Fadila Bousgheïri

Introduction Mental health is essential for the well-being and academic success of university students. It enables constructive participation in community life and resilience in the face of stress and adversity. Therefore, student mental health should be a priority in all societies. Aim The objective of our study is to provide an overview of the mental health status of students in the northern region of Morocco. Methods We conducted a multicenter, cross-sectional, face-to-face study among university students in northern Morocco. We used the Arabic dialect version of the MINI structured interview, which screens for 17 mental disorders, for data collection. Results The sample consisted of 1168 students from our university. After examining the gender distribution, our study included 478 men (40.9%) and 690 women (59.1%), with a male-to-female ratio of 0.69. The average age in this sample was 20.63 years (+/- 2.9). The overall prevalence of mental disorders in this sample, screened with the MINI, was 55.6%,95% CI [ 52.7–58.5]. Prevalence rates for the individual screening mental disorders were as follows: mood disorders were 38.5% [95% CI: 35.7–41.3], anxiety disorders 35.6% [95% CI: 33.8–39.4], suicide risk 11.2% ,95% CI [9.5–13.2], psychotic disorders 4.3%, 95% CI [3.2–5.6], substance addiction disorders 2.4%, 95% CI [1.6–3.4], eating disorders 2.1%, 95% CI [1.3-3.0], and antisocial personality disorders 1.7%, 95% CI [1.0-2.6]. Conclusion More than half of university students are likely to meet the criteria for a DSM-IV disorder at some point in their lives. These concerning results should prompt and mobilize non-governmental organizations and governments to invest significantly this field.

مقدمه: سلامت روان برای بهزیستی و موفقیت تحصیلی دانشجویان دانشگاهی ضروری است. این امر امکان مشارکت سازنده در زندگی اجتماعی و تاب‌آوری در برابر استرس و ناملایمات را فراهم می‌کند. بنابراین، سلامت روان دانشجویان باید در تمامی جوامع در اولویت قرار گیرد. هدف: هدف مطالعه حاضر ارائه تصویری کلی از وضعیت سلامت روان دانشجویان در منطقه شمالی مراکش است. روش‌ها: این مطالعه چندمرکزی، مقطعی و حضوری در میان دانشجویان دانشگاه‌های شمال مراکش انجام شد. برای جمع‌آوری داده‌ها از نسخه گویش عربی مصاحبه ساختاریافته MINI که ۱۷ اختلال روانی را غربالگری می‌کند، استفاده گردید. یافته‌ها: نمونه شامل ۱۱۶۸ دانشجو از دانشگاه ما بود. پس از بررسی توزیع جنسیتی، مطالعه ما شامل ۴۷۸ مرد (۴۰/۹٪) و ۶۹۰ زن (۵۹/۱٪) با نسبت مرد به زن ۰/۶۹ بود. میانگین سنی این نمونه ۲۰/۶۳ سال (±۲/۹) بود. شیوع کلی اختلالات روانی در این نمونه که با MINI غربالگری شد، ۵۵/۶٪ (۹۵٪ CI: ۵۲/۷–۵۸/۵) بود. نرخ‌های شیوع برای اختلالات روانی منفرد به شرح زیر بود: اختلالات خلقی ۳۸/۵٪ (۹۵٪ CI: ۳۵/۷–۴۱/۳)، اختلالات اضطرابی ۳۵/۶٪ (۹۵٪ CI: ۳۳/۸–۳۹/۴)، خطر خودکشی ۱۱/۲٪ (۹۵٪ CI: ۹/۵–۱۳/۲)، اختلالات روان‌پریشی ۴/۳٪ (۹۵٪ CI: ۳/۲–۵/۶)، اختلالات اعتیاد به مواد ۲/۴٪ (۹۵٪ CI: ۱/۶–۳/۴)، اختلالات خوردن ۲/۱٪ (۹۵٪ CI: ۱/۳–۳/۰)، و اختلالات شخصیت ضد اجتماعی ۱/۷٪ (۹۵٪ CI: ۱/۰–۲/۶). نتیجه‌گیری: بیش از نیمی از دانشجویان دانشگاهی احتمالاً در مقطعی از زندگی خود معیارهای یک اختلال DSM-IV را خواهند داشت. این نتایج نگران‌کننده باید موجب تشویق و بسیج سازمان‌های غیردولتی و دولت‌ها برای سرمایه‌گذاری قابل توجه در این حوزه شود.