Ji Yea Lee

Purpose: Using data from the ninth wave of the Korean Longitudinal Survey of Women and Families (KLoWF), this study aimed to examine the relationships among subjective health status, spousal shared activities, and depression and to identify factors associated with depression among married postmenopausal women.Methods: A cross-sectional secondary analysis was performed using data from 2,317 married postmenopausal women aged 40–64 years in the ninth wave (2023) of KLoWF. SPSS/WIN 30.0 was used to calculate descriptive statistics and Pearson correlation coefficients and to conduct one-way analysis of variance and hierarchical multiple regression analyses.Results: Depression was negatively correlated with subjective health status (r=−.35, p<.001) and spousal shared activities (r=−.05, p=.017). Subjective health status and spousal shared activities were positively correlated (r=.12, p<.001). Hierarchical multiple regression identified a significant association between subjective health status and depression (β=−.31, p<.001), but no significant association between spousal shared activities and depression (β=.02, p=.257). The final model had an adjusted R2 of .14. In exploratory analyses, depression was positively associated with watching movies, performances, and sports events with a spouse (β=.08, p<.001); none of the other shared activities had a significant association with depression.Conclusion: Subjective health status had the strongest association with depression among married postmenopausal women. The findings suggest that interventions to promote mental health in this population should take subjective health status into account. Further research is needed to determine how associations with mental health outcomes vary by the specific type of spousal shared activity.

هدف: این مطالعه با استفاده از داده‌های موج نهم پیمایش طولی زنان و خانواده‌های کره‌ای (KLoWF) به بررسی روابط بین وضعیت سلامت ذهنی، فعالیت‌های مشترک با همسر و افسردگی و شناسایی عوامل مرتبط با افسردگی در زنان متأهل یائسه پرداخت. روش‌ها: یک تحلیل ثانویه مقطعی با استفاده از داده‌های ۲٬۳۱۷ زن متأهل یائسه ۴۰ تا ۶۴ ساله در موج نهم (۲۰۲۳) KLoWF انجام شد. برای محاسبه آمار توصیفی و ضرایب همبستگی پیرسون و انجام تحلیل واریانس یک‌طرفه و رگرسیون چندگانه سلسله‌مراتبی از SPSS/WIN 30.0 استفاده شد. نتایج: افسردگی با وضعیت سلامت ذهنی (r=−.35, p<.001) و فعالیت‌های مشترک با همسر (r=−.05, p=.017) همبستگی منفی داشت. وضعیت سلامت ذهنی و فعالیت‌های مشترک با همسر با یکدیگر همبستگی مثبت داشتند (r=.12, p<.001). رگرسیون چندگانه سلسله‌مراتبی ارتباط معناداری بین وضعیت سلامت ذهنی و افسردگی (β=−.31, p<.001) نشان داد، اما بین فعالیت‌های مشترک با همسر و افسردگی ارتباط معناداری مشاهده نشد (β=.02, p=.257). مدل نهایی دارای R2 تعدیل‌شده برابر با .14 بود. در تحلیل‌های اکتشافی، افسردگی با تماشای فیلم، اجراها و رویدادهای ورزشی با همسر ارتباط مثبت داشت (β=.08, p<.001)؛ هیچ‌یک از سایر فعالیت‌های مشترک ارتباط معناداری با افسردگی نداشتند. نتیجه‌گیری: وضعیت سلامت ذهنی قوی‌ترین ارتباط را با افسردگی در زنان متأهل یائسه داشت. یافته‌ها نشان می‌دهد که مداخلات برای ارتقای سلامت روان در این جمعیت باید وضعیت سلامت ذهنی را مدنظر قرار دهند. پژوهش‌های بیشتری برای تعیین نحوه تفاوت ارتباط فعالیت‌های مشترک با همسر با پیامدهای سلامت روان بر اساس نوع خاص فعالیت مورد نیاز است.

Purpose: This study examined the associations of the nursing work environment, peer support, and grit with job satisfaction among nurses who had experienced department transfers. Methods: This cross-sectional descriptive study included 136 nurses from two tertiary hospitals who had experienced at least one department transfer within the previous three years. Data were collected from June 15 to August 15, 2025, using a structured online questionnaire. The data were analyzed using descriptive statistics, the t-test, analysis of variance, Pearson correlation coefficients, and multiple linear regression in IBM SPSS version 26.0. Results: Job satisfaction was significantly correlated with the nursing work environment (r=.69, p<.001), peer support (r=.58, p<.001), and grit (r=.63, p<.001). In the multiple linear regression analysis, the nursing work environment (β=.47, p<.001), peer support (β=.35, p<.001), and grit (β=.26, p<.001) were significant factors associated with job satisfaction. Conclusion: The nursing work environment showed the strongest association with job satisfaction, followed by peer support and grit. Supportive work environments, peer-support systems, and organizational strategies that strengthen nurses’ grit may help improve job satisfaction and support adaptation after department transfer.

هدف: این پژوهش به بررسی ارتباط محیط کار پرستاری، حمایت همتایان و سرسختی با رضایت شغلی در میان پرستارانی که تجربه انتقال بین بخشی داشته‌اند، پرداخت. روش‌ها: این مطالعه توصیفی مقطعی شامل ۱۳۶ پرستار از دو بیمارستان سطح سوم بود که طی سه سال گذشته حداقل یک بار انتقال بین بخشی را تجربه کرده بودند. داده‌ها از ۱۵ ژوئن تا ۱۵ اوت ۲۰۲۵ از طریق پرسشنامه ساختاریافته آنلاین جمع‌آوری شد. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی، آزمون t، تحلیل واریانس، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندگانه در نرم‌افزار IBM SPSS نسخه ۲۶.۰ تحلیل شدند. یافته‌ها: رضایت شغلی با محیط کار پرستاری (r=.69, p<.001)، حمایت همتایان (r=.58, p<.001) و سرسختی (r=.63, p<.001) همبستگی معناداری داشت. در تحلیل رگرسیون خطی چندگانه، محیط کار پرستاری (β=.47, p<.001)، حمایت همتایان (β=.35, p<.001) و سرسختی (β=.26, p<.001) به عنوان عوامل معنادار مرتبط با رضایت شغلی شناسایی شدند. نتیجه‌گیری: محیط کار پرستاری قوی‌ترین ارتباط را با رضایت شغلی نشان داد و پس از آن حمایت همتایان و سرسختی قرار گرفتند. محیط‌های کاری حمایتی، نظام‌های حمایت همتایان و راهبردهای سازمانی که به تقویت سرسختی پرستاران کمک می‌کنند، می‌توانند به بهبود رضایت شغلی و حمایت از سازگاری پس از انتقال بین بخشی کمک نمایند.