Asraf Kurangking

This study investigated the effects of the Outcomes-Based Independent Learning Paradigm (OBILP) on Grade 10 students’ engagement and performance in chemistry, focusing on the domains of gas laws, biomolecules, and chemical equations and reactions. An Explanatory Sequential Mixed-Methods design was employed. The quantitative phase utilized a quasi-experimental pretest–posttest control group design involving Grade 10 students from Bacayawan National High School during the school year 2022–2023. Results indicated that both control and experimental groups exhibited very high levels of affective engagement and high levels of behavioral and cognitive engagement, with no significant differences across the three components. However, the experimental group achieved significantly higher mean scores (p = 0.010) and mean gain scores (p = 0.035) than the control group. No significant correlation was found between students’ engagement and performance before and after the intervention. The qualitative phase, through interviews and student journal entries, provided explanatory insights into these findings, revealing that OBILP enhanced student engagement and performance, while chemical reactions and equations remained the most challenging topic domain. These results suggest that OBILP has the potential to improve chemistry learning outcomes, although future studies should employ larger samples and broader contexts to strengthen generalizability.

این پژوهش تأثیرات الگوی یادگیری مستقل مبتنی بر نتایج (OBILP) را بر مشارکت و عملکرد دانش‌آموزان پایه دهم در درس شیمی، با تمرکز بر حوزه‌های قوانین گازها، بیومولکول‌ها و معادلات و واکنش‌های شیمیایی مورد بررسی قرار داد. روش پژوهش، طرح آمیخته تبیینی متوالی بود. در مرحله کمی، از طرح شبه‌آزمایشی پیش‌آزمون–پس‌آزمون با گروه کنترل استفاده شد که دانش‌آموزان پایه دهم دبیرستان Bacayawan در سال تحصیلی 2022–2023 را دربر می‌گرفت. نتایج نشان داد که هر دو گروه کنترل و آزمایش دارای سطوح بسیار بالای مشارکت عاطفی و سطوح بالای مشارکت رفتاری و شناختی بودند و تفاوت معناداری در سه مؤلفه مشاهده نشد. با این حال، گروه آزمایش میانگین نمرات (p = 0.010) و میانگین نمرات افزایشی (p = 0.035) به طور معناداری بالاتری نسبت به گروه کنترل کسب کرد. هیچ همبستگی معناداری بین مشارکت و عملکرد دانش‌آموزان پیش و پس از مداخله مشاهده نشد. مرحله کیفی پژوهش، از طریق مصاحبه‌ها و یادداشت‌های روزانه دانش‌آموزان، بینش‌های تبیینی درباره این یافته‌ها ارائه داد و نشان داد که OBILP موجب ارتقای مشارکت و عملکرد دانش‌آموزان شده است، در حالی که واکنش‌ها و معادلات شیمیایی همچنان چالش‌برانگیزترین حوزه موضوعی باقی مانده‌اند. این نتایج حاکی از آن است که OBILP پتانسیل بهبود پیامدهای یادگیری شیمی را دارد، هرچند مطالعات آینده باید با نمونه‌های بزرگ‌تر و زمینه‌های گسترده‌تر انجام شود تا قابلیت تعمیم نتایج افزایش یابد.