How do street-level bureaucrats manage the existential needs of older people when making decisions regarding home care? – On the significance and use of neglective restrictiveness
کارگزاران سطح خیابان چگونه نیازهای وجودی سالمندان را هنگام تصمیم‌گیری درباره مراقبت در منزل مدیریت می‌کنند؟ – درباره اهمیت و کاربست محدودیت غفلت‌آمیز
چکیده
Reduced resources in the public sector, combined with an ageing population and increasing existential needs, mean that social service caseworkers need strategies to manage and limit their workload. Social service caseworkers consequently need to develop new ways to manage the population’s increased existential needs. The purpose of the study is therefore to analyse and understand how social workers handle existential issues during the needs assessment process for home care services. Data have been collected through semi-structured interviews with social service caseworkers (N = 15) (2022–2024). The results show that shifting responsibility (e.g. delegation and integration) and professional sensitivity (e.g. tacit knowledge, empathy and adaptation) were two prevalent strategies. The study uses the term neglective restrictiveness to further explain how social service caseworkers combine the two strategies in order to consciously disregard and transform existential needs into a non-issue. A hard-to-manage area is dealt with through actions including delay, omission, disregard and delegation. The study develops the SLB theory, particularly in relation to situations that require an emotional stance.
کاهش منابع در بخش عمومی، همراه با سالمند شدن جمعیت و افزایش نیازهای وجودی، موجب می‌شود که کارگزاران خدمات اجتماعی به راهبردهایی برای مدیریت و محدود کردن حجم کار خود نیاز داشته باشند. بنابراین، کارگزاران خدمات اجتماعی باید روش‌های جدیدی برای مدیریت نیازهای وجودی فزاینده جمعیت توسعه دهند. هدف این پژوهش، تحلیل و فهم چگونگی مواجهه مددکاران اجتماعی با مسائل وجودی در فرایند ارزیابی نیاز برای خدمات مراقبت در منزل است. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با کارگزاران خدمات اجتماعی (N = 15) (2022–2024) گردآوری شده‌اند. نتایج نشان می‌دهد که انتقال مسئولیت (مانند واگذاری و ادغام) و حساسیت حرفه‌ای (مانند دانش ضمنی، همدلی و سازگاری) دو راهبرد رایج بوده‌اند. این پژوهش از اصطلاح «محدودیت غفلت‌آمیز» برای توضیح بیشتر نحوه ترکیب این دو راهبرد توسط کارگزاران خدمات اجتماعی به منظور نادیده‌گرفتن آگاهانه و تبدیل نیازهای وجودی به مسئله‌ای بی‌اهمیت استفاده می‌کند. حوزه‌ای که مدیریت آن دشوار است، از طریق اقداماتی چون تأخیر، حذف، بی‌توجهی و واگذاری مورد رسیدگی قرار می‌گیرد. این پژوهش نظریه SLB را به‌ویژه در ارتباط با موقعیت‌هایی که نیازمند موضع‌گیری عاطفی هستند، توسعه می‌دهد.