Phillip Thomas Slee

INTRODUCTION: The PEACE Pack, originally devised to address bullying in secondary (high) schools, has demonstrated efficacy in several countries. The 4th edition now includes social-emotional learning and has been adapted (co-designed with teachers and students) for primary (elementary) schools, but not previously evaluated with this younger age group. As many young people now acquire personal phones at this age, it covers cyberbullying as well as 'traditional' bullying. METHODS: This effectiveness study evaluated the program with 826 students (mean age 9.7 years) in Australia. Wellbeing (level of happiness and number of good friends), frequency of being bullied, and self-efficacy for coping with bullying were measured before and after the program and at 3-month follow-up. RESULTS: A large effect was found for reduction in bullying frequency for the most severely affected students (bullied once a week or more often before the program, being a quarter of the sample). The percentage of this subsample still being bullied this frequently at 3-month follow-up was 33.4%, a reduction of 66.6%. Most other effects of the program were statistically significant but very small, although there was a general pattern of significant linear trends towards 'improvement'. No evidence was found for a suggested 'healthy context paradox'. CONCLUSIONS: The PEACE Pack, as modified for primary school students, strongly reduced bullying frequency for the most severely affected students, indicating that the program was fulfilling its core function. In general, other measures improved slightly after the program and were sustained or still improving at the 3-month follow-up. SO WHAT?: The PEACE Pack shows promise as a primary-school anti-bullying program that has sustained effects. It includes cyberbullying and social-emotional learning and is designed to be engaging for all students. Being curriculum-based, it stands to benefit from students' relationships with their regular teachers within the broader school context.

مقدمه: بسته PEACE که در ابتدا برای مقابله با قلدری در مدارس متوسطه طراحی شده بود، اثربخشی خود را در چندین کشور نشان داده است. ویرایش چهارم این بسته اکنون شامل یادگیری اجتماعی-هیجانی است و با همکاری معلمان و دانش‌آموزان برای مدارس ابتدایی سازگار شده است، اما پیش‌تر در این گروه سنی ارزیابی نشده بود. با توجه به اینکه بسیاری از کودکان در این سن تلفن همراه شخصی دارند، این بسته علاوه بر قلدری «سنتی»، قلدری سایبری را نیز پوشش می‌دهد. روش‌ها: این مطالعه اثربخشی، برنامه را بر روی ۸۲۶ دانش‌آموز (میانگین سنی ۹.۷ سال) در استرالیا ارزیابی کرد. بهزیستی (سطح شادی و تعداد دوستان خوب)، فراوانی تجربه قلدری و خودکارآمدی در مقابله با قلدری، پیش و پس از برنامه و همچنین در پیگیری سه‌ماهه اندازه‌گیری شد. نتایج: کاهش قابل توجهی در فراوانی قلدری برای دانش‌آموزانی که بیشترین آسیب را دیده بودند (افرادی که پیش از برنامه حداقل هفته‌ای یک بار مورد قلدری قرار می‌گرفتند و یک‌چهارم نمونه را تشکیل می‌دادند) مشاهده شد. درصد این زیرنمونه که در پیگیری سه‌ماهه همچنان با این فراوانی مورد قلدری قرار می‌گرفتند، ۳۳.۴٪ بود که کاهش ۶۶.۶٪ را نشان می‌دهد. سایر اثرات برنامه از نظر آماری معنادار اما بسیار کوچک بودند، هرچند الگوی کلی روند خطی معنادار به سوی «بهبود» مشاهده شد. هیچ شواهدی برای «پارادوکس زمینه سالم» پیشنهادی یافت نشد. نتیجه‌گیری: بسته PEACE که برای دانش‌آموزان دبستانی اصلاح شده است، فراوانی قلدری را برای دانش‌آموزانی که بیشترین آسیب را دیده‌اند به طور قابل توجهی کاهش داد و نشان داد که برنامه در انجام وظیفه اصلی خود موفق بوده است. به طور کلی، سایر شاخص‌ها پس از برنامه اندکی بهبود یافتند و این بهبودها در پیگیری سه‌ماهه حفظ یا همچنان در حال افزایش بودند. اهمیت: بسته PEACE به عنوان یک برنامه ضد قلدری در مدارس ابتدایی که اثرات پایداری دارد، امیدبخش است. این بسته قلدری سایبری و یادگیری اجتماعی-هیجانی را نیز در بر می‌گیرد و به گونه‌ای طراحی شده است که برای همه دانش‌آموزان جذاب باشد. با توجه به اینکه مبتنی بر برنامه درسی است، می‌تواند از روابط دانش‌آموزان با معلمان معمول خود در بستر کلی مدرسه بهره‌مند شود.