Kenneth Yuomeyse

Abstract This research investigated the halo effect in the grading of students' achievements by teachers in secondary and high schools within the Mfoundi Division. Specifically, it analyzed the effects of student behavior, student reputation, and teacher expectations on the perceived fairness of grading and halo effects. The study employed an explanatory mixed-methods research design. Data were collected from 347 students selected through stratified sampling and 07 teachers from both public and private secondary schools. Structured questionnaire was administered to students, while teachers participated in structured interviews. Quantitative data were analyzed using descriptive statistics, Pearson product-moment correlations, and multiple linear regression, while qualitative data were analyzed through thematic analysis. The findings revealed significant positive correlations between perceived grading fairness and halo effect ts with student behavior (r = .513, p < .001), student reputation (r = .438, p < .001), and teacher expectations (r = .469, p < .001). The regression model was significant, F(3,343) = 51.418, p < .001, accounting for 31.0% of the variance. Student behavior emerged as the strongest unique predictor (β = .321, p < .001), followed by teacher expectations (β = .208, p = .001), while student reputation was not a significant unique predictor (β = .110, p = .078). Qualitative findings confirmed that behavior, reputation, prior performance, and expectations can influence grading decisions. The study recommends the adoption of criterion-referenced assessment, clear marking rubrics, moderation, anonymous marking where possible, and professional development on assessment bias to enhance fairness and objectivity in grading. Keywords Halo effectteachers’ gradingstudent behaviourstudent reputationteacher expectationsgrading fairness

چکیده پژوهش حاضر به بررسی اثر هاله‌ای در نمره‌دهی معلمان به پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان در مدارس متوسطه اول و دوم بخش Mfoundi پرداخت. به طور خاص، تأثیر رفتار دانش‌آموز، شهرت دانش‌آموز و انتظارات معلم بر ادراک انصاف در نمره‌دهی و اثر هاله‌ای مورد تحلیل قرار گرفت. این مطالعه از طرح پژوهش ترکیبی تبیینی بهره برد. داده‌ها از ۳۴۷ دانش‌آموز که به روش نمونه‌گیری طبقه‌ای انتخاب شدند و ۰۷ معلم از مدارس متوسطه دولتی و غیردولتی گردآوری شد. پرسشنامه ساختاریافته برای دانش‌آموزان اجرا گردید و معلمان در مصاحبه‌های ساختاریافته شرکت کردند. داده‌های کمی با استفاده از آمار توصیفی، همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندگانه تحلیل شد و داده‌های کیفی از طریق تحلیل تماتیک بررسی گردید. یافته‌ها نشان داد بین انصاف ادراک‌شده در نمره‌دهی و اثر هاله‌ای با رفتار دانش‌آموز (r = .513, p < .001)، شهرت دانش‌آموز (r = .438, p < .001) و انتظارات معلم (r = .469, p < .001) همبستگی مثبت معناداری وجود دارد. مدل رگرسیون معنادار بود، F(3,343) = 51.418, p < .001، و ۳۱٫۰٪ از واریانس را تبیین کرد. رفتار دانش‌آموز قوی‌ترین پیش‌بین منحصر به فرد بود (β = .321, p < .001)، سپس انتظارات معلم (β = .208, p = .001)، در حالی که شهرت دانش‌آموز پیش‌بین منحصر به فرد معناداری نبود (β = .110, p = .078). یافته‌های کیفی تأیید کردند که رفتار، شهرت، عملکرد قبلی و انتظارات می‌توانند بر تصمیمات نمره‌دهی تأثیرگذار باشند. مطالعه حاضر توصیه می‌کند که از ارزشیابی ملاک‌محور، راهنمای نمره‌دهی شفاف، تعدیل‌گری، نمره‌دهی ناشناس در صورت امکان و توسعه حرفه‌ای در زمینه سوگیری ارزشیابی برای افزایش انصاف و عینیت در نمره‌دهی استفاده شود.