Supporting the Social-Emotional Skills of Preschool Children Through Creative Dance and Musical Stories
حمایت از مهارت‌های اجتماعی-هیجانی کودکان پیش‌دبستانی از طریق رقص خلاق و داستان‌های موسیقایی
چکیده
Aim: The study aimed to support the social-emotional skills of five- and six-year-old children by utilizing creative dance and musical storytellingMethods: The study was designed using a pre-post quasi-experimental model involving an experimental and a control group. The participants were 58 children enrolled in kindergarten at an elementary school during the 2023–2024 academic year. Twenty-nine children were assigned to the experimental group and 29 to the control group. The Social Competence and Behavior Evaluation-30 (SCBE-30) scale was administered to all children as a pre- and post-test. As part of the study, eight creative dance and musical story activities were conducted with the experimental group twice a week over a four-week period. The Mann–Whitney U and Wilcoxon Signed-Rank tests were used to analyze the dataResults: A difference in favor of the experimental group was observed on the anxiety dimension. Although the difference was statistically significant, the effect size was found to be marginal.Conclusion: It has been determined that these activities make a limited positive contribution to supporting behaviors associated with anxiety and introversion.
هدف: این پژوهش با هدف حمایت از مهارت‌های اجتماعی-هیجانی کودکان پنج و شش ساله از طریق بهره‌گیری از رقص خلاق و روایت داستانی موسیقایی انجام شد. روش‌ها: این مطالعه با استفاده از مدل شبه‌آزمایشی پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه آزمایش و کنترل طراحی گردید. شرکت‌کنندگان شامل ۵۸ کودک ثبت‌نام‌شده در دوره‌ی پیش‌دبستانی یک مدرسه ابتدایی در سال تحصیلی ۲۰۲۳–۲۰۲۴ بودند. بیست‌و‌نه کودک به گروه آزمایش و ۲۹ کودک به گروه کنترل اختصاص یافتند. مقیاس ارزیابی شایستگی اجتماعی و رفتار-۳۰ (SCBE-30) به عنوان پیش‌آزمون و پس‌آزمون برای همه‌ی کودکان اجرا شد. در چارچوب این پژوهش، هشت فعالیت رقص خلاق و داستان موسیقایی با گروه آزمایش، دو بار در هفته و به مدت چهار هفته برگزار گردید. برای تحلیل داده‌ها از آزمون‌های Mann–Whitney U و Wilcoxon Signed-Rank استفاده شد. نتایج: تفاوتی به نفع گروه آزمایش در بُعد اضطراب مشاهده شد. اگرچه این تفاوت از نظر آماری معنادار بود، اندازه‌ی اثر در حد مرزی گزارش شد. نتیجه‌گیری: مشخص شد که این فعالیت‌ها سهم مثبت محدودی در حمایت از رفتارهای مرتبط با اضطراب و درون‌گرایی دارند.