Berhan Akdağ

Objective Although the State–Trait Anxiety Inventory (STAI) is a well-established instrument for anxiety assessment, its length may limit feasibility in large-scale, longitudinal, and time-sensitive research settings. Existing abbreviated forms were mainly created for adults worldwide, including Türkiye. Accordingly, this study aimed to develop and psychometrically evaluate abbreviated versions of the STAI-State (STAI-S) and STAI-Trait (STAI-T) for Turkish adolescents. Method A two-phase psychometric validation design was implemented across two independent cohorts. Exploratory factor analysis (EFA) was initially conducted in Sample 1, comprising adolescents recruited from an outpatient child and adolescent psychiatry clinic ( n = 420), to identify the most parsimonious item configurations. Subsequently, confirmatory factor analysis (CFA) and criterion-related validity analyses were performed in Sample 2, consisting of public high school students ( n = 277). Measurement invariance across clinical/community status, sex, and age, comparisons with alternative factor models, and receiver operating characteristic analyses against the Generalized Anxiety Disorder-7 were examined. Results EFA supported a stable two-factor structure for both six-item scales, accounting for 53.7% of the total variance for the STAI-S and 57.3% for the STAI-T. Internal consistency was high for both abbreviated instruments ( α = 0.804). CFA indicated mixed but broadly acceptable fit for the two-factor solutions (STAI-S: χ 2 /df = 3.66, CFI = 0.979, SRMR = 0.033, RMSEA = 0.098; STAI-T: χ 2 /df = 3.28, CFI = 0.987, SRMR = 0.028, RMSEA = 0.091). Standardized factor loadings ranged from 0.61 to 0.92 across models. Invariance of item thresholds and factor loadings held across clinical/community status, sex, and age in analyses treating the items as ordered-categorical. The shortened versions also showed a high correlation with the original 20-item scales and preserved their criterion-related performance. Concurrent validity was supported by correlations with the Generalized Anxiety Disorder-7 and the Satisfaction with Life Scale. Conclusion The findings provide preliminary evidence supporting the reliability and structural validity of the six-item STAI-S and STAI-T in Turkish adolescents. The abbreviated forms appear suitable for research use, whereas their clinical utility requires confirmation in independent samples.

هدف: اگرچه پرسشنامه اضطراب حالتی-صفاتی (STAI) ابزاری معتبر برای سنجش اضطراب است، اما طولانی بودن آن ممکن است قابلیت استفاده را در پژوهش‌های وسیع، طولی و حساس به زمان محدود کند. فرم‌های کوتاه موجود عمدتاً برای بزرگسالان در سراسر جهان، از جمله ترکیه، تهیه شده‌اند. بر این اساس، این مطالعه با هدف توسعه و ارزیابی روان‌سنجی نسخه‌های کوتاه‌شده STAI-State (STAI-S) و STAI-Trait (STAI-T) برای نوجوانان ترک انجام شد. روش: یک طرح اعتبارسنجی روان‌سنجی دو مرحله‌ای در دو گروه مستقل اجرا شد. تحلیل عاملی اکتشافی (EFA) ابتدا در نمونه ۱، شامل نوجوانان مراجعه‌کننده به درمانگاه روان‌پزشکی کودک و نوجوان (n = 420)، به منظور شناسایی پیکربندی‌های بهینه سؤالات انجام شد. سپس، تحلیل عاملی تأییدی (CFA) و تحلیل روایی ملاکی در نمونه ۲، متشکل از دانش‌آموزان دبیرستان‌های دولتی (n = 277)، صورت گرفت. ناوری اندازه‌گیری بر اساس وضعیت بالینی/غیربالینی، جنسیت و سن، مقایسه با مدل‌های عاملی جایگزین و تحلیل منحنی مشخصه عملکرد گیرنده در مقایسه با Generalized Anxiety Disorder-7 بررسی شد. نتایج: تحلیل عاملی اکتشافی ساختار دو عاملی پایدار را برای هر دو مقیاس شش‌سؤالی تأیید کرد که به ترتیب ۵۳٫۷٪ از واریانس کل برای STAI-S و ۵۷٫۳٪ برای STAI-T را تبیین نمود. پایایی درونی برای هر دو ابزار کوتاه‌شده بالا بود (α = 0.804). تحلیل عاملی تأییدی برازش نسبتاً قابل قبول اما مختلطی را برای راه‌حل‌های دو عاملی نشان داد (STAI-S: χ2/df = 3.66، CFI = 0.979، SRMR = 0.033، RMSEA = 0.098؛ STAI-T: χ2/df = 3.28، CFI = 0.987، SRMR = 0.028، RMSEA = 0.091). بارهای عاملی استانداردشده در مدل‌ها بین 0.61 تا 0.92 متغیر بود. ناوری آستانه‌های سؤالات و بارهای عاملی در وضعیت بالینی/غیربالینی، جنسیت و سن در تحلیل‌هایی که سؤالات را به صورت ترتیبی-رده‌ای در نظر گرفتند، حفظ شد. نسخه‌های کوتاه‌شده همچنین همبستگی بالایی با فرم‌های ۲۰ سؤالی اصلی داشتند و عملکرد ملاکی آن‌ها حفظ شد. روایی همزمان با همبستگی با Generalized Anxiety Disorder-7 و مقیاس رضایت از زندگی تأیید شد. نتیجه‌گیری: یافته‌ها شواهد مقدماتی برای حمایت از پایایی و روایی ساختاری فرم‌های شش‌سؤالی STAI-S و STAI-T در نوجوانان ترک ارائه می‌دهد. فرم‌های کوتاه‌شده برای استفاده پژوهشی مناسب به نظر می‌رسند، در حالی که کاربرد بالینی آن‌ها نیازمند تأیید در نمونه‌های مستقل است.

