Nuryati Djihadah

This study aims to analyze the relationships of visionary leadership, emotional intelligence, and self-efficacy with teachers’ work discipline in private Islamic elementary schools in Pagedangan District. The study employed a quantitative approach using a survey method and an associative research design. The sample consisted of 100 respondents selected through stratified random sampling. Data were collected using questionnaires and analyzed through descriptive and inferential statistics with the assistance of SPSS software. Hypothesis testing employed Pearson correlation to examine the relationship between each independent variable and work discipline, as well as multiple correlation to assess their simultaneous relationship. The results showed that visionary leadership had a very weak, positive, and statistically insignificant relationship with work discipline, with a correlation coefficient of 0.053 and a significance value of 0.601. Emotional intelligence demonstrated a positive and significant relationship with work discipline, with a correlation coefficient of 0.242 and a significance value of 0.015. Self-efficacy also had a positive and significant relationship with work discipline, with a correlation coefficient of 0.348 and a significance value of 0.000. Simultaneously, visionary leadership, emotional intelligence, and self-efficacy had a positive and significant relationship with work discipline, with a multiple correlation coefficient of 0.381, a significance value of 0.002, and a coefficient of determination of 0.145. These findings indicate that the three variables were jointly associated with 14.5% of the variation in teachers’ work discipline, while the remaining 85.5% was associated with other factors outside the research model. In conclusion, emotional intelligence and self-efficacy had positive and significant partial relationships with teachers’ work discipline, whereas visionary leadership did not demonstrate a statistically significant partial relationship. These findings are expected to inform efforts to improve teachers’ work discipline through the development of emotional intelligence, self-efficacy, and effective educational management

هدف این پژوهش تحلیل روابط رهبری آینده‌نگر، هوش هیجانی و خودکارآمدی با انضباط کاری معلمان در مدارس ابتدایی اسلامی غیردولتی منطقه پاگدانگان است. این پژوهش با رویکرد کمی و با استفاده از روش پیمایشی و طرح پژوهش همبستگی انجام شده است. نمونه شامل ۱۰۰ نفر از پاسخ‌دهندگان بود که با روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای انتخاب شدند. داده‌ها از طریق پرسشنامه جمع‌آوری و با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی و با کمک نرم‌افزار SPSS تحلیل شدند. برای آزمون فرضیه‌ها از همبستگی پیرسون جهت بررسی رابطه هر متغیر مستقل با انضباط کاری و از همبستگی چندگانه برای ارزیابی رابطه همزمان آن‌ها استفاده شد. نتایج نشان داد که رهبری آینده‌نگر با ضریب همبستگی ۰.۰۵۳ و مقدار معناداری ۰.۶۰۱، رابطه‌ای بسیار ضعیف، مثبت و از نظر آماری غیرمعنادار با انضباط کاری دارد. هوش هیجانی با ضریب همبستگی ۰.۲۴۲ و مقدار معناداری ۰.۰۱۵، رابطه‌ای مثبت و معنادار با انضباط کاری نشان داد. خودکارآمدی نیز با ضریب همبستگی ۰.۳۴۸ و مقدار معناداری ۰.۰۰۰، رابطه‌ای مثبت و معنادار با انضباط کاری داشت. به طور همزمان، رهبری آینده‌نگر، هوش هیجانی و خودکارآمدی با ضریب همبستگی چندگانه ۰.۳۸۱، مقدار معناداری ۰.۰۰۲ و ضریب تعیین ۰.۱۴۵، رابطه‌ای مثبت و معنادار با انضباط کاری داشتند. این یافته‌ها نشان می‌دهد که سه متغیر مذکور به طور مشترک با ۱۴.۵٪ از تغییرات انضباط کاری معلمان مرتبط بودند و ۸۵.۵٪ باقی‌مانده به عوامل دیگری خارج از مدل پژوهش مربوط می‌شود. در نتیجه، هوش هیجانی و خودکارآمدی دارای روابط جزئی مثبت و معنادار با انضباط کاری معلمان بودند، در حالی که رهبری آینده‌نگر رابطه جزئی معناداری از نظر آماری نشان نداد. انتظار می‌رود این یافته‌ها در جهت بهبود انضباط کاری معلمان از طریق توسعه هوش هیجانی، خودکارآمدی و مدیریت آموزشی مؤثر مورد استفاده قرار گیرد.