Fortunatus S. Asteria

Despite the recognized importance of youth participation in agricultural production for food security, Cash crop production and rural development, its engagement among youth in Tanzania remains remarkably low. In Badugu Ward, Bariadi District, for instance, only about 30% of youth participate in agricultural production despite abundant family land. This study explored the influence of land inheritance systems on youth participation in agricultural production in Badugu Ward, Bariadi District in Simiyu Region, Tanzania. Employing a qualitative research approach, the study focuses on the lived experiences of thirty (30) youth participants selected through purposive sampling. Data were collected through interviews, Focus Group Discussions and observation, analyzed thematically following Braun and Clarke's (2006) six-step framework. Findings reveal that decisions are heavily influenced by elders authority, clan norms and gendered inheritance practices, where the credibility of family elders and the rigidity of cultural norms significantly shape youth access to land. Notably, social pressures, particularly from elders and male family members, discourage youth, especially women, from claiming land. Recommendations emphasize enhancing community engagement through consistent communication, education initiatives, and leveraging peer testimonials to foster trust and mitigate uncertainty about land transfer. Overall, the study highlights the complexity of socio-cultural dynamics in agricultural land access and suggests that effective strategies for promoting youth participation must address these collective influences.

علی‌رغم اهمیت شناخته‌شده مشارکت جوانان در تولید کشاورزی برای امنیت غذایی، تولید محصولات زراعی پول‌ساز و توسعه روستایی، مشارکت جوانان در تانزانیا به‌طور قابل‌توجهی پایین است. برای نمونه، در واد بدوگو، منطقه باریادی، تنها حدود ۳۰٪ از جوانان در تولید کشاورزی مشارکت دارند، با وجود زمین‌های خانوادگی فراوان. این پژوهش تأثیر سیستم‌های ارث‌بری زمین بر مشارکت جوانان در تولید کشاورزی را در واد بدوگو، منطقه باریادی، در منطقه سیمییو، تانزانیا بررسی کرد. این مطالعه با به‌کارگیری رویکرد پژوهش کیفی، بر تجربیات زیسته سی (۳۰) شرکت‌کننده جوان که از طریق نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شده‌اند، تمرکز دارد. داده‌ها از طریق مصاحبه، بحث‌های گروهی متمرکز و مشاهده جمع‌آوری و با دنبال کردن چارچوب شش‌مرحله‌ای براون و کلارک (۲۰۰۶) به‌صورت تماتیک تحلیل شدند. یافته‌ها نشان می‌دهد که تصمیم‌گیری‌ها به‌شدت تحت تأثیر اقتدار بزرگان، هنج‌های قومی و شیوه‌های ارث‌بری جنسیت‌محور است، جایی که اعتبار بزرگان خانواده و انعطاف‌ناپذیری هنج‌های فرهنگی به‌طور قابل‌توجهی دسترسی جوانان به زمین را شکل می‌دهند. به‌طور قابل‌توجهی، فشارهای اجتماعی، به‌ویژه از سوی بزرگان و اعضای مرد خانواده، از جوانان، به‌ویژه زنان، برای مطالبه زمین باز می‌دارد. توصیه‌ها بر افزایش مشارکت جامعه از طریق ارتباطات مستمر، ابتکارات آموزشی و بهره‌گیری از گواهی‌های همتایان برای تقویت اعتماد و کاهش عدم قطعیت درباره انتقال زمین تأکید دارند. در مجموع، این مطالعه پیچیدگی پویایی‌های اجتماعی-فرهنگی در دسترسی به زمین‌های کشاورزی را برجسته می‌کند و پیشنهاد می‌دهد که راهبردهای مؤثر برای ترویج مشارکت جوانان باید این تأثیرات جمعی را مورد توجه قرار دهد.