Ntokozo Dennis Ndwandwe

This study examines how Indigenous African leadership philosophies, particularly Ubuntu and participatory governance models, can transform higher education institutions into sites of peace education and epistemic justice. It responds to the enduring marginalisation of Indigenous Knowledge Systems within African universities. A qualitative comparative institutional analysis design, underpinned by document-based research, was adopted. The study analysed 67 institutional documents from universities in Rwanda, South Africa, and Ghana. Rwanda’s post-genocide education reforms served as a critical embedded case. This offered insights into context-driven educational transformation. Eurocentric leadership structures remain deeply embedded across the cases, perpetuating epistemic injustice. Yet pockets of Afrocentric innovation are emerging. For instance, governance restructures in Rwanda incorporate restorative justice principles, gender equity initiatives are evident in South Africa, and curriculum reviews in Ghana propose Indigenous Knowledge Systems integration. Evidence from these institutional documents points to a gradual shift toward locally grounded leadership. Student movements like #RhodesMustFall further reveal how institutional hierarchies are being contested. The study proposes an epistemically just leadership framework, anchored in participatory governance, Ubuntu-informed pedagogy, and restorative policies. By centring Indigenous Knowledge Systems and African philosophical traditions, this research contributes to broader efforts toward epistemic justice, social cohesion, and the transformation of post-colonial institutions. It positions leadership transformation as foundational, not peripheral, to broader decolonisation efforts in African higher education.

این مطالعه به بررسی این موضوع می‌پردازد که چگونه فلسفه‌های رهبری بومی آفریقایی، به‌ویژه اوبونتو و الگوهای حکمرانی مشارکتی، می‌توانند مؤسسات آموزش عالی را به مکان‌هایی برای آموزش صلح و عدالت معرفتی تبدیل کنند. این پژوهش به حاشیه‌راندگی مداوم نظام‌های دانش بومی در دانشگاه‌های آفریقایی پاسخ می‌دهد. یک طرح تحلیل نهادی تطبیقی کیفی با تکیه بر پژوهش مبتنی بر اسناد اتخاذ شد. در این مطالعه، ۶۷ سند نهادی از دانشگاه‌های رواندا، آفریقای جنوبی و غنا تحلیل شد. اصلاحات آموزشی پس از نسل‌کشی در رواندا به‌عنوان یک مورد تعبیه‌شده انتقادی مورد استفاده قرار گرفت که بینش‌هایی درباره تحول آموزشی مبتنی بر زمینه ارائه داد. ساختارهای رهبری اروپامحور همچنان در تمامی موارد به‌طور عمیق نهادینه باقی مانده‌اند و بی‌عدالتی معرفتی را تداوم می‌بخشند. با این حال، نشانه‌هایی از نوآوری آفریقامحور در حال ظهور است؛ برای مثال، بازسازی‌های حکمرانی در رواندا اصول عدالت ترمیمی را دربرگرفته‌اند، ابتکارات برابری جنسیتی در آفریقای جنوبی مشهود است و بازنگری‌های برنامه درسی در غنا، ادغام نظام‌های دانش بومی را پیشنهاد می‌کنند. شواهد به‌دست‌آمده از این اسناد نهادی حاکی از تغییر تدریجی به‌سوی رهبری مبتنی بر زمینه محلی است. جنبش‌های دانشجویی مانند #RhodesMustFall همچنین نشان می‌دهند که چگونه سلسله‌مراتب‌های نهادی به چالش کشیده می‌شوند. این مطالعه چارچوبی برای رهبری عادلانه از نظر معرفتی پیشنهاد می‌کند که بر حکمرانی مشارکتی، آموزش مبتنی بر اوبونتو و سیاست‌های ترمیمی استوار است. با محوریت قرار دادن نظام‌های دانش بومی و سنت‌های فلسفی آفریقایی، این پژوهش به تلاش‌های گسترده‌تر برای عدالت معرفتی، انسجام اجتماعی و تحول نهادهای پساسلطه‌گرایانه کمک می‌کند. این پژوهش تحول رهبری را به‌عنوان امری بنیادین و نه حاشیه‌ای برای تلاش‌های گسترده‌تر استعمارزدایی در آموزش عالی آفریقا مطرح می‌کند.