Rasoul Heshmati

Purpose: This study aimed to examine the relationship between ambivalence over emotional expressiveness and suicidal ideation in veterans, with posttraumatic stress disorder (PTSD) symptoms considered as a mediating variable. Methods and Materials: This descriptive-correlational, cross-sectional study included 100 Iran–Iraq War veterans hospitalized at Fajr Hospital who were recruited through convenience sampling. Participants completed the Ambivalence over Emotional Expressiveness Questionnaire, the Beck Scale for Suicide Ideation, and the Mississippi Scale for Combat-Related PTSD. Pearson’s correlation was used to examine relationships among the variables. Structural equation modeling with maximum likelihood estimation was conducted in Mplus version 8 to test the mediation model. Normality was assessed using skewness and kurtosis, and multicollinearity was evaluated through variance inflation factors. Model fit was assessed using the chi-square-to-degrees-of-freedom ratio, comparative fit index, Tucker–Lewis index, and root-mean-square error of approximation. Bootstrapping was used to test the indirect effect. Findings: Suicidal ideation was significantly correlated with ambivalence over emotional expressiveness and PTSD symptoms. Ambivalence over emotional expressiveness significantly predicted suicidal ideation in the model without the mediator. In the mediation model, ambivalence over emotional expressiveness significantly predicted PTSD symptoms, and PTSD symptoms significantly predicted suicidal ideation. However, the direct path from ambivalence over emotional expressiveness to suicidal ideation was not statistically significant after PTSD symptoms were entered into the model. The indirect effect of ambivalence over emotional expressiveness on suicidal ideation through PTSD symptoms was statistically significant. The structural model demonstrated acceptable fit to the data. Conclusion: PTSD symptoms fully mediated the relationship between ambivalence over emotional expressiveness and suicidal ideation, suggesting that interventions targeting emotional-expression conflicts and trauma-related symptoms may help reduce suicidal ideation among veterans.

هدف: این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین دوسوگرایی نسبت به ابراز هیجانات و افکار خودکشی در جانبازان، با در نظر گرفتن علائم اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) به عنوان متغیر میانجی انجام شد. روش‌ها و مواد: این مطالعه توصیفی-همبستگی از نوع مقطعی بود و ۱۰۰ نفر از جانبازان جنگ ایران و عراق بستری در بیمارستان فجر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. شرکت‌کنندگان به پرسشنامه دوسوگرایی نسبت به ابراز هیجانات، مقیاس بک برای افکار خودکشی و مقیاس می‌سی‌سی‌پی برای اختلال استرس پس از سانحه مرتبط با جنگ پاسخ دادند. برای بررسی روابط بین متغیرها از همبستگی پیرسون استفاده شد. مدل‌یابی معادلات ساختاری با برآورد حداکثر درست‌نمایی در نرم‌افزار Mplus نسخه ۸ برای آزمون مدل میانجی‌گری به کار رفت. نرمال بودن داده‌ها با استفاده از چولگی و کشیدگی و چندهمخطی بودن با استفاده از شاخص‌های تورم واریانس ارزیابی شد. برازش مدل با استفاده از نسبت کای‌دو به درجه آزادی، شاخص برازش تطبیقی، شاخص تاکر-لوییس و ریشه میانگین مربعات خطای تقریب بررسی شد. برای آزمون اثر غیرمستقیم از بوت‌استرپ استفاده شد. یافته‌ها: افکار خودکشی با دوسوگرایی نسبت به ابراز هیجانات و علائم اختلال استرس پس از سانحه همبستگی معناداری داشت. دوسوگرایی نسبت به ابراز هیجانات در مدل بدون متغیر میانجی، پیش‌بینی‌کننده معنادار افکار خودکشی بود. در مدل میانجی‌گری، دوسوگرایی نسبت به ابراز هیجانات پیش‌بینی‌کننده معنادار علائم اختلال استرس پس از سانحه و علائم اختلال استرس پس از سانحه نیز پیش‌بینی‌کننده معنادار افکار خودکشی بود. با این حال، مسیر مستقیم از دوسوگرایی نسبت به ابراز هیجانات به افکار خودکشی پس از وارد کردن علائم اختلال استرس پس از سانحه به مدل، از نظر آماری معنادار نبود. اثر غیرمستقیم دوسوگرایی نسبت به ابراز هیجانات بر افکار خودکشی از طریق علائم اختلال استرس پس از سانحه از نظر آماری معنادار بود. مدل ساختاری برازش قابل قبولی با داده‌ها نشان داد. نتیجه‌گیری: علائم اختلال استرس پس از سانحه به طور کامل رابطه بین دوسوگرایی نسبت به ابراز هیجانات و افکار خودکشی را میانجی‌گری کردند و این امر نشان می‌دهد که مداخلات هدفمند بر تعارضات ابراز هیجانی و علائم مرتبط با تروما می‌تواند به کاهش افکار خودکشی در جانبازان کمک کند.