Muhammad Ibrahim

Purpose of the study: This study aims to examine patterns of STEAM integration in the Pancasila Student Profile Strengthening Project (P5) and to identify its benefits, challenges, and implications for project-based learning design within the Merdeka Curriculum. Methodology: A Systematic Literature Review was conducted on relevant articles published between 2020 and 2025. Searches were performed through Google Scholar, Garuda, andSinta using keywords related to P5, STEAM, and the Merdeka Curriculum. Based on the inclusion and exclusion criteria, 12 articles were selected, categorized, and analyzed descriptively and comparatively Main Findings: The review shows that contextual P5 activities support mutual cooperation, independence, creativity, communication, and responsibility, while STEAM supports creativity, critical thinking, problem solving, scientific curiosity, and 4C skills. The clearest direct evidence of integration was found in entrepreneurship and local-wisdom themes, with teacher readiness and balanced representation of STEAM elements emerging as the main challenges Novelty/Originality of this study: This review integrates findings from P5 and STEAM studies to map their points of convergence more systematically. Its novelty lies in identifying theme-based integration patterns, implementation success factors, and limitations in direct empirical evidence, thereby providing a basis for future STEAM-based P5 design and research

هدف مطالعه: این مطالعه با هدف بررسی الگوهای ادغام STEAM در پروژه تقویت پروفایل دانش‌آموز پاندسیلا (P5) و شناسایی مزایا، چالش‌ها و پیامدهای آن برای طراحی یادگیری مبتنی بر پروژه در چارچوب برنامه درسی مردکا انجام شده است. روش‌شناسی: مرور نظام‌مند ادبیات پژوهش بر روی مقالات مرتبط منتشرشده بین سال‌های 2020 تا 2025 صورت گرفت. جستجوها از طریق Google Scholar، Garuda و Sinta با استفاده از کلیدواژه‌های مرتبط با P5، STEAM و برنامه درسی مردکا انجام شد. بر اساس معیارهای ورود و خروج، 12 مقاله انتخاب، دسته‌بندی و به صورت توصیفی و مقایسه‌ای تحلیل شدند. یافته‌های اصلی: مرور انجام‌شده نشان می‌دهد که فعالیت‌های زمینه‌ای P5 از همکاری متقابل، استقلال، خلاقیت، ارتباط و مسئولیت‌پذیری حمایت می‌کنند، در حالی که STEAM از خلاقیت، تفکر انتقادی، حل مسئله، کنجکاوی علمی و مهارت‌های 4C پشتیبانی می‌کند. شواهد مستقیم و روشن ادغام عمدتاً در موضوعات کارآفرینی و حکمت بومی مشاهده شد و آمادگی معلمان و نمایندگی متوازن عناصر STEAM به عنوان چالش‌های اصلی مطرح گردید. نوآوری/اصالت مطالعه: این مرور یافته‌های مطالعات P5 و STEAM را برای ترسیم نقاط همگرایی آن‌ها به صورت نظام‌مند ادغام می‌کند. نوآوری آن در شناسایی الگوهای ادغام مبتنی بر موضوع، عوامل موفقیت اجرا و محدودیت‌های شواهد تجربی مستقیم است و بدین ترتیب مبنایی برای طراحی و پژوهش‌های آتی مبتنی بر P5 و STEAM فراهم می‌آورد.

Package C is an equivalency education program at the senior high school level within the non-formal education system, providing learning opportunities for individuals who do not continue their formal education. This study aims to evaluate the implementation of the Package C Program at the Sanggar Kegiatan Belajar (SKB) of Gorontalo City using a qualitative evaluative approach with the CIPP (Context, Input, Process, Product) model. Informants were selected through purposive sampling and consisted of the head of SKB, two tutors, and three learners. Data were collected through observation, interviews, and documentation, and analyzed using the Miles and Huberman model. The results show that the Package C Program meets the needs of the community and is supported by competent tutors, an appropriate curriculum, adequate facilities and infrastructure, and sufficient funding. The learning process is conducted through face-to-face sessions, tutorials, and independent learning, although learner attendance is still affected by work commitments. The program also contributes to improvements in learners' knowledge, skills, self-confidence, and attainment of an equivalency certificate. The program is recommended to develop more flexible learning schedules and utilize technology-based learning media.

برنامه بسته C یک برنامه آموزش معادل در سطح دبیرستان در نظام آموزش غیررسمی است که فرصت‌های یادگیری را برای افرادی که تحصیلات رسمی خود را ادامه نمی‌دهند، فراهم می‌کند. هدف این پژوهش، ارزیابی اجرای برنامه بسته C در مرکز فعالیت‌های یادگیری (SKB) شهر گورونتالو با استفاده از رویکرد ارزیابی کیفی و مدل CIPP (زمینه، ورودی، فرایند، محصول) است. مطلعان از طریق نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند و شامل رئیس SKB، دو مدرس و سه فراگیر بودند. داده‌ها از طریق مشاهده، مصاحبه و مستندسازی گردآوری و با استفاده از مدل Miles و Huberman تحلیل شدند. نتایج نشان می‌دهد که برنامه بسته C نیازهای جامعه را برآورده می‌کند و توسط مدرسان شایسته، برنامه درسی مناسب، امکانات و زیرساخت‌های کافی و تأمین مالی مناسب پشتیبانی می‌شود. فرایند یادگیری از طریق جلسات حضوری، آموزش‌های فردی و یادگیری مستقل انجام می‌شود، هرچند حضور فراگیران همچنان تحت تأثیر تعهدات شغلی قرار دارد. این برنامه همچنین به بهبود دانش، مهارت‌ها، اعتماد به نفس و دریافت گواهی معادل توسط فراگیران کمک می‌کند. توصیه می‌شود برنامه، زمان‌بندی‌های یادگیری انعطاف‌پذیرتری را توسعه داده و از رسانه‌های یادگیری مبتنی بر فناوری بهره گیرد.