This study aimed to examine the relationships among meaning in life, depressive symptoms, and substance use severity in adolescents diagnosed with substance use disorder (SUD). This cross-sectional study included 75 adolescents aged 15–18 years diagnosed with SUD. Clinical characteristics and severity of SUD were assessed using the Addiction Profile Index–Adolescent Interview Form (BAPI-E), depressive symptoms were evaluated using the Revised Child Anxiety and Depression Scale-Child Version (RCADS-CV), and meaning in life was assessed using the Meaning in Life Questionnaire (MLQ-10). Hierarchical multiple linear regression showed that MLQ-10 (presence of meaning) scores were negatively related to RCADS-CV (depression) scores (B = –0.40, p < 0.001), while BAPI-E scores were positively associated with RCADS-CV (depression) scores (B = 1.26, p = 0.002). However, neither MLQ-10 (presence of meaning) scores, age, nor gender demonstrated a significant association with BAPI-E scores. These findings indicate that a greater presence of meaning is associated with fewer depressive symptoms, while greater depressive symptom severity is associated with greater substance use severity in adolescents with SUD. Psychosocial interventions aimed at strengthening a sense of meaning may be relevant to the psychological well-being of adolescents with SUD; however, longitudinal studies are needed to determine whether changes in meaning in life are associated with subsequent changes in depressive symptoms or substance use severity.

هدف این مطالعه بررسی روابط میان معنای زندگی، نشانه‌های افسردگی و شدت مصرف مواد در نوجوانان مبتلا به اختلال مصرف مواد (SUD) بود. این مطالعه مقطعی شامل ۷۵ نوجوان ۱۵ تا ۱۸ ساله مبتلا به SUD بود. ویژگی‌های بالینی و شدت SUD با استفاده از فرم مصاحبه نمایه اعتیاد نوجوانان (BAPI-E) ارزیابی شد، نشانه‌های افسردگی با استفاده از نسخه کودک مقیاس بازنگری‌شده اضطراب و افسردگی کودک (RCADS-CV) سنجیده شد و معنای زندگی با استفاده از پرسشنامه معنای زندگی (MLQ-10) مورد ارزیابی قرار گرفت. رگرسیون خطی چندگانه سلسله‌مراتبی نشان داد که نمرات MLQ-10 (حضور معنا) با نمرات RCADS-CV (افسردگی) رابطه منفی دارند (B = –0.40, p < 0.001)، در حالی که نمرات BAPI-E با نمرات RCADS-CV (افسردگی) رابطه مثبت دارند (B = 1.26, p = 0.002). با این حال، هیچ‌یک از نمرات MLQ-10 (حضور معنا)، سن یا جنسیت ارتباط معناداری با نمرات BAPI-E نشان ندادند. این یافته‌ها نشان می‌دهند که حضور بیشتر معنا با نشانه‌های کمتر افسردگی مرتبط است، در حالی که شدت بیشتر نشانه‌های افسردگی با شدت بیشتر مصرف مواد در نوجوانان مبتلا به SUD همراه است. مداخلات روان‌اجتماعی با هدف تقویت حس معنا ممکن است برای بهزیستی روان‌شناختی نوجوانان مبتلا به SUD اهمیت داشته باشد؛ با این حال، مطالعات طولی برای تعیین این‌که آیا تغییرات در معنای زندگی با تغییرات بعدی در نشانه‌های افسردگی یا شدت مصرف مواد مرتبط است، مورد نیاز است.