Feyza Tetik

AbstractObjective: To assess body dysmorphic tendencies among dental students and examine their association with maxillofacial aesthetic perception and consideration of aesthetic intervention.Methods: A cross-sectional questionnaire study included 100 undergraduate dental students. Data were summarized descriptively. Bivariate associations with consideration of a maxillofacial aesthetic intervention were examined using Pearson's chi-square or Fisher's exact tests, and the association with the continuous body dysmorphic tendency score was examined using univariable binary logistic regression.Results: Previous aesthetic procedures were reported by 23% of students, and 38% were considering a maxillofacial aesthetic procedure. The nose was the most frequent specified region of dissatisfaction (38%); 43% selected an unspecified other region. Dissatisfaction lasting more than 3 years, a perceived facial defect, and checking or camouflaging behaviors were reported by 47%, 25%, and 59%, respectively. Sex, checking or camouflaging behavior, and perceived facial defect were not significantly associated with procedure consideration (all p>0.05). A higher body dysmorphic tendency score was associated with greater odds of considering intervention (odds ratio=1.75; p=0.036).Conclusion: Greater body dysmorphic tendencies were associated with consideration of aesthetic intervention. Psychological awareness and appropriate screening should be incorporated into dental education and aesthetic treatment planning.

چکیدههدف: ارزیابی گرایش‌های بدریخت‌انگاری بدنی در میان دانشجویان دندان‌پزشکی و بررسی ارتباط آن با ادراک زیبایی‌شناختی فک و صورت و تمایل به مداخله زیبایی.روش‌ها: این مطالعه مقطعی پرسش‌نامه‌ای شامل ۱۰۰ دانشجوی کارشناسی دندان‌پزشکی بود. داده‌ها به صورت توصیفی خلاصه شدند. ارتباطات دو متغیره با تمایل به مداخله زیبایی فک و صورت با استفاده از آزمون مجذور کای پیرسون یا آزمون دقیق فیشر بررسی شد و ارتباط با نمره پیوسته گرایش بدریخت‌انگاری بدنی با استفاده از رگرسیون لجستیک دوجمله‌ای تک‌متغیره ارزیابی گردید.نتایج: ۲۳٪ از دانشجویان سابقه انجام اقدامات زیبایی را گزارش کردند و ۳۸٪ در حال بررسی انجام اقدام زیبایی فک و صورت بودند. بینی شایع‌ترین ناحیه نارضایتی اعلام‌شده بود (۳۸٪)؛ ۴۳٪ ناحیه دیگری را بدون مشخص کردن اعلام کردند. نارضایتی بیش از ۳ سال، وجود نقص ظاهری ادراک‌شده و رفتارهای بررسی یا استتار به ترتیب توسط ۴۷٪، ۲۵٪ و ۵۹٪ گزارش شد. جنسیت، رفتارهای بررسی یا استتار و نقص ظاهری ادراک‌شده با تمایل به اقدام زیبایی ارتباط معناداری نداشتند (همگی p>0.05). نمره بالاتر گرایش بدریخت‌انگاری بدنی با احتمال بیشتر تمایل به مداخله مرتبط بود (نسبت شانس=1.75؛ p=0.036).نتیجه‌گیری: گرایش‌های بیشتر بدریخت‌انگاری بدنی با تمایل به مداخله زیبایی مرتبط بود. آگاهی روان‌شناختی و غربالگری مناسب باید در آموزش دندان‌پزشکی و برنامه‌ریزی درمان‌های زیبایی گنجانده شود.