Long-term impacts of youth mentoring and therapy: Experimental evidence from Chicago
تأثیرات بلندمدت مشاوره و درمان بر نوجوانان: شواهد تجربی از شیکاگو
چکیده
We conduct a large-scale, randomized controlled trial of a six-month intervention combining intensive mentoring and group cognitive behavioral therapy (CBT) for youth in Chicago, following study participants for up to five years. The program was designed to engage young people at higher risk of involvement with the criminal justice system, and successfully did so with a take-up rate of 62%. Participants averaged 177 hours with mentors and nine hours of group CBT. After 24 months, youth offered the program experienced a 19% reduction in the probability of being arrested. Notably, this impact persists into adulthood, as effects remain stable through five years post-randomization. A reduction in arrests for violent offenses is driving this overall arrest reduction, with a 23% reduction in the probability of a violent-crime arrest after 24 months. The program does not impact school enrollment persistence (graduation or being enrolled), but shows suggestive improvements in school behavior and school mobility. We conclude that programs that combine mentoring and CBT can serve as a model for engaging a harder-to-reach population of youth, and can be effective in reducing criminal justice contact in the longer run.
ما یک کارآزمایی تصادفیشدهی کنترلشده در مقیاس وسیع از یک مداخله ششماهه که ترکیبی از مشاورهی فشرده و درمان شناختی-رفتاری (CBT) گروهی برای نوجوانان در شیکاگو است، انجام دادیم و شرکتکنندگان مطالعه را تا پنج سال پیگیری کردیم. این برنامه با هدف جذب جوانانی که در معرض خطر بالاتر درگیر شدن با نظام عدالت کیفری هستند طراحی شد و با نرخ مشارکت ۶۲٪ به طور موفقیتآمیزی این هدف را محقق ساخت. شرکتکنندگان به طور میانگین ۱۷۷ ساعت با مشاوران و ۹ ساعت در جلسات گروهی درمان شناختی-رفتاری حضور داشتند. پس از ۲۴ ماه، احتمال دستگیری نوجوانانی که برنامه به آنها ارائه شد، ۱۹٪ کاهش یافت. قابل توجه است که این تأثیر تا بزرگسالی پایدار میماند، به طوری که اثرات تا پنج سال پس از تصادفیسازی ثابت باقی میماند. کاهش دستگیری به دلیل جرایم خشونتآمیز عامل اصلی این کاهش کلی دستگیری است، به طوری که پس از ۲۴ ماه احتمال دستگیری به دلیل جرم خشونتآمیز ۲۳٪ کاهش یافته است. این برنامه تأثیری بر تداوم ثبتنام در مدرسه (فارغالتحصیلی یا ثبتنام بودن) ندارد، اما بهبودهای پیشنهادی در رفتار مدرسهای و جابهجایی مدرسهای نشان میدهد. نتیجه میگیریم که برنامههایی که مشاوره و درمان شناختی-رفتاری را ترکیب میکنند میتوانند به عنوان الگویی برای جذب جمعیت نوجوانان سختدسترستر عمل کنند و در کاهش تماس با نظام عدالت کیفری در بلندمدت مؤثر باشند.