Edwin Obonyo

We feel stuck in an attempt to decolonize entrepreneurship research. What we need for the field of entrepreneurship research is a decolonization movement, not only an attempt. In this personal letter to the entrepreneurship community, as early career researchers, we share our reflections on the decolonization of entrepreneurship research. We argue that decolonization is often treated as one-dimensional, the solution being to simply publish entrepreneurship research with data from the Global South. But we all know that this is not decolonization. How do we know? Because we are part of it ourselves through our own conformity and masking not only of our research but also of our identity. We need to understand the challenges of decolonizing entrepreneurship research as systematic and multidimensional. If we do not, we fail to live up to the standards of plurality and diversity that the field of entrepreneurship research claims for itself. And that is a problem of knowledge creation, and above all, an ethical problem.

ما در تلاشی برای استعمارزدایی از پژوهش‌های کارآفرینی احساس رکود می‌کنیم. آنچه برای حوزه پژوهش‌های کارآفرینی نیاز داریم، یک جنبش استعمارزدایی است، نه صرفاً یک تلاش. در این نامه شخصی به جامعه کارآفرینی، به عنوان پژوهشگران جوان، تأملات خود را درباره استعمارزدایی از پژوهش‌های کارآفرینی به اشتراک می‌گذاریم. استدلال می‌کنیم که استعمارزدایی اغلب به‌صورت تک‌بعدی تلقی می‌شود و راه‌حل آن صرفاً انتشار پژوهش‌های کارآفرینی با داده‌هایی از جنوب جهانی دانسته می‌شود. اما همه ما می‌دانیم که این استعمارزدایی نیست. از کجا می‌دانیم؟ زیرا خود ما نیز از طریق همرنگی و پنهان‌سازی نه تنها پژوهش بلکه هویت خود، بخشی از این روند هستیم. لازم است چالش‌های استعمارزدایی از پژوهش‌های کارآفرینی را به‌صورت نظام‌مند و چندبعدی درک کنیم. در غیر این صورت، از تحقق معیارهای تکثر و تنوع که حوزه پژوهش‌های کارآفرینی مدعی آن است، بازمی‌مانیم. و این مسئله‌ای در خلق دانش و پیش از هر چیز، مسئله‌ای اخلاقی است.