Irada Meoon

Background: Post-traumatic stress disorder (PTSD) is prevalent among children and adolescents, with cognitive behavioral therapy (CBT) and eye movement desensitization and reprocessing (EMDR) widely used treatment options. This study compared the effects of CBT and EMDR in children and adolescents using a meta-analysis approach.Methods: PubMed, EMBASE, CENTRAL, CINAHL, ProQuest Dissertations & Theses, and PsycInfo were searched in March 2025. Randomized controlled trials that compared the effectiveness of CBT and EMDR on PTSD symptoms in children and adolescents aged 6–18 years who had been exposed to traumatic events were included. The Cochrane Risk of Bias version 2 was used to assess the methodological quality of the included studies. A random-effects model was applied to calculate the standardized mean difference (SMD) along with 95% confidence interval (CI), and the I2 statistic was used to quantify statistical heterogeneity.Results: Five trials (248 participants) were included. There was no statistically significant difference in PTSD symptoms between the CBT and EMDR groups, whether reported by children (SMD: 0.18; 95% CI: –0.07–0.43; I2 = 0%) or by parents (SMD: 0.23; 95% CI: –0.02–0.48; I2 = 0%). For anxiety, the pooled estimate did not reach statistical significance (SMD: 0.44; 95% CI: –0.19–1.07; I2 = 69%). Depression symptoms were higher in the CBT group than in the EMDR group (SMD: 0.44; 95% CI: 0.13–0.76; I2 = 0%).Conclusion: The comparative effects of CBT and EMDR in reducing PTSD and anxiety symptoms remain inconclusive. Although CBT was associated with higher depression symptoms compared with EMDR, the current evidence is based on a small number of trials, and the pooled estimates should be interpreted with caution.

زمینه: اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) در میان کودکان و نوجوانان شیوع بالایی دارد و درمان شناختی-رفتاری (CBT) و حساسیت‌زدایی و بازپردازش از طریق حرکات چشم (EMDR) از گزینه‌های درمانی رایج هستند. این مطالعه با رویکرد فراتحلیل، اثرات CBT و EMDR را در کودکان و نوجوانان مقایسه کرد. روش‌ها: پایگاه‌های PubMed، EMBASE، CENTRAL، CINAHL، ProQuest Dissertations & Theses و PsycInfo در مارس 2025 جست‌وجو شدند. کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی شده کنترل‌شده که اثربخشی CBT و EMDR را بر علائم PTSD در کودکان و نوجوانان ۶ تا ۱۸ ساله که در معرض رویدادهای آسیب‌زا قرار گرفته بودند، مقایسه کرده بودند، وارد مطالعه شدند. برای ارزیابی کیفیت روش‌شناختی مطالعات وارد شده، نسخه دوم ابزار خطر سوگیری کوکران به کار رفت. مدل اثرات تصادفی برای محاسبه تفاوت میانگین استانداردشده (SMD) همراه با فاصله اطمینان ۹۵٪ (CI) استفاده شد و آماره I2 برای سنجش ناهمگنی آماری به کار رفت. یافته‌ها: پنج مطالعه (۲۴۸ شرکت‌کننده) وارد شدند. تفاوت معنادار آماری در علائم PTSD بین گروه‌های CBT و EMDR، چه بر اساس گزارش کودکان (SMD: 0.18؛ 95% CI: –0.07–0.43؛ I2 = 0%) و چه والدین (SMD: 0.23؛ 95% CI: –0.02–0.48؛ I2 = 0%) مشاهده نشد. در مورد اضطراب، برآورد تجمیعی به معناداری آماری نرسید (SMD: 0.44؛ 95% CI: –0.19–1.07؛ I2 = 69%). علائم افسردگی در گروه CBT بیشتر از گروه EMDR بود (SMD: 0.44؛ 95% CI: 0.13–0.76؛ I2 = 0%). نتیجه‌گیری: اثرات مقایسه‌ای CBT و EMDR در کاهش علائم PTSD و اضطراب همچنان نامشخص است. اگرچه CBT با علائم افسردگی بالاتری نسبت به EMDR همراه بود، اما شواهد موجود بر اساس تعداد محدودی مطالعه است و برآوردهای تجمیعی باید با احتیاط تفسیر شوند.