Jack Walton

Artificial intelligence (AI) is often presented as solving longstanding challenges of feedback in higher education. Research and commentary tend to focus on how AI can replace educator labour by providing feedback information at scale but this substitution risks simplifying a complex and interconnected set of practices. We draw from Barnett’s work on the ecological university to offer a dynamic, relational view of an ecosystem – where the whole is greater than the sum of its parts. This perspective of the feedback ecosystem sensitised a qualitative study, where data was constituted through participant discussion within two-hour online workshops. Twelve students and 18 educators participated across three workshops; analysis of participant feedback experiences illustrated how feedback relations shift in the presence of AI. To conclude, we suggest that in response to AI, educators can seek to strengthen their feedback relationships with students over time – what we call humans-as-the-loop – in the feedback ecosystem.

هوش مصنوعی (AI) اغلب به عنوان راه‌حلی برای چالش‌های دیرینه بازخورد در آموزش عالی مطرح می‌شود. پژوهش‌ها و دیدگاه‌ها عمدتاً بر این تمرکز دارند که چگونه هوش مصنوعی می‌تواند جایگزین نیروی کار آموزشی شده و اطلاعات بازخورد را در مقیاس وسیع ارائه دهد، اما این جایگزینی خطر ساده‌سازی مجموعه‌ای پیچیده و به‌هم‌پیوسته از رویه‌ها را به همراه دارد. ما با بهره‌گیری از آثار Barnett درباره دانشگاه بوم‌شناختی، دیدگاهی پویا و رابطه‌مند از یک اکوسیستم ارائه می‌دهیم؛ جایی که کل، فراتر از مجموع اجزای آن است. این رویکرد نسبت به اکوسیستم بازخورد، مطالعه‌ای کیفی را جهت‌دهی کرد که داده‌های آن از طریق بحث شرکت‌کنندگان در کارگاه‌های آنلاین دو ساعته گردآوری شد. دوازده دانشجو و هجده مدرس در سه کارگاه شرکت کردند؛ تحلیل تجارب بازخورد شرکت‌کنندگان نشان داد که چگونه روابط بازخورد در حضور هوش مصنوعی دچار تغییر می‌شود. در پایان، پیشنهاد می‌کنیم که در واکنش به هوش مصنوعی، مدرسان می‌توانند در طول زمان روابط بازخوردی خود را با دانشجویان تقویت کنند؛ چیزی که ما آن را «انسان‌ها به‌عنوان حلقه» در اکوسیستم بازخورد می‌نامیم.