, that development changes what teachers do, largely on the teachers' own testimony. Where that claim is tested against external evidence, it holds less often. Systematic Review Registration https://doi.org/10.17605/OSF.IO/SAERU .

مقدمه: توسعه اعضای هیئت علمی (FD) یکی از ویژگی‌های تثبیت‌شده آموزش عالی است، اما تأثیر آن بر آنچه که مدرسان عملاً در تدریس خود انجام می‌دهند، کمتر از پیامدهایی مانند رضایت، یادگیری و نگرش‌ها مورد مطالعه قرار گرفته است. این سطح رفتاری، سومین سطح از چهار سطح پیامدها در اقتباس مدل Kirkpatrick است که برای FD در آموزش عالی توسعه یافته است. تاکنون هیچ مرور پیشینی این سطح را در حوزه‌های علمی خارج از آموزش حرفه‌های سلامت ترسیم نکرده است و مرور محدوده‌ای حاضر به این خلأ می‌پردازد. روش‌ها: با پیروی از PRISMA Extension for Scoping Reviews، منابع تجربی و نظری منتشرشده به زبان انگلیسی بین سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۲۵ که گزارشی از تغییر در شیوه‌های تدریس مدرسان دانشگاهی پس از FD ساختاریافته در هر رشته‌ای به جز آموزش حرفه‌های سلامت ارائه داده بودند، وارد شدند. پایگاه‌های Scopus و Web of Science جست‌وجو شدند و آخرین جست‌وجو در ۲۵ آوریل ۲۰۲۶ انجام شد. سه ارزیاب به طور مستقل داده‌ها را استخراج کردند و چارچوب ارزیابی، روش سنجش و نوع شواهد، و شاخص و جهت اثر را کدگذاری نمودند. مطالعات تجربی با ابزار Mixed Methods Appraisal Tool (MMAT) ارزیابی شدند. نتایج: جست‌وجو منجر به ۴۹۱ رکورد بدون تکرار شد که از این میان ۶۹ مورد معیارهای ورود را داشتند. شواهد به‌دست‌آمده جدید و عمدتاً متمرکز بر ایالات متحده و حوزه‌های علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات (STEM) است. پنجاه‌وسه منبع از ۶۹ منبع هیچ مدل ارزیابی را ذکر نکرده‌اند. از میان ۶۴ مطالعه تجربی ارزیابی‌شده، ۲۹ مطالعه از طرح‌های کمی توصیفی یا غیرتصادفی استفاده کرده‌اند و تنها یک مطالعه تخصیص تصادفی داشته است. مطالعات کیفی عمدتاً معیارهای خود را برآورده کرده‌اند، در حالی که مطالعات کمی و روش‌های ترکیبی به طور مکرر داده‌های پیامدی ناقص، عوامل مخدوش‌کننده کنترل‌نشده، وفاداری مداخله مستندسازی‌نشده و عدم بررسی واگرایی بین رشته‌ها را نشان داده‌اند. از میان ۲۱۷ اثر رفتاری، ۱۵۰ مورد مبتنی بر خودگزارشی مدرس و ۶۶ مورد مبتنی بر شواهد بیرونی نسبت به مدرس بوده است و یک اثر قابل طبقه‌بندی نبوده است. جهت اثر به نحوه تعیین تغییر بستگی داشته است. آثار مثبت ۶۵٪ از آثار رفتاری خودگزارشی و ۴۲٪ از آثار مستندسازی‌شده بیرونی را تشکیل می‌دهند و ۶۵٪ از آثاری که بدون خط پایه سنجیده شده‌اند در مقابل ۴۹٪ از آثاری که با خط پایه سنجیده شده‌اند، مثبت بوده‌اند. بحث: ادبیات پژوهش ادعای مرکزی خود مبنی بر اینکه توسعه، رفتار مدرسان را تغییر می‌دهد، عمدتاً بر اساس اظهارات خود مدرسان مطرح می‌کند. در مواردی که این ادعا با شواهد بیرونی آزمون می‌شود، کمتر تأیید می‌گردد. ثبت مرور نظام‌مند: https://doi.org/10.17605/OSF.IO/SAERU .