The relationship between secondary traumatic stress and secondary posttraumatic growth in clinical nurses: a cross-sectional study based on latent profile analysis
رابطه بین استرس ثانویه ناشی از تروما و رشد پساتروما ثانویه در پرستاران بالینی: مطالعه‌ای مقطعی مبتنی بر تحلیل پروفایل نهفته
چکیده
Objective This study aims to identify the latent profiles of secondary traumatic stress-secondary posttraumatic growth (STS-SPTG) among clinical nurses and explore factors associated with profile membership. Methods A convenience sampling method was used to recruit clinical nurses from a provincial tertiary Grade A hospital in Anhui Province between June and August 2024. Data were collected using the general information questionnaire, the Secondary Traumatic Stress Scale, the Secondary Posttraumatic Growth Inventory, the 10-item Big Five Inventory, and the Social Support Rating Scale. Latent profile analysis was performed to identify distinct STS-SPTG profiles among clinical nurses, and multinomial logistic regression analysis was used to explore factors associated with profile membership. Results A total of 496 valid questionnaires were collected. Three latent profiles of STS-SPTG were identified among clinical nurses: the low-response profile (34.3%), the high-risk profile (42.3%), and the positive-growth profile (23.4%). Self-rated health status, job satisfaction, perceived job burnout, administrative position, personality traits, and social support were associated with latent profile membership among clinical nurses ( p < 0.05). Conclusion Clinical nurses exhibited substantial heterogeneity in STS-SPTG patterns. The identified profiles and associated factors may provide preliminary evidence for early identification and stratified supportive approaches for nurses with different psychological response patterns. However, associations involving personality traits should be interpreted cautiously and require further validation in future studies.
هدف: این مطالعه با هدف شناسایی پروفایل‌های نهفته استرس ثانویه ناشی از تروما-رشد پساتروما ثانویه (STS-SPTG) در میان پرستاران بالینی و بررسی عوامل مرتبط با عضویت در پروفایل‌ها انجام شد. روش‌ها: نمونه‌گیری در دسترس برای جذب پرستاران بالینی از یک بیمارستان درجه یک سه‌گانه استانی در استان آنهویی بین ژوئن تا اوت ۲۰۲۴ به کار گرفته شد. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه اطلاعات عمومی، مقیاس استرس ثانویه ناشی از تروما، فهرست رشد پساتروما ثانویه، نسخه ۱۰ ماده‌ای فهرست پنج عامل بزرگ شخصیت و مقیاس ارزیابی حمایت اجتماعی جمع‌آوری گردید. تحلیل پروفایل نهفته برای شناسایی پروفایل‌های متمایز STS-SPTG در میان پرستاران بالینی انجام شد و تحلیل رگرسیون لجستیک چندوجهی برای بررسی عوامل مرتبط با عضویت در پروفایل‌ها به کار رفت. نتایج: در مجموع ۴۹۶ پرسشنامه معتبر جمع‌آوری شد. سه پروفایل نهفته STS-SPTG در میان پرستاران بالینی شناسایی گردید: پروفایل پاسخ پایین (۳۴٫۳٪)، پروفایل پرخطر (۴۲٫۳٪) و پروفایل رشد مثبت (۲۳٫۴٪). وضعیت سلامت خودارزیابی‌شده، رضایت شغلی، فرسودگی شغلی ادراک‌شده، سمت اداری، ویژگی‌های شخصیتی و حمایت اجتماعی با عضویت در پروفایل نهفته در میان پرستاران بالینی مرتبط بودند (p < 0.05). نتیجه‌گیری: پرستاران بالینی ناهمگونی قابل توجهی در الگوهای STS-SPTG نشان دادند. پروفایل‌ها و عوامل شناسایی‌شده می‌توانند شواهد مقدماتی برای شناسایی زودهنگام و رویکردهای حمایتی لایه‌بندی‌شده برای پرستاران با الگوهای مختلف پاسخ روان‌شناختی فراهم کنند. با این حال، ارتباطات مربوط به ویژگی‌های شخصیتی باید با احتیاط تفسیر شود و نیازمند اعتبارسنجی بیشتر در پژوهش‌های آینده است.