Samson Abayomi Ojo

This study explored undergraduate students’ and community partners’ perceptions of the value of micro-credentials within community-engaged Work-Integrated Learning (WIL) in technical education programs in South-East Nigeria. Guided by Experiential Learning Theory, Human Capital Theory, and Signaling Theory, the study adopted a mixed-methods exploratory design to examine how micro-credentials were perceived in relation to employability-related competencies, professional confidence, and career readiness. Quantitative data were collected through a structured questionnaire administered to 412 undergraduate students enrolled in technical education programs incorporating community-engaged WIL, while qualitative data were generated through semi-structured interviews with 20 students and 12 community partners involved in WIL supervision and collaboration. Findings revealed generally positive student perceptions regarding the usefulness of micro-credentials for recognising competencies developed through experiential learning, strengthening confidence in communicating skills, and supporting preparedness for future employment. Qualitative findings further suggested that students viewed micro-credentials as useful for documenting technical and transferable competencies, encouraging reflective learning, and articulating skills gained through community-engaged experiences. Community partners similarly perceived micro-credentials as potentially valuable indicators of students’ preparedness and engagement within collaborative projects. However, participants identified institutional and contextual constraints, including limited awareness, inconsistent implementation, inadequate guidance, and weak digital infrastructure. The study suggests that micro-credentials may serve as useful mechanisms for recognising and communicating learning developed through community-engaged WIL while highlighting the need for stronger institutional support and clearer implementation strategies.

این پژوهش به بررسی ادراک دانشجویان کارشناسی و شرکای اجتماعی درباره ارزش ریزگواهی‌ها در چارچوب یادگیری تلفیقی با کار (WIL) مبتنی بر مشارکت اجتماعی در برنامه‌های آموزش فنی در جنوب شرق نیجریه پرداخت. این مطالعه با بهره‌گیری از نظریه یادگیری تجربی، نظریه سرمایه انسانی و نظریه سیگنال‌دهی، از طرح پژوهش آمیخته اکتشافی برای بررسی نحوه ادراک ریزگواهی‌ها در ارتباط با شایستگی‌های مرتبط با اشتغال‌پذیری، اعتماد به نفس حرفه‌ای و آمادگی شغلی استفاده کرد. داده‌های کمی از طریق پرسشنامه ساختاریافته‌ای که بین ۴۱۲ دانشجوی کارشناسی شاغل به تحصیل در برنامه‌های آموزش فنی با محوریت WIL مبتنی بر مشارکت اجتماعی توزیع شد، گردآوری گردید و داده‌های کیفی نیز از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با ۲۰ دانشجو و ۱۲ شریک اجتماعی درگیر در نظارت و همکاری WIL به دست آمد. یافته‌ها نشان داد که ادراک دانشجویان نسبت به سودمندی ریزگواهی‌ها در شناسایی شایستگی‌های حاصل از یادگیری تجربی، تقویت اعتماد به نفس در بیان مهارت‌ها و حمایت از آمادگی برای اشتغال آینده عموماً مثبت است. یافته‌های کیفی همچنین نشان داد که دانشجویان ریزگواهی‌ها را ابزاری مفید برای مستندسازی شایستگی‌های فنی و انتقال‌پذیر، تشویق به یادگیری تأملی و بیان مهارت‌های کسب‌شده از طریق تجارب مبتنی بر مشارکت اجتماعی می‌دانند. شرکای اجتماعی نیز ریزگواهی‌ها را به عنوان شاخص‌هایی بالقوه ارزشمند از آمادگی و مشارکت دانشجویان در پروژه‌های مشارکتی تلقی کردند. با این حال، شرکت‌کنندگان به محدودیت‌های نهادی و زمینه‌ای از جمله آگاهی محدود، اجرای ناسازگار، راهنمایی ناکافی و زیرساخت دیجیتال ضعیف اشاره کردند. این پژوهش پیشنهاد می‌کند که ریزگواهی‌ها می‌توانند به عنوان سازوکارهایی مفید برای شناسایی و انتقال یادگیری حاصل از WIL مبتنی بر مشارکت اجتماعی عمل کنند و در عین حال بر نیاز به حمایت نهادی قوی‌تر و راهبردهای اجرایی شفاف‌تر تأکید می‌کند.