Lukmanulhakim

This study aims to describe the use of the jump rope game to foster patience and cooperation among children aged 5–6 years at a kindergarten in Pontianak. The participants consisted of 12 students from Class B4 and their class teacher. The study employed a descriptive approach using qualitative methods, with the researcher acting as the primary instrument. Data collection methods included observation, interviews, and documentation, while data analysis involved data reduction, data presentation, and conclusion drawing. The results indicate that the use of the jump rope game can enhance patience and cooperation among children in an early childhood education setting. To ensure effective instruction, teachers need to attend to and prepare specific steps: 1) planning, which includes developing teaching modules and Daily Lesson Plans (RPPH); 2) implementation, carried out based on the prepared modules and lesson plans; and 3) assessment of student learning outcomes using instruments such as observation sheets and anecdotal records.

هدف این پژوهش توصیف کاربرد بازی طناب‌پرشی به منظور پرورش صبر و همکاری در کودکان ۵ تا ۶ ساله در یک مهدکودک در پونتیاناک است. شرکت‌کنندگان شامل ۱۲ دانش‌آموز کلاس B4 و معلم کلاس آن‌ها بودند. این پژوهش با رویکرد توصیفی و روش کیفی انجام شد و پژوهشگر به عنوان ابزار اصلی پژوهش ایفای نقش کرد. روش‌های گردآوری داده شامل مشاهده، مصاحبه و مستندسازی بود و تحلیل داده‌ها از طریق کاهش داده، ارائه داده و نتیجه‌گیری صورت گرفت. نتایج نشان می‌دهد که استفاده از بازی طناب‌پرشی می‌تواند صبر و همکاری را در کودکان در محیط آموزش پیش‌دبستانی افزایش دهد. برای آموزش مؤثر، معلمان باید به مراحل خاصی توجه و آن‌ها را آماده کنند: ۱) برنامه‌ریزی که شامل تدوین ماژول‌های آموزشی و طرح درس روزانه (RPPH) است؛ ۲) اجرا که بر اساس ماژول‌ها و طرح درس‌های تهیه‌شده انجام می‌شود؛ و ۳) ارزیابی نتایج یادگیری دانش‌آموزان با استفاده از ابزارهایی مانند برگه‌های مشاهده و گزارش‌های حکایتی.