Fadoilur Rohman

Bullying remains a prevalent social issue, especially among adolescents, and requires analysis from the perspective of Qur’anic exegesis. This study aims to analyze Qur’anic verses related to bullying through the perspectives of Tafsir Al-Misbah, Marah Labid, and Tafsir Al-Ibris, as well as to examine their relationship with local wisdom values as a preventive effort in contemporary society. This research employs a library research method with a qualitative descriptive approach and thematic interpretation (maudhu’i). The findings indicate that bullying in the Qur’an includes behaviors such as mocking, insulting, and degrading others. Tafsir Al-Misbah emphasizes social ethics, Marah Labid highlights spiritual purification, while Tafsir Al-Ibris relates it to local cultural values such as politeness (unggah-ungguh). These values align with local wisdom such as empathy, cooperation, and respect, which can serve as a foundation for preventing bullying in society.

قلدری همچنان یک مسئله اجتماعی شایع، به‌ویژه در میان نوجوانان است و نیازمند تحلیل از منظر تفسیر قرآن می‌باشد. هدف این پژوهش، تحلیل آیات مرتبط با قلدری از دیدگاه تفسیر المیزان، مرح لبید و تفسیر الابریس و همچنین بررسی ارتباط آن‌ها با ارزش‌های خرد بومی به عنوان تلاشی پیشگیرانه در جامعه معاصر است. این پژوهش با روش کتابخانه‌ای و رویکرد توصیفی-کیفی و تفسیر موضوعی (موضوعی) انجام شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که قلدری در قرآن شامل رفتارهایی مانند تمسخر، اهانت و تحقیر دیگران می‌شود. تفسیر المیزان بر اخلاق اجتماعی تأکید دارد، مرح لبید بر تزکیه روحانی تأکید می‌کند و تفسیر الابریس آن را به ارزش‌های فرهنگی بومی مانند ادب (اُنگاه-اُنگوه) مرتبط می‌سازد. این ارزش‌ها با خرد بومی مانند همدلی، همکاری و احترام همسو هستند که می‌توانند به عنوان بنیانی برای پیشگیری از قلدری در جامعه مورد استفاده قرار گیرند.