I. Sabel

Abstract Introduction: According to attachment theory, loneliness may be a cause of hoarding symptoms. However, due to mixed findings, it is unclear whether people with hoarding disorder (HD) are lonelier than healthy and clinical controls, whether there is a significant positive association between loneliness and hoarding, and whether loneliness causes more severe hoarding. Method: We conducted a systematic review and included peer-reviewed quantitative cross-sectional, longitudinal, experimental and intervention research that measured hoarding and loneliness. We excluded hoarding due to other conditions and qualitative, review, and case study research. The final search was conducted on 16 May 2025 on PsycINFO, Medline, and Web of Science. We used the Quality Assessment with Diverse Studies to evaluate study quality and conducted a random effects meta-analysis to examine loneliness-hoarding correlations. Results: Eleven papers with 13 studies ( n = 2715) were included. Four studies compared loneliness in HD relative to controls. Ten studies examined the association between hoarding and loneliness. Only one experimental study examined the causal link. Results showed significantly higher loneliness in HD relative to healthy controls, but findings were mixed when compared with clinical controls. The meta-analysis showed a significant association between loneliness and hoarding, r = .38 [95% CI .33, .44]. Discussion: Our findings confirm that loneliness is a significant issue in HD. Due to its wide-ranging effects, we recommend that clinicians should assess and address loneliness in HD. Although we are confident that loneliness is positively associated with hoarding, further research is required to establish a causal link.

مقدمه: بر اساس نظریه دلبستگی، تنهایی ممکن است علت بروز علائم احتکار باشد. با این حال، به دلیل یافته‌های متناقض، مشخص نیست که آیا افراد مبتلا به اختلال احتکار (HD) نسبت به گروه‌های کنترل سالم و بالینی احساس تنهایی بیشتری دارند یا خیر، آیا ارتباط مثبت معناداری بین تنهایی و احتکار وجود دارد، و آیا تنهایی موجب شدت بیشتر احتکار می‌شود یا نه. روش: ما یک مرور نظام‌مند انجام دادیم و پژوهش‌های کمی مقطعی، طولی، آزمایشی و مداخله‌ای با داوری همتا را که احتکار و تنهایی را اندازه‌گیری کرده بودند، وارد کردیم. احتکار ناشی از سایر شرایط و پژوهش‌های کیفی، مروری و مطالعه موردی حذف شدند. جستجوی نهایی در تاریخ ۱۶ مه ۲۰۲۵ در پایگاه‌های PsycINFO، Medline و Web of Science انجام شد. برای ارزیابی کیفیت مطالعات از ابزار Quality Assessment with Diverse Studies استفاده شد و برای بررسی همبستگی بین تنهایی و احتکار، فراتحلیل با مدل اثرات تصادفی انجام گرفت. نتایج: یازده مقاله با ۱۳ مطالعه (n = 2715) وارد شدند. چهار مطالعه، میزان تنهایی در HD را نسبت به گروه‌های کنترل مقایسه کردند. ده مطالعه ارتباط بین احتکار و تنهایی را بررسی کردند. تنها یک مطالعه آزمایشی به بررسی رابطه علّی پرداخت. نتایج نشان داد که میزان تنهایی در HD نسبت به کنترل‌های سالم به طور معناداری بالاتر است، اما یافته‌ها در مقایسه با کنترل‌های بالینی متناقض بود. فراتحلیل ارتباط معناداری بین تنهایی و احتکار نشان داد، r = .38 [95% CI .33, .44]. بحث: یافته‌های ما تأیید می‌کند که تنهایی یک مسئله مهم در HD است. با توجه به اثرات گسترده آن، توصیه می‌شود که درمانگران، تنهایی را در HD ارزیابی و مداخله کنند. اگرچه اطمینان داریم که تنهایی با احتکار رابطه مثبت دارد، اما پژوهش‌های بیشتری برای اثبات رابطه علّی مورد نیاز است.