Lisa Gotthard

Abstract Raising and control structures in Present-day English are surface-identical, yet differ in crucial ways both syntactically and semantically. We study the difference between the two from a diachronic and acquisitional perspective. Historically, raising has been argued to have emerged out of control (Higgins 1990). Similarly, raising has been found to be developmentally delayed compared to control (e.g. Wexler & Culicover 1987). We use quantitative methods to study the spread of TO -infinitives in child-directed and child naturalistic speech. In parallel, we study the same process in Early Modern English and what distributional properties may have facilitated the emergence of the distinction. Furthermore, we put to the test a learning model, the Tolerance Principle (Yang 2016), against the diachronic data. We argue that the emergence of raising historically was most likely a consequence of the broader rise of the requirement for an overt subject – an argument that has a clear parallel in recent research on the acquisition of raising using the same methods (Irani 2019).

ساختارهای رِیزینگ و کنترل در زبان انگلیسی معاصر از لحاظ ظاهری یکسان هستند، اما از نظر نحوی و معنایی تفاوت‌های اساسی دارند. در این پژوهش، تفاوت میان این دو ساختار از دیدگاه تاریخی و اکتسابی مورد بررسی قرار می‌گیرد. از منظر تاریخی، مطرح شده است که ساختار رِیزینگ از ساختار کنترل منشأ گرفته است (Higgins 1990). همچنین، پژوهش‌ها نشان داده‌اند که رِیزینگ از نظر رشد زبانی نسبت به کنترل با تأخیر ظاهر می‌شود (برای مثال Wexler & Culicover 1987). در این مطالعه، با استفاده از روش‌های کمی، گسترش مصدرهای TO در گفتار هدایت‌شده به کودک و گفتار طبیعی کودکان مورد بررسی قرار گرفته است. به طور موازی، همین فرایند در زبان انگلیسی اوایل دوران مدرن و ویژگی‌های توزیعی که ممکن است به ظهور تمایز میان این ساختارها کمک کرده باشند، بررسی می‌شود. افزون بر این، مدل یادگیری اصل تساهل (Tolerance Principle) (Yang 2016) را با داده‌های تاریخی می‌آزماییم. استدلال می‌شود که ظهور تاریخی رِیزینگ به احتمال زیاد پیامد گسترش الزام به وجود فاعل صریح بوده است؛ استدلالی که در پژوهش‌های اخیر دربارهٔ اکتساب رِیزینگ با استفاده از همین روش‌ها (Irani 2019) نیز مشابهت روشنی دارد.