Perspectives of teachers and administrators on inclusive education in Tanzanian secondary schools
دیدگاههای معلمان و مدیران درباره آموزش فراگیر در مدارس متوسطه تانزانیا
چکیده
This qualitative phenomenological study examines the perspectives of teachers, school heads, and District Education Officers on implementing inclusive education for students with disabilities in Tanzanian secondary schools. Data were generated through in-depth interviews and focus group discussions with 24 participants from inclusive secondary schools. Findings show apparent differences between teachers trained in special needs education and those without such training, particularly in confidence, classroom practices, and attitudes toward inclusion. Key barriers included inadequate resources, limited professional training, weak parental involvement, and systemic policy constraints. The study highlights the need for sustained teacher professional development, harmonised communication systems, and stronger institutional support to enhance inclusive education practice in Tanzania.
این پژوهش کیفی با رویکرد پدیدارشناسی به بررسی دیدگاههای معلمان، مدیران مدارس و افسران آموزش منطقهای درباره اجرای آموزش فراگیر برای دانشآموزان دارای معلولیت در مدارس متوسطه تانزانیا میپردازد. دادهها از طریق مصاحبههای عمیق و بحثهای گروهی متمرکز با ۲۴ شرکتکننده از مدارس متوسطه فراگیر گردآوری شدهاند. یافتهها نشاندهنده تفاوتهای آشکار میان معلمانی است که در آموزش نیازهای ویژه تحصیل کردهاند و آنهایی که چنین آموزشی ندیدهاند، بهویژه از نظر اعتماد به نفس، شیوههای تدریس در کلاس و نگرش نسبت به فراگیرسازی. موانع اصلی شامل منابع ناکافی، آموزش حرفهای محدود، مشارکت ضعیف والدین و محدودیتهای سیاستی نظاممند بود. این مطالعه بر ضرورت توسعه حرفهای مستمر معلمان، نظامهای ارتباطی هماهنگ و حمایت نهادی قویتر برای ارتقای اجرای آموزش فراگیر در تانزانیا تأکید میکند.