Iskandar Iskandar

This study aims to develop an integrative conceptual model that connects student development management and Islamic Guidance and Counseling (Bimbingan dan Konseling Islam/BKI) within the framework of holistic student development in Islamic education. The study employs an integrative conceptual literature review to identify, examine, and synthesize relevant theoretical and conceptual perspectives. Literature was searched through Google Scholar, Garuda, and the Directory of Open Access Journals (DOAJ) during January–July 2026. From an initial 312 records, successive stages of duplicate removal, relevance screening, and full-text assessment resulted in a final corpus of 58 sources. The literature was analyzed through data extraction, initial coding, thematic categorization, cross-source comparison, and conceptual synthesis. The literature synthesis indicates conceptual convergence around the importance of integrating students’ spiritual, moral, psychological, and personal development within Islamic education. Based on this synthesis, the study proposes an integrative conceptual model comprising four interconnected components: fitrah as the philosophical and anthropological foundation of human potential; holistic Islamic education as the overarching developmental orientation; student development management as the institutional framework for planning, coordinating, and evaluating student development; and Islamic Guidance and Counseling as the professional support mechanism for identifying students’ needs and facilitating preventive, responsive, and developmental interventions. Functionally, fitrah establishes the foundational understanding of human potential, holistic Islamic education defines the developmental direction, student development management translates this orientation into coordinated institutional practices, and Islamic Guidance and Counseling provides individualized and group-based support within appropriate professional boundaries. These components operate as a mutually reinforcing framework for integrating educational planning, student support, and holistic development. The study concludes that this model offers a coherent conceptual basis for understanding student development in Islamic education, while its practical applicability and effectiveness require further empirical examination.

This study aims to analyze (1) technical skills, (2) interpersonal skills, and (3) conceptual skills of principals based on the local wisdom of Tamiang Traditional Culture (Adat Budaya Tamiang/ABT) in improving teacher performance in elementary schools of Aceh Tamiang Regency. This research employed a qualitative method with a case study approach. The research subjects consisted of principals, teachers, and representatives of the Aceh Tamiang Traditional Council (MAA) from two schools, namely SD Negeri 1 Sungai Liput and SD Negeri 1 Sriwijaya. Data were collected through observation, interviews, and documentation, and analyzed through data reduction, data display, and conclusion drawing. The findings reveal that: (1) The principals technical skills were reflected in their ability to formulate and manage RKS and RKAS through deliberation, integrate ABT into the curriculum, utilize internet-based learning media, provide cultural literacy resources such as the Tamiang language dictionary, and manage school facilities through the spirit of gotong royong (collective work). These programs contributed to improving teacher performance through clear planning, facility support, and work guidelines rooted in local wisdom. (2) Interpersonal skills were demonstrated through polite and ethical communication based on Tamiang customs, conflict resolution using a familial and consensus approach, teacher empowerment through kelompok belajar (teacher learning groups), participatory practices, and the creation of a collaborative work climate. This approach enhanced teacher motivation, commitment, and discipline. (3) Conceptual skills were evident in the principals' ability to formulate a vision and mission grounded in Tamiang cultural values, adapt national education policies to the local context, build solid teamwork, conduct data-based evaluations (including school performance reports, BOS Kinerja achievements, and “Beautiful Classroom” assessments), and involve communities and traditional institutions in school programs, including traditions such as pesejuk and the use of Malay Tamiang traditional attire. This study concludes that the managerial abilities of school principals based on the local wisdom of Tamiang cultural values significantly contribute to improving teacher performance through the application of technical, interpersonal, and conceptual skills rooted in local traditions. Principals are able to plan programs through deliberation, build harmonious working relationships, and interpret educational policies in accordance with the Tamiang cultural context. The integration of values such as togetherness, mutual cooperation, and social responsibility strengthens teachers' professionalism while fostering students' character and cultural identity.

هدف این پژوهش تحلیل (۱) مهارت‌های فنی، (۲) مهارت‌های بین‌فردی و (۳) مهارت‌های مفهومی مدیران مدارس مبتنی بر خرد بومی فرهنگ سنتی تامیانگ (Adat Budaya Tamiang/ABT) در بهبود عملکرد معلمان در مدارس ابتدایی شهرستان آچه تامیانگ است. این پژوهش با روش کیفی و رویکرد مطالعه موردی انجام شده است. شرکت‌کنندگان پژوهش شامل مدیران مدارس، معلمان و نمایندگان شورای سنتی آچه تامیانگ (MAA) از دو مدرسه، یعنی SD Negeri 1 Sungai Liput و SD Negeri 1 Sriwijaya بودند. داده‌ها از طریق مشاهده، مصاحبه و اسناد جمع‌آوری و با استفاده از کاهش داده‌ها، نمایش داده‌ها و نتیجه‌گیری تحلیل شدند. یافته‌ها نشان دادند که: (۱) مهارت‌های فنی مدیران مدارس در توانایی آن‌ها برای تدوین و مدیریت RKS و RKAS از طریق مشورت، ادغام ABT در برنامه درسی، بهره‌گیری از رسانه‌های آموزشی مبتنی بر اینترنت، فراهم‌سازی منابع سواد فرهنگی مانند فرهنگ لغت زبان تامیانگ و مدیریت امکانات مدرسه با روحیه گوتونگ رویونگ (کار جمعی) منعکس می‌شود. این برنامه‌ها از طریق برنامه‌ریزی شفاف، حمایت از امکانات و دستورالعمل‌های کاری مبتنی بر خرد بومی به بهبود عملکرد معلمان کمک کردند. (۲) مهارت‌های بین‌فردی از طریق ارتباط مؤدبانه و اخلاقی مبتنی بر آداب تامیانگ، حل تعارض با رویکرد خانوادگی و اجماعی، توانمندسازی معلمان از طریق گروه‌های یادگیری معلمان (kelompok belajar)، شیوه‌های مشارکتی و ایجاد فضای کاری مشارکتی نشان داده شد. این رویکرد انگیزه، تعهد و انضباط معلمان را افزایش داد. (۳) مهارت‌های مفهومی در توانایی مدیران برای تدوین چشم‌انداز و رسالتی مبتنی بر ارزش‌های فرهنگی تامیانگ، تطبیق سیاست‌های ملی آموزشی با زمینه محلی، ایجاد کار تیمی مستحکم، انجام ارزیابی‌های مبتنی بر داده (از جمله گزارش عملکرد مدرسه، دستاوردهای BOS Kinerja و ارزیابی‌های «کلاس زیبا») و مشارکت جامعه و نهادهای سنتی در برنامه‌های مدرسه، از جمله سنت‌هایی مانند پِسِجوک و استفاده از لباس سنتی مالایو تامیانگ مشهود بود. این پژوهش نتیجه می‌گیرد که توانمندی‌های مدیریتی مدیران مدارس مبتنی بر خرد بومی ارزش‌های فرهنگی تامیانگ، از طریق به‌کارگیری مهارت‌های فنی، بین‌فردی و مفهومی ریشه‌دار در سنت‌های محلی، به طور معناداری به بهبود عملکرد معلمان کمک می‌کند. مدیران قادرند برنامه‌ها را از طریق مشورت برنامه‌ریزی کنند، روابط کاری هماهنگ ایجاد نمایند و سیاست‌های آموزشی را متناسب با زمینه فرهنگی تامیانگ تفسیر کنند. ادغام ارزش‌هایی چون همبستگی، همکاری متقابل و مسئولیت اجتماعی، حرفه‌ای‌گری معلمان را تقویت کرده و در عین حال به پرورش شخصیت و هویت فرهنگی دانش‌آموزان می‌انجامد.