Jennifer Randall

Van Orman et al. (2026) offer a framework of principles for equitable classroom assessment. They describe an important contribution to the field’s ongoing shift towards more learner-centred, contextually responsive assessment practices. I argue that although the framework represents a meaningful advance towards equity, particularly in its attention to sociocultural responsiveness, multiple forms of evidence, and student involvement in assessment, it operates largely within existing paradigms of classroom assessment and stops short of interrogating the historical and structural functions of grading itself. I offer three extensions: (a) reconsidering grading as a mechanism of ranking and sorting, (b) historicising assessment within longer trajectories of exclusion, and (c) interrogating the distribution of power in classroom assessment. These extensions suggest directions for a justice-oriented framework that does not replace the authors’ contribution but extends it into territory their framework leaves unmapped-territory that will require changes in individual teacher practice and institutional/structural formation to enact.

Van Orman و همکاران (2026) چارچوبی از اصول برای ارزشیابی کلاسی عادلانه ارائه می‌دهند. آن‌ها سهم مهمی در تغییر مستمر حوزه به سوی شیوه‌های ارزشیابی یادگیرنده‌محور و پاسخگو به بافت توصیف می‌کنند. من استدلال می‌کنم که اگرچه این چارچوب پیشرفتی معنادار به سوی عدالت است، به‌ویژه از حیث توجه به پاسخگویی جامعه‌شناختی، اشکال متنوع شواهد و مشارکت دانش‌آموزان در ارزشیابی، اما عمدتاً در چارچوب‌های موجود ارزشیابی کلاسی عمل می‌کند و از بررسی کارکردهای تاریخی و ساختاری نمره‌دهی خودداری می‌کند. من سه گسترش پیشنهاد می‌کنم: (الف) بازاندیشی نمره‌دهی به‌عنوان سازوکاری برای رتبه‌بندی و تفکیک، (ب) تاریخی‌کردن ارزشیابی در مسیرهای طولانی‌تر طرد و حذف، و (ج) واکاوی توزیع قدرت در ارزشیابی کلاسی. این گسترش‌ها جهت‌هایی را برای چارچوبی عدالت‌محور پیشنهاد می‌کنند که جایگزین سهم نویسندگان نمی‌شود، بلکه آن را به قلمرویی گسترش می‌دهد که چارچوب آنان ترسیم نکرده است؛ قلمرویی که تحقق آن مستلزم تغییر در عمل فردی معلمان و شکل‌گیری نهادی/ساختاری خواهد بود.