Edward R. Watkins

Background Suicide is a leading cause of death among young adults, yet few studies have examined longitudinal trajectories of suicidal ideation and attempts across the academic year in UK university students. Aims The study aimed to identify demographic and psychosocial factors associated with lifetime suicide risk, examine factors associated with changes in risk trajectories, and evaluate the relationship between suicidal ideation and attempts over an academic year. Method Participants comprised 3295 students from 5 UK universities who completed longitudinal surveys in autumn and spring terms 2021–2024 in the Nurture-U study. Suicidal ideation and attempts were assessed with Columbia Suicide Severity Rating Scale items. Demographic, psychosocial and mental health measures were examined as potential risk and protective factors. Regression models with multiple imputation were used, with case–control analyses for smaller subgroups. Results Approximately 45.5% of students reported baseline lifetime suicidal ideation and 9.5% reported a past attempt. Factors associated with lifetime suicidal ideation included minoritised sexual orientation or ethnic background, male or gender-diverse identity, previous mental health treatment and adverse childhood experiences. Among students with lifetime ideation at baseline, 61.1% did not report ideation in the spring term, whereas new-onset ideation occurred in 3.5% of participants. Among students with prior ideation only, 1.3% made a suicide attempt during the academic year, whereas 10.5% with prior attempt history made a suicide attempt. Increases in depressive symptoms and rumination were associated with new attempts at follow-up. Conclusions Most students experiencing suicidal ideation during university have risk factors before university entry. Suicidal ideation alone showed limited specificity for identifying those most at risk of future attempts, highlighting the importance of targeted support for high-risk groups and ongoing monitoring of symptoms throughout the academic year.

زمینه: خودکشی یکی از علل اصلی مرگ در میان بزرگسالان جوان است، با این حال مطالعات اندکی به بررسی سیرهای طولی افکار خودکشی و اقدام به خودکشی در طول سال تحصیلی در میان دانشجویان دانشگاه‌های بریتانیا پرداخته‌اند. اهداف: هدف این مطالعه شناسایی عوامل جمعیت‌شناختی و روانی‌اجتماعی مرتبط با خطر خودکشی در طول عمر، بررسی عوامل مرتبط با تغییرات در سیرهای خطر و ارزیابی رابطه بین افکار خودکشی و اقدام به خودکشی در طول یک سال تحصیلی بود. روش: شرکت‌کنندگان شامل ۳۲۹۵ دانشجو از ۵ دانشگاه بریتانیا بودند که در قالب مطالعه Nurture-U، پرسشنامه‌های طولی را در ترم‌های پاییز و بهار سال‌های ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۴ تکمیل کردند. افکار خودکشی و اقدام به خودکشی با استفاده از آیتم‌های Columbia Suicide Severity Rating Scale ارزیابی شد. متغیرهای جمعیت‌شناختی، روانی‌اجتماعی و سلامت روان به عنوان عوامل خطر و محافظتی بالقوه مورد بررسی قرار گرفتند. مدل‌های رگرسیون با برآورد چندگانه و تحلیل‌های مورد-شاهد برای زیرگروه‌های کوچکتر به کار رفت. نتایج: حدود ۴۵.۵٪ از دانشجویان در ابتدا افکار خودکشی در طول عمر و ۹.۵٪ اقدام به خودکشی قبلی را گزارش کردند. عوامل مرتبط با افکار خودکشی در طول عمر شامل گرایش جنسی یا پیشینه قومی اقلیت، هویت مرد یا جنسیت متنوع، سابقه درمان سلامت روان و تجارب منفی دوران کودکی بود. در میان دانشجویانی که در ابتدا افکار خودکشی در طول عمر داشتند، ۶۱.۱٪ در ترم بهار افکار خودکشی را گزارش نکردند، در حالی که افکار خودکشی جدید در ۳.۵٪ از شرکت‌کنندگان رخ داد. در میان دانشجویانی که فقط سابقه افکار خودکشی داشتند، ۱.۳٪ در طول سال تحصیلی اقدام به خودکشی کردند، در حالی که ۱۰.۵٪ از افرادی که سابقه اقدام به خودکشی داشتند، اقدام مجدد به خودکشی داشتند. افزایش علائم افسردگی و نشخوار فکری با اقدام به خودکشی جدید در پیگیری مرتبط بود. نتیجه‌گیری: اکثر دانشجویانی که در دانشگاه افکار خودکشی را تجربه می‌کنند، پیش از ورود به دانشگاه دارای عوامل خطر هستند. افکار خودکشی به تنهایی ویژگی محدودی برای شناسایی افراد در معرض خطر بالای اقدام به خودکشی در آینده نشان داد و این امر اهمیت حمایت هدفمند از گروه‌های پرخطر و پایش مداوم علائم در طول سال تحصیلی را برجسته می‌کند.

