Miriam Miller

Over the past decade, there has been a surge in mental health challenges among adolescents. While social and emotional learning (SEL) programs are positioned to bolster young people's social, emotional, and academic success and mental health, too few SEL programs center adolescent development in the present context, largely ignoring the realities and needs of Black, Indigenous, and People of Color (BIPOC), LGBTQ2SIA+, and students with disabilities. To fill this gap and need for transformative SEL, we hosted a series of focus groups with fifteen BIPOC middle schoolers to ask what they need to belong and thrive at school, given our belief that the youth most marginalized carry the genius to transform schools for every student. In this paper, we share their insights on how educators can create learning environments that ensure their safety, honor their humanity, cultivate joy, and foster their social, emotional, and academic well-being through transformative SEL and liberatory teaching practices. Youth shared easy-to-implement examples of how educators can nurture relationships with students, create safe and caring classroom environments, humanize education, and advance social justice and civic engagement. Based on what we learned from youth, we urge SEL program developers and educators to start by discovering who young people are and what they need to flourish socially, emotionally, and academically, then to use what students share to inform instructional practice, create and select academic content, guide interactions, and build communities where students feel a sense of trust, belonging, and care.

در دهه گذشته، چالش‌های سلامت روان در میان نوجوانان افزایش چشمگیری داشته است. در حالی که برنامه‌های یادگیری اجتماعی و عاطفی (SEL) برای تقویت موفقیت اجتماعی، عاطفی و تحصیلی و سلامت روان جوانان طراحی شده‌اند، تعداد کمی از این برنامه‌ها بر رشد نوجوانان در بستر کنونی تمرکز دارند و عمدتاً واقعیت‌ها و نیازهای نوجوانان سیاه‌پوست، بومی و رنگین‌پوست (BIPOC)، افراد LGBTQ2SIA+ و دانش‌آموزان دارای معلولیت را نادیده می‌گیرند. برای پر کردن این خلأ و پاسخ به نیاز به SEL تحول‌آفرین، مجموعه‌ای از گروه‌های متمرکز با پانزده دانش‌آموز راهنمایی BIPOC برگزار کردیم تا بپرسیم برای تعلق داشتن و شکوفایی در مدرسه به چه چیزهایی نیاز دارند، با این باور که جوانان بیش از همه به حاشیه رانده‌شده، توانایی تحول مدارس برای همه دانش‌آموزان را دارند. در این مقاله، دیدگاه‌های آنان را درباره چگونگی ایجاد محیط‌های یادگیری توسط معلمان که امنیت، انسانیت، شادی و بهزیستی اجتماعی، عاطفی و تحصیلی آنان را از طریق SEL تحول‌آفرین و شیوه‌های تدریس رهایی‌بخش تضمین می‌کند، به اشتراک می‌گذاریم. نوجوانان نمونه‌هایی ساده و قابل اجرا از چگونگی پرورش روابط توسط معلمان با دانش‌آموزان، ایجاد محیط‌های کلاسی ایمن و مراقبت‌آمیز، انسانی‌سازی آموزش و پیشبرد عدالت اجتماعی و مشارکت مدنی ارائه کردند. بر اساس آنچه از نوجوانان آموختیم، از توسعه‌دهندگان برنامه‌های SEL و معلمان می‌خواهیم که ابتدا با کشف این‌که جوانان چه کسانی هستند و برای شکوفایی اجتماعی، عاطفی و تحصیلی به چه نیاز دارند آغاز کنند و سپس آنچه دانش‌آموزان به اشتراک می‌گذارند را برای اطلاع‌رسانی به شیوه تدریس، ایجاد و انتخاب محتوای آموزشی، هدایت تعاملات و ساخت جوامعی که در آن دانش‌آموزان احساس اعتماد، تعلق و مراقبت می‌کنند، به کار گیرند.