Patrick T. Davies

may be an underexamined measure of family instability which could produce cascading effects toward depressive symptoms. Altered perceptions due to cognitive maturation and puberty may make adolescents particularly attuned to deviations in the stability of the family system. Moreover, their involvement in parents' conflicts may further amplify their vulnerability to these stressful environmental experiences and increase their likelihood of depression. Therefore, perceived family instability, involvement in interparental conflict, and depressive symptoms were examined in 296 adolescents (50.3% female, mostly White) across three annual waves starting at age 13 years. Using autoregressive latent trajectory modeling, between-person results showed that adolescents with higher initial levels of perceived family instability tended to show higher initial depression levels, and some adolescents' involvement in their parents' disputes increased faster than others over this three-year period. Within-person results indicated that adolescents experiencing higher-than-usual perceived family instability at age 14 exhibited significantly higher depressive symptoms at age 15, pointing to the unfolding emotional cost of instability for early-to-middle adolescents. Findings emphasize modeling enduring vulnerabilities and intra-individual fluctuations in family and emotional processes during adolescence.

بی‌ثباتی ادراک‌شده خانواده ممکن است شاخصی کمتر مورد بررسی قرار گرفته از بی‌ثباتی خانواده باشد که می‌تواند اثرات زنجیره‌ای بر علائم افسردگی ایجاد کند. ادراک‌های تغییر یافته ناشی از بلوغ شناختی و بلوغ جسمی ممکن است نوجوانان را به‌ویژه نسبت به انحرافات در ثبات نظام خانواده حساس‌تر کند. علاوه بر این، درگیری آن‌ها در تعارضات والدین می‌تواند آسیب‌پذیری آن‌ها را نسبت به این تجارب محیطی استرس‌زا تشدید کرده و احتمال افسردگی را افزایش دهد. بنابراین، بی‌ثباتی ادراک‌شده خانواده، درگیری در تعارضات والدین و علائم افسردگی در ۲۹۶ نوجوان (۵۰/۳٪ دختر، عمدتاً سفیدپوست) طی سه موج سالانه از سن ۱۳ سالگی مورد بررسی قرار گرفت. با استفاده از مدل‌سازی مسیر پنهان خودرگرسیونی، نتایج بین‌فردی نشان داد که نوجوانانی با سطوح اولیه بالاتر بی‌ثباتی ادراک‌شده خانواده، تمایل به سطوح اولیه بالاتر افسردگی داشتند و درگیری برخی نوجوانان در اختلافات والدین طی این دوره سه‌ساله سریع‌تر از دیگران افزایش یافت. نتایج درون‌فردی نشان داد نوجوانانی که در سن ۱۴ سالگی بی‌ثباتی ادراک‌شده خانواده بالاتر از معمول را تجربه کردند، در سن ۱۵ سالگی علائم افسردگی به‌طور معناداری بالاتری نشان دادند که به هزینه عاطفی تدریجی بی‌ثباتی برای نوجوانان اوایل تا میانه نوجوانی اشاره دارد. یافته‌ها بر اهمیت مدل‌سازی آسیب‌پذیری‌های پایدار و نوسانات درون‌فردی در فرایندهای خانوادگی و عاطفی در دوران نوجوانی تأکید می‌کند.