BACKGROUND: The whole-university approach to mental health emphasises that well-being should be a strategic priority across all aspects of higher education. However, there is limited evidence on which aspects of university life institutions should target to maximise well-being. AIM: To identify factors associated with student mental health and well-being and provide an evidence base for developing initiatives that protect and promote this. METHODS: The Nurture-U survey was conducted across five universities in the UK from 2022 to 2024. This cross-sectional sample of the survey data assessed student well-being and mental health at the start of the academic year. Hierarchical linear regression models examined the relative association between demographic, family history, university and lifestyle variables and self-reported depression, measured using the Patient Health Questionnaire-9 (PHQ-9), anxiety, measured using the Generalised Anxiety Disorder-7 (GAD-7) and well-being, measured using the Short Warwick-Edinburgh Mental Well-being Scale (SWEMWBS). RESULTS: A total of 14 172 students completed the survey. Over a quarter self-reported probable anxiety or depression based on established screening thresholds. Regression analysis indicated that younger age, identifying as female or lesbian, gay, bisexual, transgender, queer/questioning, intersex or asexual (LGBTQIA+) and reporting a disability were associated with poorer mental health. There was minimal evidence of mental health impact associated with university factors, such as course of study or university attended. There was a strong association with exercise and self-care. CONCLUSIONS: We have provided evidence that exercise and self-care may be areas that universities can target when considering a whole-university approach to student mental health and well-being. Increasing opportunities for students from all backgrounds, means and abilities to adopt healthy behaviours is vital to supporting university students.

زمینه: رویکرد کل‌دانشگاهی به سلامت روان تأکید می‌کند که بهزیستی باید در تمامی جنبه‌های آموزش عالی به عنوان یک اولویت راهبردی مدنظر قرار گیرد. با این حال، شواهد محدودی وجود دارد که کدام جنبه‌های زندگی دانشگاهی باید توسط مؤسسات هدف قرار گیرد تا بهزیستی به حداکثر برسد. هدف: شناسایی عواملی که با سلامت روان و بهزیستی دانشجویان مرتبط هستند و فراهم آوردن مبنای شواهدی برای توسعه ابتکاراتی که از این موارد محافظت و آن را ارتقاء دهند. روش‌ها: پیمایش Nurture-U در پنج دانشگاه بریتانیا از سال ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۴ انجام شد. این نمونه مقطعی از داده‌های پیمایش، بهزیستی و سلامت روان دانشجویان را در ابتدای سال تحصیلی ارزیابی کرد. مدل‌های رگرسیون خطی سلسله‌مراتبی ارتباط نسبی بین متغیرهای جمعیت‌شناختی، سابقه خانوادگی، دانشگاه و سبک زندگی و افسردگی خودگزارش‌شده (اندازه‌گیری‌شده با پرسشنامه سلامت بیمار-۹ (PHQ-9))، اضطراب (اندازه‌گیری‌شده با اختلال اضطراب فراگیر-۷ (GAD-7)) و بهزیستی (اندازه‌گیری‌شده با مقیاس کوتاه بهزیستی روانی-اجتماعی وارویک-ادینبورگ (SWEMWBS)) را بررسی کردند. نتایج: در مجموع ۱۴٬۱۷۲ دانشجو پرسشنامه را تکمیل کردند. بیش از یک‌چهارم بر اساس آستانه‌های غربالگری معتبر، به طور خودگزارش‌شده احتمال ابتلا به اضطراب یا افسردگی را داشتند. تحلیل رگرسیون نشان داد که سن پایین‌تر، شناسایی به عنوان زن یا افراد LGBTQIA+ و گزارش ناتوانی با سلامت روان ضعیف‌تر مرتبط است. شواهد بسیار کمی از تأثیر عوامل دانشگاهی مانند رشته تحصیلی یا دانشگاه محل تحصیل بر سلامت روان وجود داشت. ارتباط قوی با ورزش و مراقبت از خود مشاهده شد. نتیجه‌گیری: ما شواهدی ارائه کرده‌ایم که ورزش و مراقبت از خود می‌تواند حوزه‌هایی باشد که دانشگاه‌ها هنگام در نظر گرفتن رویکرد کل‌دانشگاهی به سلامت روان و بهزیستی دانشجویان هدف قرار دهند. افزایش فرصت‌ها برای دانشجویان از تمامی پیشینه‌ها، امکانات و توانایی‌ها جهت اتخاذ رفتارهای سالم برای حمایت از دانشجویان دانشگاه حیاتی است.