Eka Yuli Astuti

This study aims to comprehensively describe the use of human doll (mannequin) media and the highly structured instructional strategies implemented by teachers in facilitating the learning activities related to wearing sanitary pads among eighth-grade female students with moderate intellectual disabilities at SLB C Gandasari Jatibarang, Indramayu Regency. This research employed a qualitative approach utilizing a descriptive phenomenological method. Data were systematically collected through continuous participant observation, in-depth interviews with educators and parents, and document analysis, focusing sharply on the process of media utilization, the sequential stages of human doll integration, and the adaptive strategies applied by teachers in facilitating skill acquisition. The findings definitively indicate that human doll media were effectively used as concrete instructional aids to demonstrate the complex steps of wearing sanitary pads in a gradual, highly systematic, and repetitive manner. Keywords: Human Doll Media, Instructional Strategies, Self-Care Learning, Moderate Intellectual Disability Abstrak: Penelitian ini bertujuan untuk mendeskripsikan penggunaan media boneka manusia serta strategi pembelajaran yang diterapkan guru dalam kegiatan pembelajaran mengenakan pembalut pada peserta didik tunagrahita sedang kelas VIII di SLB C Gandasari Jatibarang Kabupaten Indramayu. Penelitian ini menggunakan pendekatan kualitatif dengan metode deskriptif . Data dikumpulkan melalui observasi, wawancara, dan dokumentasi, dengan fokus pada proses pemanfaatan media, tahapan penggunaan media boneka manusia, serta strategi guru dalam memfasilitasi pembelajaran. Hasil penelitian menunjukkan bahwa media boneka manusia digunakan sebagai alat peraga konkret untuk mendemonstrasikan langkah-langkah mengenakan pembalut secara bertahap, sistematis, dan berulang. Kata Kunci: Media Boneka Manusia, Strategi Pembelajaran, Pembelajaran Bina Diri, Tunagrahita Sedang

این مطالعه با هدف توصیف جامع کاربرد رسانه عروسک انسانی (مانکن) و راهبردهای آموزشی بسیار ساختاریافته‌ای که توسط معلمان در تسهیل فعالیت‌های یادگیری مرتبط با پوشیدن نوار بهداشتی در میان دانش‌آموزان دختر پایه هشتم با ناتوانی ذهنی متوسط در مدرسه SLB C Gandasari Jatibarang شهرستان ایندرامایو انجام شده است. این پژوهش با رویکرد کیفی و با استفاده از روش پدیدارشناسی توصیفی انجام شده است. داده‌ها به صورت نظام‌مند از طریق مشاهده مستمر مشارکتی، مصاحبه‌های عمیق با معلمان و والدین و تحلیل اسناد گردآوری شده‌اند و تمرکز اصلی بر فرایند استفاده از رسانه، مراحل متوالی ادغام مانکن انسانی و راهبردهای انطباقی معلمان در تسهیل کسب مهارت بوده است. یافته‌ها به طور قطعی نشان می‌دهند که رسانه مانکن انسانی به عنوان ابزار آموزشی عینی و مؤثر برای نمایش مراحل پیچیده پوشیدن نوار بهداشتی به صورت تدریجی، بسیار نظام‌مند و تکراری مورد استفاده قرار گرفته است.