LITERASI DIGITAL PERSPEKTIF PENDIDIKAN ISLAM: STUDI KEPUSTAKAAN PEMBENTUKAN KARAKTER PESERTA DIDIK DI ERA DIGITAL
سواد دیجیتال از منظر آموزش اسلامی: مطالعه کتابخانهای درباره شکلگیری شخصیت دانشآموزان در عصر دیجیتال
چکیده
The rapid development of digital technology has significantly affected the character formation of students, as the unfiltered flow of information risks eroding the moral values of the younger generation, while Indonesia's high internet penetration rate has not been matched by adequate digital empowerment readiness. This study aims to analyze and map the concept of digital literacy from an Islamic education perspective and its relevance to character formation of students in the digital era. The research employs a descriptive qualitative approach with a library research design, drawing on nationally and internationally indexed journal articles and relevant institutional reports as data sources, analyzed through content analysis and source triangulation. The findings reveal that digital literacy from an Islamic education perspective is multidimensional, encompassing technical-cognitive, ethical-spiritual, and institutional-pedagogical dimensions, in which Islamic values such as honesty, trustworthiness (amanah), and verification of information (tabayyun) serve as a relevant foundation for strengthening digital media ethics. Islamic Religious Education holds a strategic role as a value counterbalance amid extensive digital content exposure, although a gap remains between the ideal values pursued and the readiness of their implementation in practice. This study recommends developing digital literacy teaching materials that explicitly integrate Islamic values and strengthening educators' capacity to respond to the contemporary digital landscape, while also opening avenues for further empirical research to measure the effectiveness of such integrative models.
رشد سریع فناوری دیجیتال تأثیر قابل توجهی بر شکلگیری شخصیت دانشآموزان داشته است؛ چرا که جریان بیفیلتر اطلاعات، خطر فرسایش ارزشهای اخلاقی نسل جوان را به همراه دارد، در حالی که نرخ بالای نفوذ اینترنت در اندونزی با آمادگی کافی برای توانمندسازی دیجیتال همراه نبوده است. هدف این پژوهش تحلیل و ترسیم مفهوم سواد دیجیتال از منظر آموزش اسلامی و ارتباط آن با شکلگیری شخصیت دانشآموزان در عصر دیجیتال است. این پژوهش با رویکرد کیفی توصیفی و با طرح پژوهش کتابخانهای انجام شده است و از مقالات مجلات نمایهشده ملی و بینالمللی و گزارشهای نهادی مرتبط به عنوان منابع داده بهره گرفته و دادهها از طریق تحلیل محتوا و مثلثسازی منابع تحلیل شدهاند. یافتهها نشان میدهد که سواد دیجیتال از منظر آموزش اسلامی چندبعدی است و ابعاد فنی-شناختی، اخلاقی-معنوی و نهادی-تربیتی را دربرمیگیرد، به طوری که ارزشهای اسلامی همچون صداقت، امانتداری (امانه) و راستیآزمایی اطلاعات (تبیین) به عنوان بنیانی مرتبط برای تقویت اخلاق رسانههای دیجیتال عمل میکنند. آموزش دینی اسلامی نقش راهبردی به عنوان موازنه ارزشی در مواجهه با حجم گسترده محتوای دیجیتال ایفا میکند، هرچند همچنان فاصلهای میان ارزشهای ایدهآل مورد نظر و آمادگی برای اجرای عملی آنها وجود دارد. این پژوهش توصیه میکند که مواد آموزشی سواد دیجیتال با ادغام صریح ارزشهای اسلامی توسعه یابد و ظرفیت معلمان برای پاسخگویی به چشمانداز معاصر دیجیتال تقویت شود و همچنین زمینهای برای پژوهشهای تجربی بیشتر به منظور سنجش اثربخشی چنین الگوهای تلفیقی فراهم گردد.